Home is een 3D-community voor de playstation 3 en geheel gratis. Dit betekent dat zodra een bezitter zijn PS3 aansluit op het internet hij/zij gebruik kan maken van deze online ontmoetingsplek. Gamen in groepsverband is nog nooit zo dichtbij geweest want het is namelijk niet alleen mogelijk om foto’s en muziekbestanden te delen via Home, maar ook het gezamelijk spelen van een game behoort in Home tot de mogelijkheden. Het bouwen aan een hechte band met andere gebruikers door middel van het spelen van een entertainend spel maakt Home de grootste gemene deler voor bezitters van een PS3.

Hoewel Second Life niet afhankelijk is van gebruikers van een gesloten platform, zoals een PS3, lijkt de potentie van Home op het eerste gezicht minstens zo groot als die van SL. Wat maakt Home juist nu zo interessant? Inderdaad, het potentieel om een gesponsorde ruimte te creëeren die fungeert als reclamezuil. In feite is dit exact hetzelfde principe dat ook wordt toegepast om in SL een geldstroom op gang te brengen. Home verschilt van SL echter doordat gebruikers heel erg actief met de virtuele wereld zullen interacteren. Geld zal dus vanzelf het netwerk in stromen aangezien “actieve betrokkenheid” het laatste dogma in de communicatiebranche is.

Na het zien van het onderstaande promotiefilmpje was ik in ieder geval overtuigd van het advertentiepotentieel van deze applicatie.

Klik hier om de video te bekijken

Eurvin Morman

More Posts - Website

Dit artikel is het vijfde en laatste deel van een reeks artikelen over de virtual-reality-omgeving Second Life. Peter Evers zal in deze reeks uitvoerig berichten over zijn avonturen, de uitdagingen die hij tegenkomt en de mogelijkheden die hij ziet in Second Life.

Voor het vijfde en laatste deel van deze serie interviewde SLE David Nieborg. Nieborg is docent/onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam en is gespecialiseerd op het gebied van Nieuwe Media en Digitale Cultuur. Ik stelde hem alle vragen waar ik tijdens mijn eigen queste door de virtuele wereld op stuitte.

U geeft in uw artikel op De Nieuwe Reporter aan dat u SL beschouwt als een hype, waar ligt de oorzaak van deze hype volgens u exact?
Die oorzaak ligt vooral in appeal, SL heeft iets nieuws, iets dat al een tijdje broeit, dat virtuele dat al een tijdje in opkomst was komt nu naar boven en journalisten duiken er massaal bovenop. Het is jammer dat deze hype zich volledig concentreert op business, de hype zou moeten gaan over het unieke auteursrechtmodel en hoe bedrijven en gebruikers/bewoners naast elkaar kunnen bestaan. Ook zou het moeten gaan over hoe makkelijk het is om in SL een bedrijf te beginnen. Als je het volgens de sociaal-wetenschappelijke definitie van hype bekijkt, dan zie je duidelijk de verschillende fasen terug. De mensen die het als eerst oppakken en later een fase van morele paniek, bv. rondom de kinderpornokwestie.

Daar zegt u wat, wat is uw standpunt in deze kwestie?
Ik ben bang voor de morele paniek die misschien wel uit kan breken, gevoed door virtueel geweld, of virtuele kinderporno. Laat het duidelijk zijn dat ik absoluut tegen kinderporno ben maar dat dit alles zich wel afspeelt in een virtuele wereld. Alles wat daar gebeurt blijft virtueel, 3D-shooters worden toch ook niet verboden?

Zouden bedrijven bang moeten zijn voor imagoschade als gevolg van de ‘donkere kant’ (seks, wapens, drugs) van SL?
Nee, absoluut niet. Bedrijven hebben toch ook een website op het internet? Een plek waar ook genoeg geweld, misdaad en seks te vinden is. Ik zie SL puur als dienstverlener, als een internet service provider zoals XS4ALL. Bovendien hoeven bedrijven totaal geen hinder te ondervinden van virtuele sex of virtueel geweld. Je hebt als bedrijf je eigen eiland, en als iemand bijvoorbeeld naakt je bedrijf binnen komt lopen of agressief is dan is deze persoon gewoon weg te halen, te bannen. Net als in een normaal bedrijf.

Hoe staat u tegenover het feit dat de overheid geld investeert in SL? Is dat te verantwoorden?
Ja en nee. Ja omdat het goed is dat er veel geld in de kenniseconomie gestoken wordt, hierdoor komt er veel geld vrij voor onderzoek en kan er voor meer begrip van SL gezorgd worden. Nee omdat het niet goed is hoe het nu gebeurt. De gemeentes die geld steken in SL zouden dit moeten steken in universiteiten waar onderzoekers zitten die SL kunnen onderzoeken en nieuwe kennis over SL openbaar kunnen maken.

Hoe groot denkt u dat SL kan worden?
De 3e of 4e generatie van SL zal pas echt goed zijn. SL is op dit moment gruwelijk onhandig in het gebruik. Er moeten nog heel wat slagen gemaakt worden om SL begrijpbaar en toegankelijk te maken voor iedereen. Eigenlijk zou je het kunnen vergelijken met bloggen. SL zou het niveau van toegankelijkheid en gebruiksgemak dat bloggen op dit moment heeft na moeten streven. SL moet te gebruiken zijn voor zowel jongeren als hun ouders. Dan is het pas echt goed. Op dit moment is het een ongelooflijk spannend stadium waarin SL zich bevindt, het kan echt nog alle kanten opgaan.

Dit was het laatste artikel in een reeks van vijf. Pjotr Pessoa zal vanaf heden vrijwel niet meer in SL te vinden zijn.

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website

Nadat de FBI actief is geworden op Second Life om gokpraktijken tegen te gaan, heeft nu de Belastingdienst de jacht op belastingbetalers van SL ingezet. Omdat deelnemers via dit spel daar steeds meer geld verdienen, en deze Linden Dollars om kunnen zetten naar echt geld, gaat de Belastingdienst particulieren en bedrijven scherper volgen. “Op Second Life zijn de aan- en verkopen voor ons interessant zodra spullen via een virtuele winkel in de werkelijke wereld worden afgeleverd en afgerekend. We volgen deze ontwikkeling op Second Life scherp, iedereen mag verwachten dat de fiscus belasting heft, ook als dat inkomen in de virtuele wereld is ontstaan” aldus een woordvoerder van de Belastingdienst. De Belastingdienst heeft overwogen om ook een vestiging in de virtuele wereld te openen. “Helaas is het daar nog te vroeg voor”, reageert de woordvoerder.

Er zijn belastingadviseurs die vinden dat ook in SL belasting geheven moet worden. Maar dan kunnen alle kosten van een webwinkel, zoals computers, aftrekbaar worden en deze stap gaat de Belastingdienst nog te ver. “We gaan eerst onderzoeken hoeveel geld er wordt verdiend op Second Life”, aldus de woordvoerder.

Een van de ‘charmes’ van SL is juist de (weliswaar virtuele) vrijheid. Maar hoe lang zal dat nog duren? Eerst de FBI, nu de Belastingdienst. Hoever zal de virtuele vrijheid van SL nog worden ingeperkt?

Peter-Paul de Jong

Peter-Paul heeft zijn studie dit jaar op een lager pitje gezet, daar hij sinds september '08 als bestuurslid verantwoordelijk is voor de de introductieweek voor 3000 1e-jaars UvA-studenten. Daarnaast geeft hij voor het 2e jaar les op de Universiteit van Amsterdam. De 1e-jaars van zijn studie Communicatiewetenschap introduceert hij in het vak sociale psychologie. Vanaf oktober '09 staat een marketingstage en vrijwilligerswerk in Kaapstad op het programma.

More Posts - Website

Amsterdam verkocht
Terwijl de gemeente Zoetermeer gisteren de deuren van haar virtuele stadhuis opende in SL, is de SL versie van Amsterdam door de Amerikaanse bouwer voor 37.000 euro verkocht via eBay. De nieuwe eigenaar is de Amsterdamse vastgoedondernemer Nedstede. De Amerikaanse verkoper op Second Life Insider over het hoe en waarom van de verkoop: “Amsterdam en ik gaan verschillende richtingen uit. Ik kan het niet langer handhaven als een publiek eigendom. Ik wil iemand anders de mogelijkheid geven om dat wel te doen.” Nedstede zal nu de virtuele versie van Amsterdam beheren, de stad heeft de reputatie één van de beste replica’s binnen SL te zijn, maar is ook (en misschien vooral) bekend om de vele pornoactiviteiten. Nedstede is in Amsterdam vooral bekend als eigenaar van de panden van clubs als The Mansion, Panama, de voormalige iT en Roxy.

Chaotische opening
Als er leden van het CDJA bij de opening aanwezig zouden zijn geweest, was hun negatieve beeld over de virtuele wereld waarschijnlijk bevestigd. Gisteren was het namelijk zover, het virtuele stadhuis werd officieel geopend door de Zoetermeerse wethouder van Economische Zaken, Bé Emmens. Tijdens de persconferentie, een virtuele persconferentie welgezegd, verstoorden echter twee avatars (personen in SL) het praatje van de wethouder. Eén van de twee avatars ging zelfs helemaal uit de kleren en zorgde daarmee als ‘virtuele streaker’ voor een hoop opschudding. De persconferentie verliep verder ook zeer chaotisch. De aanwezige avatars spraken veelvuldig door elkaar en maakten het Emmens zodoende onmogelijk alle vragen te beantwoorden. Na enkele chaotische minuten beëindigde Emmens de persconferentie met de mededeling dat hij deze in het echte leven zou afmaken. Hopen dat de streaker dan thuisblijft.

Peter-Paul de Jong

Peter-Paul heeft zijn studie dit jaar op een lager pitje gezet, daar hij sinds september '08 als bestuurslid verantwoordelijk is voor de de introductieweek voor 3000 1e-jaars UvA-studenten. Daarnaast geeft hij voor het 2e jaar les op de Universiteit van Amsterdam. De 1e-jaars van zijn studie Communicatiewetenschap introduceert hij in het vak sociale psychologie. Vanaf oktober '09 staat een marketingstage en vrijwilligerswerk in Kaapstad op het programma.

More Posts - Website

De afgelopen week ben ik verder op zoek gegaan naar het idee achter alle commerciële aanwezigheid in Second Life. Zo ben ik een aantal nieuwe zaken tegen het lijf gelopen. Ik ben voor het eerst uitgeweest in SL, ging naar een voetbalwedstrijd en tilde het virtuele shoppen naar een hoger niveau door een bezoek te brengen aan de virtuele kledingwinkels van Adidas en American Apparel.

Na mijn intensieve virtuele activiteiten voor de vorige aflevering van Peter in Second Life besluit ik om het wat rustiger aan te doen. In een poging om meer aandacht te besteden aan de entertainmentkant van SL ga ik naar de virtuele discotheek van Q-Music en belandt ik op de afterparty van een virtueel concert van de mannen van Clouseau. Iedereen danst. Pjotr kan niet dansen. Ik val een beetje uit de toon en van een afstandje bekijk ik Koen Wauters en broer Kris die met een virtueel biertje virtueel dansend een virtueel gesprek met hun fans voeren. Hoewel het een vrij rare aangelegenheid lijkt om virtueel los te gaan in een virtuele discotheek krijg ik er toch zin in. De muziek van de DJ klinkt virtueel namelijk even goed. Na een aantal pogingen lukt het me. Pjotr danst erop los en stopt niet meer.

De volgende dag zie ik in Real Life op mijn startpagina Dutch Cowboys dat de virtuele Amsterdam ArenA een feit is en geopend zal worden met een live-verslag van PSV-Ajax (live betekent hier dus een live-verslag van de RL-wedstrijd in een virtueel stadion). Dat moet ik zien. Maar helaas, nadat Pjotr niet is op komen dagen op zijn virtuele sollicitatiegesprek heeft hij geen virtuele baan en dus geen virtueel geld om zijn bezoek aan de SL-ArenA te bekostigen: ‘You do not have proper payment status to enter this area’. Dan maar vanavond De Wedstrijden kijken.

Geen PSV-Ajax, dus ik moet op zoek naar andere bezigheden. Ik besluit om eens op zoek te gaan naar het merk Adidas. Wat doen die in SL? Met een paar snelle vingerbewegingen teleport ik mezelf naar de Adidas Store en tref ik een witte winkel aan met één voornamelijk doel: het verkopen van de Adidas Microride, de nieuwste sportschoensensatie. Via tal van displays kan doorgelinkt worden naar de online shop of kan het dichtsbijzijnde filiaal in RL gevonden worden. De opzet van de winkel is duidelijk, maar zoals wel vaker in SL ben ik de enige aanwezige.

Toch vind ik het interessant, die virtuele kledingwinkels. Via de succesverhalen op de site van SL kom ik terecht bij de virtuele winkel van American Apparel. De controversiële billboards van het merk zijn al eerder de revue gepasseerd op Spotlight Effect en zijn ook in SL volop aanwezig.

American Apparel heeft het bijzonder goed aangepakt. Eindelijk zie ik in hoe een virtuele aanwezigheid een briljante strategische keuze kan zijn. Merkidentificatie. Het wordt me al snel duidelijk als ik aan de buitenkant van de winkel het affiche van de ‘Be Your Own Twin’-actie zie. Het idee achter de actie is dat je je complete virtuele outfit, die je volledig bij elkaar hebt geshopt bij American Apparel en met virtuele Linden Dollars hebt betaald, met 15% korting kan kopen in de online store van American Apparel. Op deze manier loop je er in RL net zo bij als in SL. Voer voor psychologen natuurlijk, maar uiterst interessant. Doordat mensen in SL allerlei merkproducten gratis krijgen of kopen voor een paar Linden Dollars (een paar eurocent) en hun avatar daarmee kleden zullen zij zich sterker met een merk verbonden voelen. Uiteraard heb ik het dan over de merken van de SL-avatar, maar het is slechts een kwestie van (weinig) tijd voordat de merkvoorkeuren overslaan naar RL. Vermoedelijk is dit een argument van veel bedrijven die in SL aan de slag zijn gegaan, maar zelden heb ik deze strategie zo perfect uitgevoerd gezien als in de winkel van American Apparel.

Iets minder sceptisch ben ik nu wel geworden. Misschien is SL wel rijp om de wereld te veroveren. Commercieel gezien ben ik nu in ieder geval een stuk optimistischer, SL biedt goede kansen om in RL geld te verdienen. Echter heb ik op één gebied nog veel twijfels. Zitten mensen te wachten op een virtuele tweede ‘ik’? Ik niet namelijk. Ik zie veel leuke en interessante dingen in SL maar kan niet wachten om er weer uit te stappen. Zoals ik eerder al beschreef vind ik het verschrikkelijk om met ‘poppetjes’ te praten zonder te weten wie er achter zit. Ik ben geen psycholoog maar ik vermoed dat het fanatiek gebruikmaken van SL onvermijdelijk zal leiden tot identiteitsproblemen. Ik vraag me echt af wat het nut van SL is. In Second Life gebeurt alles wat in Real Life ook gebeurt, Real Life kan zelfs iets meer. Het is goed om te zien dat meer mensen zich dit afvragen, getuige deze website en onderstaande geniale viral van KitKat die de vinger precies op de zere plek legt.

Klik hier om de video te bekijken

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website

Na een lekker, maar niet echt bevredigend begin in Second Life ben ik de afgelopen dagen eens een kijkje gaan nemen bij alle virtuele bedrijven en instellingen die ik de laatste tijd uit het nieuws heb opgepikt. Hoe ziet de VU eruit? En kan ik daar dan echt colleges volgen? Wat doet ABN Amro precies in SL? En kan ik via Randstad aan mijn eerste SL-baan komen? Dit weekend schudde ik de ervaring met Cowgirl en Patricia van me af en ging ik op zoek naar de non-sexuele, serieuze kant van Second Life.

Voordat ik klaar ben de virtuele zakenwereld van SL te ontdekken moet ik er wel goed uitzien. Ik moet winkels weten te vinden die mij gratis van kleren kunnen voorzien. Ik besluit om iemand aan te spreken en zie Felicia eenzaam op een bankje voor Amsterdam Centraal zitten. Vol verwachting ga ik naast haar zitten en beginnen we te kletsen. Felicia vertelt me dat ze op haar vriendje wacht en we raken in gesprek over het scala aan bezigheden in SL. Ze vertelt me dat het in het begin wel een beetje saai was maar dat ze nu helemaal into SL is. Na een erg interessant en verhelderend gesprek kan Felicia mij de weg wijzen naar Free Dove, een virtueel winkelcentrum waar alles gratis is. Aangekomen in het winkelcentrum begint het mij al snel te duizelen. Het lastige aan SL-winkels is dat alle producten in dozen zitten, boven de doos staat wat erin zit, maar je kan er pas echt achter komen door het product te kopen. Er zit dus niets anders op dan wat gratis kledingstukken te passen. Voordat ik het weet sta ik naakt en spierwit (ik selecteerde per ongeluk de ‘Pale Goth Skin’) in een drukbezocht winkelcentrum. Na nog een aantal blunders heb ik uiteindelijk mijn outfit bij elkaar gevonden. Niet dat ie erg mooi is, maar ik heb een trui en een broek en ik moet verder.

Ik besluit te beginnen bij dé bank. Het eerste dat mij opvalt is dat er niet lullig gedaan is over het virtuele hoofdkantoor van ABN Amro. De aula is prachtig, compleet voorzien van billboards, planten, luxueuze wachtruimte en aquarium in de vloer. Het gebouw is volledig van glas en telt een groot aantal verdiepingen, inclusief een lift die mij aan een UFO doet denken. Ook het dak ziet er tiptop uit, een dakterras en een hortus botanicus maken het gebouw helemaal af. Maar toch is er één ding dat mij niet zint aan dit gebouw, ik ben de enige aanwezige.

Na verder gezocht te hebben in alle virtuele hoeken van SL, kom ik aan bij de ABN Amro Tennis Arena. Daar stuit ik op Arjan. Arjan is zowaar medewerker van ABN en vertelt me dat hier twee weken geleden nog een jaarlijks virtueel tennistoernooi plaatsvond. Destijds was Pjotr nog niet geboren dus helaas. Maar ik ben blij dat ik eindelijk iemand van ABN heb gevonden die ik aan een interview kan onderwerpen. Arjan vertelt me dat contact leggen met een lastig te bereiken doelgroep de belangrijkste reden is voor ABN’s virtuele aanwezigheid. Daarnaast geeft ABN virtuele seminars over beleggen en investeren waarmee nieuwe klanten worden geworven. Ook gebruikt ABN SL om te adverteren, zo heb ik in het hoofdkantoor al een aantal billboards en commercials de revue zien passeren. Als laatste is merchandising ook een reden, zodra ik vraag om uit te leggen wat dat precies inhoudt teleport Arjan zichzelf weg uit de ABN Tennis Arena…

Nu de beweegredenen van ABN me duidelijk zijn ben ik benieuwd hoe het met Randstad zit. Het virtuele kantoor van Randstad zit een stuk slimmer in elkaar dan dat van ABN. Bij aankomst land ik meteen in een ruimte waar veel mensen zijn waaronder ook een aantal Randstad Adviseurs. Ook staan op strategische plekken ‘Identifiers’ waar je je avatar als werkzoekende in kan schrijven op virtuelebanen.nl. Dat doe ik dan ook meteen. Ik geef Pjotr Pessoa bij Randstad op als werkzoekende en na een uitgebreide profielschets krijg ik meteen drie banen aangeboden. Een als Second Life Guide voor een schamele L$ 11 per uur, omgerekend is dat ongeveer 3 eurocent. De andere twee banen zijn een als barkeeper en een als SL-journalist, beiden betalen L$ 255 per uur, dat is precies 73 eurocent. Voor het geld hoef ik het dus niet te doen, maar ik besluit toch maar te solliciteren als SL-journalist. Binnenkort heb ik mijn eerste virtuele sollicitatiegesprek.

Na mijn aanmelding besluit ik om even te gaan kletsen met een Randstad Adviseur. Het mooiste poppetje dat ik kan vinden is Suzanne. Als ik haar vraag om eens helder uit te leggen wat Randstad wil bereiken in SL legt ze me uit dat Randstad SL wil gebruiken om nieuwe producten te lanceren, ze weet niet welke. Daarnaast gebruikt Randstad SL om te onderzoeken wat er leeft onder de mensen, SL wordt gebruikt als kleine testcase en Randstad vraagt mensen in SL om hun mening over allerlei zaken. Ook vertelt Suus dat Randstad aan het verkennen is wat de mogelijkheden zijn met Second Life. Randstad verdient op dit moment geen geld met SL, tot nu toe wordt er enkel geïnvesteerd. Aan wat voor getallen ik dan moet denken kan Suus me niet vertellen. Maar is Randstad niet bang dat alle SL-activiteiten rondom sex, drugs en wapens hun imago schaadt? Suus zegt dat SL maar net is wat je er zelf uit wil halen, kortom: Suus is niet bang. Als ik meer wil weten moet ik even met Joost praten, Joost zegt niks, ik loop terug naar Suus en die negeert me…opnieuw afgewimpeld.

Tenslotte vereer ik de virtuele VU nog even met een bezoek. Die valt erg tegen. In een volledig verlaten gebouw, dat afsteekt tegen de prachtige kantoren van Randstad en ABN, is één collegezaal te vinden waar een promofilmpje gedraaid wordt over een samenwerkingsverband tussen de VU en het St. Ignatius Lyceum.

Volgende keer ga ik het virtuele uitgaansleven eens verkennen…

Ik schat dat ik inmiddels zo’n tien á twaalf uur in SL aanwezig ben geweest en ik begin me eerlijk gezegd te vervelen. Ik weet dat er nog meer te ontdekken is en bleef nieuwsgierig dus ik ga zeker nog wel even door, maar SL heeft nog geen indruk op mij weten te maken. Ik krijg sterk het idee dat Second Life een typische hype is. Bedrijven openen massaal virtuele vestigingen maar weten eigenlijk nog niet echt wat ze precies willen bereiken in de virtuele wereld. Mogelijkheden verkennen en een lastige doelgroep bereiken zijn geen spetterende en al helemaal geen concrete motieven. Het zou mij niet verbazen als bedrijven zich over enige tijd weer massaal terugtrekken uit SL.

Wat mij persoonlijk erg tegenstaat is het feit dat een hitsige rondborstige dame in werkelijkheid aangestuurd kan worden door een onzeker tienermeisje of een eenzame gepensioneerde man. Als ik dan zie dat Felicia in SL een vriendje heeft kan ik me ook niet aan de gedachte onttrekken dat SL gebruikt kan worden als een speeltuin voor mensen met verkeerde intenties. Stel dat SL geen hype is maar een indicator van wat ons in de toekomst op technisch en sociaal gebied te wachten staat dan hou ik mijn hart vast.

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website

Na compleet ingelezen te zijn ben ik er eindelijk klaar voor. Second Life kan voor mij beginnen. Via de website maak ik een account aan en kom ik met horten en stoten tot de creatie van mijn alter-ego: Pjotr Pessoa (Peter Swindlehurst, Peter Pfeffer en Peter Pessoa waren al in gebruik). Om Second Life te kunnen spelen is echter wel een programma nodig, na een kwartiertje downloaden kon het avontuur eindelijk beginnen.

Althans, dat dacht ik, want alvorens de echte wereld te betreden moet er nog even aan de SL-skills gewerkt worden op Orientation Island. Op dit eiland werd mij geleerd te lopen, rijden, chatten en te vliegen. Ja, vliegen, om Second Life wat simpeler te maken dan ons eigen First Life kun je als je een stukje verderop moet zijn voor het gemak vliegen, heerlijk. Maar wat dan als je naar Amerika wil? Dan ben je erg lang aan het vliegen, dat is vervelend. Om het allemaal wat gemakkelijker te maken is het ook mogelijk om te teleporten. Na de rij-, vlieg- en teleportlessen werd ik door het programma naar Help Island gestuurd. Het grappige was dat niemand daar leek te weten waar en waarom ze op Help Island waren en hoe ze er wegkwamen. Gelukkig had ik dit vrij snel door en na wat aanpassingen aan de haar- en kaaklijn teleportte ik vrolijk door naar Amsterdam op het SL-mainland.

In Amsterdam aangekomen viel me direct op dat ik voor het Centraal Station was neergezet. Nu ik Amsterdam bereikt had besloot ik dat mijn volgende missie het vinden van een billboard moest zijn. Na een tijdje zonder resultaat gezocht te hebben kwam ik op de Dam terecht, alwaar een groepje mensen (natuurlijk zijn het geen echte mensen, eigenlijk heten ze avatars) druk in gesprek was over iets wat ik niet begreep. Net toen ik ze wilde vragen waar ik een billboard kon vinden kwam Cowgirl69 op me af en vroeg me of ik zin had om sex met haar te hebben. Spontaan kreeg ik de zenuwen, het is dan wel virtual reality maar het kan soms toch best eng zijn. Toch besloot ik nieuwsgierig en mannelijk als ik was ‘yes’ te typen en achter Cowgirl aan te vliegen. Na een korte vlucht leidde Cowgirl me naar een openbaar toilet op de Zeedijk en vroeg me om 50 Linden $. Ik vertelde haar dat ik platzak was maar dat ik wel graag wilde weten hoe je in SL sex kon hebben. Cowgirl lachte en ging vervolgens met haar benen gespreid voor me staan en beveelde me om met mijn rechtermuisknop op het blauwe balletje boven haar billen te klikken. Ik klikte. Er gebeurde niets, ik had niets om sex mee te hebben. Met hetzelfde gemak waarmee SL je vleugels geeft pakken ze ook je geslachtsdeel af, ik zal nog op zoek moeten gaan. Enigszins gedesillusioneerd liep ik het toilet uit en trof ik Patricia Susa aan, ook een SL-prostituee. Ik legde haar de situatie met Cowgirl uit en voor een hoer reageerde ze erg begripvol. Een kleine vijf minuten later was ik getuige van een ware lesbische SL-orgie.

Dat billboard komt nog wel, ik ga eens op de VU rondkijken…

Na een klein uurtje in de wereld van SL is me al een hoop duidelijk geworden. De mensen die in SL rondlopen zijn vrij vreemd, al kan ik niet zeggen dat ik mezelf erg normaal gedragen heb. Ook weet ik nu dat de SL-wereld voor een groot deel draait om cybersex en dat de marketingkant slechts een klein detail is. Tot nu toe lijkt SL mij niet iets waar ik als bedrijf mee geassocieerd wil worden.

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website

Of we nu even snel nu.nl raadplegen, de krant lezen, het journaal kijken of Neerlands grootste techweblog Dutch Cowboys er op naslaan, overal hoort, leest of ziet men iets over Second Life. Wat vorig jaar begon als een virtual reality-omgeving voor contactgestoorden is inmiddels uitgegroeid tot een wereldsucces. Een succes dat ook in het bedrijfsleven niet onopgemerkt is gebleven. Recentelijk opende ABN Amro een online-vestiging in Second Life en grote bedrijven als Adidas, Toyota en Amazon gebruiken de virtuele wereld al enige tijd als communicatiemiddel met haar klanten. Bovendien opende de Vrije Universiteit kort geleden haar online-versie in SL en is Amsterdam ook te bezoeken. Daarnaast ontstaan er maatschappelijke discussies over kinderporno en privacyschending naar aanleiding van iets dat eerst een ‘spelletje’ leek. Bedrijven beginnen in Second Life gratis dingen weg te geven en ook worden er tegen betaling van een paar Linden Dollars (de SL-valuta) tal van goederen virtueel verkocht. Ondertussen springen de billboards in SL de grond uit, advertentieruimte waarvoor grof geld betaald wordt. En ook de geldmarkt lijkt Second Life gevonden te hebben, de verhalen over speculeren in SL als testcase voor het echte leven doen al enige tijd de ronde. Het mooie is dat al de verdiende Linden Dollars vervolgens overgeboekt kunnen worden naar de echte bankrekening, 267 Linden Dollars vertegenwoordigen namelijk 1 echte dollar.

Na zoveel nieuwsberichten over de successen van deze nieuwe online-sensatie heeft mijn communicatiebloeddruk een ongekende hoogte bereikt en slaat mijn marketinghart op hol! Ik heb het gevoel er niet meer aan te kunnen ontkomen, ik moet op ontdekkingstocht! Na dit besluit plande ik snel mijn eerste SL-sessie in, maar eerst nog een dag werken (voel me nu al verslaafd!). Op weg naar mijn werk in real-life lees ik in De Pers hoe Cor Molenaar, hoogleraar in e-marketing geen heil ziet in SL:

‘Het heeft een hoog hype-gehalte’, zegt Molenaar. ‘Er zijn wereldwijd weliswaar drie miljoen mensen bij ingeschreven, maar uit onderzoek blijkt dat maar zeven procent daarvan regelmatig terugkomt En dat zijn vooral mannen tussen de 20 en 30 jaar, veelal nerds. Ik begrijp echt niet wat bedrijven als ABN Amro en Beerenschot daar te zoeken hebben.’

Verdorie, vooral nerds tussen de 20 en 30 jaar dus. Zal ik na 22 prachtige jaren nu verder door het (tweede) leven gaan als SL-nerd? Ik ga het allemaal ontdekken…

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website