Klik hier om de video te bekijken

Geen tijd om de video te bekijken? Dit zijn de belangrijkste leerpunten:

1. De maakbaarheid van je eigen succes
2. Dat geluk is te herkennen en niet af te dwingen
3. Dat ze op Branson’s vliegtuig geen Blue label schenken, maar gewoon Ballentines
4. Het belang hebben van een authentieke identiteit
5. Dat Sir Richard Branson zenuwachtige trekjes krijgt zodra hij met meerdere mensen spreekt (hij is ook maar een mens met zijn “sterke” en “zwakke” punten)

Dat waren de belangrijkste punten van de hele happening. Maar misschien het belangrijkste heb ik er na geleerd. Het steekte mij op een gegeven moment erg dat ik niet meer gezien werd als de “jongen” van Mieke Rozing en Abdel-Krim Kbiri maar als die “jongen” van Richard Branson. Je verwacht nu waarschijnlijk een vage wijze zin die je kan tweeten met #quote. Maar het is zo simpel en vooral cliché als het maar kan. Blijf bij jezelf en bij niemand anders.

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

Mee-eten mag onder één voorwaarde: zelf meebakken. Zo wil Vermijs onverwachte ontmoetingen tussen mensen stimuleren. Eerder bouwde hij in heel Europa mobiele keukens van fruitkisten. Voorbijgangers stonden – voor ze het wisten – naast wildvreemden een ui te snijden. Ook denkt Vermijs aan een arena voor hooligans. Kunnen ze elkaar daar lekker afmaken. Net als in het oude Rome.

Maar vandaag gaat het er liefelijker aan toe. Een paar opgeschoten jochies staan gebroederlijk naast een vrouw-in-windjack te bakken. Valt toch best mee, zo’n confrontatie met een wildvreemde. Eigenlijk best wel interessant. En dat is precies de boodschap die Vermijs in Hoofddorp wilde meegeven: ‘duurzame contacten’. Pecha Kucha (?) On The Road gaf hem daar het podium voor.

,,Come along in our yurt at the psychedelic winkelcentrum Polderplein for a fresh portion of 20×20“, schreven Jeroen Beekmans en Joop de Boer van Golfstromen – de club achter Pecha Kucha Amsterdam. Voor het duurzame festival Doe Gewoon Eens Lekker Duurzaam verplaatsten ze een stukje Amsterdam naar Hoofddorp. En toen werd het Polderplein inderdaad opeens psychedelisch. De botsing tussen de beats van Blackbird Badger en het sinterklaas-orkest was daar een symbool van. Hoofddorpenaren keken af en toe door de deur van de tent – waar het door een kacheltje knus warm was – om een nieuwe generatie wereldverbeteraars te zien. Van een website die aantoont hoe duurzaam een merk is (RankaBrand) tot drijvende tuinen. En van duurzame architectuur tot eco designerlabel Studio JUX (disclosure: mijn vriendin is mede-eigenaar van dat merk).

Carlien Helmink van Studio JUX presenteert. Foto Olga Lundgren

Het deed aan als een rondreizend circus: een verzameling Amsterdammers die de Hoofddorpenaren wel eens zouden laten zien hoe origineel ze bezig zijn. Een type confrontatie waar kunstenaar Vermijs van smult. Maar dat plaatste de deelnemers wel in een mooi perspectief. In Amsterdam ben je geneigd te vergeten hoe anders het is wat die kunstenaars doen. In een kleinere stad is dat opeens heel zichtbaar. Volgende keer Zoetermeer?

Foto: Olga Lundgren van Óceaan design.

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website