Ik was veertien jaar toen ik naar Nederland verhuisde. Ik ben geboren in Suriname. Als ik in Suriname ben, heb ik geen heimwee. Dan is het op een of andere manier rustig in mijn hoofd. Ik wil terug naar huis. Dit is mijn afscheid van Nederland.

Vier maanden geleden kwam ik na een stage in Suriname terug om af te studeren aan de opleiding Journalistiek. Het plan was om na mijn afstuderen zo snel mogelijk weer terug te gaan, omdat ik er in Suriname achter kwam dat ik daar eindelijk gelukkig was. In de eerste week dat ik terug was, bedacht ik het idee om een film te maken over mijn leven in Nederland. Wat betekent Nederland voor me? Ga ik het missen? En nog liever wilde ik weten: gaat iedereen mij missen?

Nu vier maanden later, is alles anders.

Ik ben bezig mijn eigen identiteitscrisis te filmen. Ja, ik vind dat ik het nu wel een crisis mag noemen. Ik heb mijn tante geïnterviewd, mijn moeder en mijn vader, mijn zus en wat vrienden. Iedereen heeft een mening. Iedereen heeft een theorie waarom ik niet gelukkig ben. Na alle interviews zag mijn muur er zo uit:

Tussen alle die meningen van mijn vrienden en familie, blijft de vraag: wat vind ik zelf? En ik hoop dat naarmate de film verder afkomt, ik ook steeds beter weet waar die eigenlijk over gaat. Over wie ik ben en waar ik thuis hoor.

Alvast een preview (audio):

Klik hier om de video te bekijken

Op mijn eigen blog schrijf ik meer over mijn afstudeerproject.

Maike Veltman

Maike Veltman is geboren en opgegroeid in Suriname. Op haar 14e verhuisde ze naar Nederland en sindsdien is ze surinaams en nederlands, net wanneer het goed uitkomt. Ze studeert journalistiek en wil later films maken die de wereld iets mooier maken. Om dit te realiseren begon ze tijdens haar studie Studio Mayka, een mediabedrijfje. Suriname bleef trekken en tijdens een stage daar richtte ze Kamer in Suriname op, een bemiddelingsbureau voor woonruimte. Op haar eigen blog schrijft ze over haar leven.

More Posts - Website

Dus geen stoffige leraren, maar echte hardcore “guru’s”, die zelf met vallen en opstaan het vak geleerd hebben. Bekijk de eerste aflevering met Kees Klomp en Kathelijn Voets.

Voor meer Kees check Karmanomics.nl. Voor meer over Kathelijn en haar start-up check Generation You of haar twitter

Ook met je start-up in dit programma? mail naar omar (at) kbiri.nl + vermeld even je gewenste “guru” erbij.

Hier alvast kleine preview van volgende aflevering

Klik hier om de video te bekijken

Door Omar voor KBIRI BIG AMBITIONS wat niet had gekund zonder de hulp van Ronnie Overgoor en BlueshotsTV (big shout out!)

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

Klik hier om de video te bekijken

Geen tijd om de video te bekijken of lees je vanaf je mobiel? Dit zijn de belangrijkste punten:

• Zorg dat je financieel alles op orde hebt
• Heb lef maar doe alles wel met fatsoen
• Wanneer je met een Rus op elkaars moeder proost, zit je goed.
• Passie, boerenverstand en de nuchterheid van waarom je bent begonnen met wat je nu doet

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

Klik hier om de video te bekijken

Geen tijd om de video te bekijken? Dit zijn de belangrijkste leerpunten:

1. De maakbaarheid van je eigen succes
2. Dat geluk is te herkennen en niet af te dwingen
3. Dat ze op Branson’s vliegtuig geen Blue label schenken, maar gewoon Ballentines
4. Het belang hebben van een authentieke identiteit
5. Dat Sir Richard Branson zenuwachtige trekjes krijgt zodra hij met meerdere mensen spreekt (hij is ook maar een mens met zijn “sterke” en “zwakke” punten)

Dat waren de belangrijkste punten van de hele happening. Maar misschien het belangrijkste heb ik er na geleerd. Het steekte mij op een gegeven moment erg dat ik niet meer gezien werd als de “jongen” van Mieke Rozing en Abdel-Krim Kbiri maar als die “jongen” van Richard Branson. Je verwacht nu waarschijnlijk een vage wijze zin die je kan tweeten met #quote. Maar het is zo simpel en vooral cliché als het maar kan. Blijf bij jezelf en bij niemand anders.

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

Kees Klomp van Karmanomics is een inspirerende man met een lekkere frisse visie op de wereld. Hij zette de strategie uit voor de grote reclamebureau’s van Nederland en was General Manager EMI Music Netherlands. Is Komp dan een keiharde zakenman zonder gevoel? Nee, Klomp gelooft in Karma en vertaalt dit ook naar zijn werk. Daar gaat het in dit interview over. Maar we behandelen ook zijn inspiratiebronnen, commercieel idealisme, punk en de reclamewereld. Misschien lees je Spotlight Effect nu vanaf je mobiel, of heb je geen tijd om het interview te bekijken. Geen nood! Hier zijn de leerpunten uit de video:

1. Je moet barsten van de authenticiteit. Wees uniek en wees eigen.
2. Doe iets wat van toegevoegde waarde is voor de wereld. Word de nieuwe Ben & Jerry’s.
3. Houden van een klant is een must. Probeer de mindset van die jaren 60 kruidenier op de hoek te krijgen. Weet wat de klant beweegt en wat hij doet in zijn privéleven. Heb oprechte interesse.
4. Bekijk de crisis vanuit Karma. Het is geen toeval, we hebben het zelf gecreëerd.

Fotocredit: consumerfriendly

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

1. Volg je passie, het business model komt daarna vanzelf. Teveel jonge mensen gaan puur voor het grote geld.
2. Ontwikkel een product of dienst met het doel om iemands leven positief te beïnvloeden.
3. Pak niet gelijk een papiertje om je plan uit te werken. Vorm het eerst in je hoofd. Denk het goed uit, en pak daarna een pen.
4. Bestudeer kunstenaars, probeer hun denkpatronen te begrijpen. Daar word je creatiever van.

Klik hier om de video te bekijken

Fotocredit: Kees van Mansom

Omar Kbiri

Mijn naam is Omar Kbiri ik ben zeer begaan met fierljeppen. Verder heb ik op de dag van Obama's inauguratie een bijzondere lift gekregen. Daarnaast doe ik nog vele andere dingen die ik leuk vind (ik doe eigenlijk alleen maar dingen die ik leuk vind). Werk haat ik. Alles wat om mij heen gebeurt, absorbeer ik als een spons. Naast oprichter van één van de leukste websites op het web, ben ik druk bezig met het vervullen van mijn idealen.

More Posts

Op de dag van het heftige Irak-debat, zit ik op een barkruk in Mediacafé De Plantage te wachten op de kroonprins der talkshowhosts. Een paar weken eerder was ik hem ‘tegen het lijf gelopen’ bij de opnames van het TV Moment van het Jaar. Hij stemde in met een interview voor deze studentenpublicatie. Nu zit ik hier dus, met een glaasje water, en een notitieboekje – volgeklad met vragen waarvan ik hoop dat ze hem nog nooit gevraagd zijn.

Een vage kennis, toevallig De Wereld Draait Door redacteur, slentert het café binnen. “Ik hoor dat jij een interview met Matthijs hebt”, deelt hij quasi-nonchalant mee. Om zich al snel in een gedempte vorm van enthousiasme te verliezen: “Een unicum, dat doet hij nooit. Ik zou er dus maar alles uit proberen te halen”, roept hij terwijl hij de catacomben van De Plantage opzoekt.

In dat gebouwtje bij Artis maken VARA-medewerkers onder andere twee kijkcijferhits. Degene die tegen het half acht journaal, acht uur journaal en Goede Tijden Slechten Tijden opbokst, ken ik inmiddels beter dan van alleen maar uitzendingen. Urenlang heb ik me ingelezen voor een interview met de presentator. Het doel? Een inspirerend stuk schrijven waar jonge honden energie van krijgen. Hoe heeft hij het geflikt? Hoofdredacteur van Het Parool en anchor van een talkshow met één miljoen kijkers. Het antwoord op die vraag, daar wil ik in de buurt komen.

Richtingloze student

“Ik zie het als een soort culturele dienstplicht om kennis door te geven”, zegt Van Nieuwkerk. “Na uitzendingen geef ik studenten de mogelijkheid me het hemd van het lijf te vragen. Als je jong bent en journalistiek leuk vindt, kan ik me voorstellen dat je van een ervaren journalist wilt horen hoe het vak in elkaar steekt. Ik heb dat zelf erg gemist toen ik jong was”.

Hoewel studenten Van Nieuwkerk vaak dezelfde vragen stellen, hebben ze in ieder geval dezelfde richting: hoe word ik een succesvol journalist? Een dergelijke ambitie koesterde Van Nieuwkerk als ‘richtingloze’ student niet. “Ik koos voor de studie Nederlands omdat ik graag boeken las. Dat kon ik daar gelegitimeerd doen. Ik wilde geen schrijver, criticus of dichter worden. Dat was wel duidelijk.” Naast lezen deed Van Nieuwkerk ‘duizend dingen’ om geld te verdienen. “Schoonmaken in bejaardenhuizen, decors sjouwen, vrachtwagens van boten afrijden.” Vooralsnog is hij een doorsnee student: beetje bijklussen hier, wat puntjes scoren daar. Zijn jeugdvriend Mark van den Heuvel bracht verandering.

Flinke dosis geluk

Een flinke dosis geluk ontbrak niet bij het begin van Van Nieuwkerks carrière: “Mark liep stage op de sportredactie van Het Parool. Hij kreeg de opdracht schakers Kasparov en Karpov te interviewen. Ik schaakte altijd met Mark, dus hij vroeg: kunnen we dit niet samen doen? Misschien om zich sterker te voelen. Zij waren wereldsterren en wij waren groen als gras. Bovendien was het een leuk avontuur. We reden samen naar Brussel, waar de heren een toernooi hadden. Het interview was matig, maar we hadden het aardig opgeschreven. We werkten er tot diep in de nacht aan.”

“En toen was ik 22 en stond mijn naam opeens in de krant. Ik kreeg daar zelfs geld voor.” Maar dat was niet de reden waarom Van Nieuwkerk voor de journalistiek koos. “Het Parool vroeg me langs te komen op het kantoor in de Amsterdamse Wibautstraat. Ik zag voor het eerst een krantenredactie. Een soort voetbalveld vol tekstverwerkers waar 80 a 100 mensen door elkaar heen schreeuwden, telefoneerden, blèrden. Een plek waarvan je het gevoel had, de pols van de tijd tikt hier. Ik ervoer bijna fysiek dat ik daar wilde werken. Journalistiek was een opwinding waar ik bij wilde horen. Bovendien was Het Parool de krant van mijn ouders en van Simon Carmiggelt. Ik had voor het eerst een richting.”

Kansen grijpen

Van Nieuwkerk begon als freelancer stukken te schrijven voor de sportredactie, maar wilde meer. “Ik was ook ontzettend geïnteresseerd in kunst en literatuur. Toen ik eenmaal de weg wist bij Het Parool, ben ik naar de kunstredactie gelopen en heb ik gezegd: ik ben die jongen die bij sport schrijft, maar misschien hebben jullie soms ook iets”.

De chef kunst beloonde dat initiatief en vroeg Van Nieuwkerk een schrijver te interviewen. “Dat heb ik een keer of drie gedaan. Toen vertrok een redacteur naar NRC Handelsblad. De chef zei: Je bent jong en studeert nog, maar misschien vind je het leuk om bij ons komen werken? Ik stopte met studeren en deed enorm mijn best. Dan was ik tot diep in de nacht aan het pielen. Alsof het een gedicht of roman was, terwijl het maar om een krantenstukkie ging, zeg ik nu”.

Als Van Nieuwkerk niet op de chef kunst was afgestapt, had zijn journalistieke carrière misschien niet zo’n vlucht genomen. “In het begin moet je de aanval kiezen. Er was niemand die wist dat Matthijs van Nieuwkerk bestond, laat staan dat hij journalistieke aspiraties had. Dat moet je laten merken, wat hartstikke moeilijk is. Zeker nu redacties eerder inkrimpen dan groter worden en kranten eigen redacteuren boven freelancers verkiezen. Om een voet tussen de deur krijgen moet je een kans krijgen, die pakken en dan ontzettend je best doen. Schrijf stukken waarvan je opdrachtgever trots is dat ze in de krant staan. Als je een vlak stuk schrijft, is de kans zo weer voorbij.”

Zondagskind

Sommigen noemen Van Nieuwkerk een zondagskind. Heeft de presentator enig idee waar dat beeld vandaan komt? “Dat stempel wordt op me geplakt omdat ik ogenschijnlijk als flierefluiter door het leven ga. Ik heb zeker een talent voor de zonnige kant van het leven, ben geen piekeraar en heb een hoop werk succesvol gedaan. Maar ik heb daar altijd ontzettend hard voor gewerkt. Nu ook bij De Wereld Draait Door. Bovendien hoef ik je niet uit te leggen hoe zwaar het was om Het Parool – een krant in nood met 120 redacteuren – uit het dal te trekken. Daar moest ik dag en nacht voor werken. Maar ik maak geen gekwelde indruk, heb lol in mijn werk en straal dat misschien uit. Dat geeft me het predicaat zondagskind. Daar kan ik wel mee leven hoor. Ik vind ook dat ik mazzel heb gehad.”

Plezier in het werk is volgens Van Nieuwkerk belangrijk. Ook als een opdracht in eerste instantie niets lijkt op te leveren. “Toen ik net bij de kunstredactie werkte, vroeg Radio 5 of ik het programma Opium wilde presenteren. Dat heb ik vijf jaar vanuit een café op het Leidseplein gedaan, zonder dat er iemand naar luisterde. De interviewtechnieken die ik daar opdeed, gebruik ik nu voor de televisie. Ik zag het nooit als werk. Als je denkt dat je een offer brengt, dan ben je niet goed bezig. Journalisten moeten zin hebben hun tanden ergens in te zetten. Dan komt de rest vanzelf.”

Energie uit jaloezie

Van Nieuwkerk put energie niet alleen uit plezier, maar ook uit jaloezie. Zo is hij jaloers op de 50-jarige David Remnick, de met een Pullitzer-bekroonde hoofdredacteur van The New Yorker. “Hij heeft me geïnspireerd als hoofdredacteur van Het Parool. Die krant is natuurlijk een speldenprik vergeleken bij het machtige tijdschrift, maar het gaat me om de schrijfstijl, de slimheid van formuleren en de opbouw van een stuk. Vaak gaf ik The New Yorker aan Parool-redacteuren om te laten zien hoe het beste blad ter wereld iets aanpakte”.

Is Matthijs van Nieuwkerk ook binnen de landsgrenzen jaloers? “Martin Bril is stilistisch gezien de beste schrijver. Joost Zwagerman is het grote talent van mijn generatie. Hij weet elitaire cultuur voor een groot publiek te beschrijven. Beau van Erven Dorens is misschien wel het grootste televisietalent. Hij heeft een soort kwajongensachtige flair die volstrekt authentiek is. Wilfried de Jong is ook geweldig. Maar jaloers is eigenlijk het woord niet. Ik denk vooral in termen van bewondering. Zo heb ik me laten inspireren door het rustige formuleren van Mart Smeets en het baldadige, springerige en atypische van Felix Rottenberg. Op Remnick ben ik wel heel jaloers. Op zo’n jonge leeftijd met een Pullitzerprijs op zak het beste blad ter wereld leiden, dat is me te veel van het goede. Hij ziet er waarschijnlijk ook nog goed uit. Eigenlijk moet ik in de zomer eens een artikel over hem schrijven.”

Na de zomer presenteert Van Nieuwkerk in ieder geval nog een seizoen De Wereld Draait Door. In dat jaar wordt hij vijftig, zijn show vijf. “Daarna heb ik nog een jaarcontract met de VARA. Of ik dan De Wereld Draait Door blijf presenteren weet ik nog niet. Misschien wil ik iets anders: minder hard werken of niet meer in Amsterdam wonen. Afijn, ik heb de luxe daar over te mogen nadenken.”

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website

Er is veel te doen over het aantal gratis kranten in Nederland, want is er eigenlijk wel ruimte voor drie gratis kranten?

’2009 wordt het jaar van de verrassingen, het is daarom moeilijk te voorspellen wat er precies gaat gebeuren. Maar inderdaad, drie gratis kranten is te veel – er zal er in ieder geval een moeten afvallen. Het is een verhaal van conjunctuur en kranten hebben daarnaast minder aantrekkingskracht op adverteerders, die combinatie is al lastig voor twee gratis kranten. Het is in ieder geval geen vetpot.’

Sinds kort zit je in een commissie met een pot geld van 8 miljoen euro. Wat gaan jullie met dit geld doen?

‘Wij gaan in ieder geval twee dingen doen; om te beginnen gaan we een investeringsfonds inrichten, hier hebben wij drie maanden voor gekregen. De tweede stap is om het medialandschap verder te analyseren. We zullen kijken naar de situatie nu en ons buigen over de vraag hoe het medialandschap er in de toekomst uit zal zien. De pers is de basis, maar je kunt dat niet als een entiteit op zich zien. Ik ben niet van plan om me alleen tot kranten te beperken, dat kantegenwoordig ook niet meer. Kranten maken ook tv en begeven zich online – andersom is dit trouwens ook het geval.’

Kunnen blogs ook aanspraak maken op het te verdelen geld?

‘Voor mij gaat het om het stimuleren van kansrijke journalistieke activiteiten. Blogs zijn voor mij even journalistiek, of kunnen even journalistiek zijn, als kranten. Of bloggers journalisten zijn of kunnen zijn is een non-discussie. Het is belangrijker om te kijken naar naar het resultaat van het journalistieke product – daar gaat het uiteindelijk om. Als een blog dat goed doet kan het zeker in de discussie meedraaien.

De truc is om af te stappen van het kijken naar concerns en uitgeverijen en ons meer te laten leiden door journalistiek. Hoe kun je journalistiek zo sterk maken dat je pluriformiteit kan bieden? Hoe kun je goede ideeën een kans geven, ook al zijn die misschien soms wat duur, en hoe kun je er de journalistiek sterker mee maken? Journalistiek is een belangrijk onderdeel van een democratie, dus we moeten er alles aan doen om te zorgen dat deze ten alle tijde beschermt blijft.’

Heeft u zelf nog veel ideeën over de toekomst van de journalistiek?

‘Ja, ik heb wel veel ideeën over de toekomst van journalistiek, maar laten we eerst maar zien wat die opdracht in detail kan gaan opleveren. We moeten niet alleen ideeën tot concrete plannen maken, maar ook de grote lijn – het toekomstbeeld en de verandering in medialand – in kaart brengen. Zou je bijvoorbeeld een krant moeten beschermen en inrichten als een soort omroep? Of moet je een soort publieke basisinformatiedienst creëren die iedereen kan gebruiken? Er zijn veel situaties mogelijk…’

De toekomst van de journalist ziet er niet al te rooskleurig uit voor veel mensen, overal verliezen journalisten hun baan, ook bij Sp!ts… Moet je eigenlijk nog wel een journalist willen worden?

‘Ja ik denk het wel, want hoewel ik geloof dat er veel negatieve dingen kunnen of zullen gebeuren rondom grote uitgeverijen, geloof ik niet dat het slecht hoeft te zijn voor de journalistiek. Nog vaak genoeg kom ik jonge ambitieuze mensen tegen met geweldige ideeën. Ik ben dus helemaal niet pessimistisch als het gaat om de kracht van journalistiek, de tekenen zijn daarvoor te talrijk. Dat betekent niet dat bestaande uitgeverijen de plek zijn waar het gaat gebeuren – ik geloof dat we nieuwe ideeën, samenwerkingsverbanden en cross-overs moeten gaan stimuleren in de toekomst. Nieuwe ideeën zijn er altijd, maar wanneer kun je er geld mee verdienen? Dat blijft een belangrijke vraag…’

Volg Bart Brouwers zijn zoektocht naar innovatie in krantenland via zijn weblog of via Twitter, tevens zal er binnenkort een post op Spotlight Effect verschijnen over de rol van Twitter in de berichtgeving van nieuws. Eerder stelde Bart Brouwers al voor om zijn verslaggevers via een centraal account op Twitter live verslag te laten doen van interviews, persconferenties en andere activiteiten voor de krant…

Edial Dekker

Edial heeft Nieuwe Media gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Inmiddels is hij naar Berlin verhuisd om Your Neighbours op te richten, een 'digital agency' met een sterke focus op datavisualisaties, online ontwikkelingen en user interfaces. Muziek, dagelijks lekker eten en surfen zijn belangrijke zaken voor hem. Je kunt hem altijd vragen of er nog slaapplekken vrij zijn in de Your Neighbours mansion te Kreuzberg.

More Posts - Website

Wat doe je precies als buitenlandcorrespondent?

“Voor de GPD deed ik de eerste vier en een half jaar heel veel nieuws en achtergronden. De GPD probeerde indertijd een pilot project waarin ze concurreerden met het AP, maar dat is een pilot project gebleven. Nu doe ik meer de achtergrondverhalen: interviews, uitlegverhalen, en analyses en één keer in de zoveel tijd een column over mijn belevenissen hier.”

“Ik doe nu ook radio voor BNN, dat is ongeveer drie maanden geleden begonnen. En ik doe columns voor bladen. Ik ben nu net begonnen met schrijven voor Het Pensioenblad in Nederland, dat wordt uitgegeven door het Financieel Dagblad”

Wat vind je het leukste om te doen?

“De reportages zijn leuk, het reizen is leuk. Wegens bezuinigingen bij de GPD hebben ze helaas een aantal reisverslaggevers moeten ontslaan, dus ik schrijf nu ook reisverhalen, dat is ontzettend leuk. Ik doe namelijk verslag over heel Groot-Brittannië en Ierland. En columns vind ik ook leuk om te doen, omdat je daar je eigen mening in kwijt kan.”

Je blogt ook. Waarom?

“Omdat het een nieuwe ontwikkeling was eigenlijk. Het begon drie jaar geleden…we hadden bij de GPD toen correspondentendagen, en één van die lezingen was over de opkomst van het blog. Helaas bestaan de correspondentendagen niet meer, maar dat is wel de reden geweest dat veel jonge journalisten het bloggen zijn gaan uitproberen.”

“Ik blog onbetaald, op eigen initiatief, maar ik vind het heel leuk om er mensen in Nederland mee te bereiken. Ik ben er tegenwoordig niet meer zo religieus in omdat ik verschillende dingen ben gaan doen op journalistiek vlak. Maar hopelijk komt het terug.”

Hoe kom je aan je ideeën? Hoe besluit je welk nieuws geschikt is voor Nederland?

“Het is een wisselwerking. Ik volg het nieuws natuurlijk op de voet. Voornamelijk via televisie en de kranten, en af en toe via radio, en dan neem ik contact op met de GPD met een idee, soms zijn het meerdere ideeën per dag. En dan zoeken zij iets uit. Maar het is ook wel eens zo dat er iets is wat in Nederland gebeurt. Bijvoorbeeld toen er een rapport uitkwam van een politieke denktank in Londen, de SENLIS Council, over Afghanistan. Omdat Nederland betrokken is bij de Afghaanse missie, schrijf ik over dat onderzoek.”

Welke kranten lees je?

“In Thaxted las ik standaard de Times, de Independent, en de Daily Mail. Dus een rechtse en links krant en een tabloid. Tegenwoordig loop ik langs ene winkel en grijp ik wat me aanspreekt, of met een titel wat een raakvlak heeft met wat er in Nederland heeft. Ik ben ook groot fan van de London Paper, de London Lite, en Metro, dat zijn vaak net de krenten uit de Londense pap die mensen in Nederland kunnen aanspreken.”

Hoe bepaal je of een item geschikt is voor Nederland?

“Ik denk dat het fingerspitzengefuhl is, dat je het gevoel hebt dat iets kan aanslaan. Maar soms sla ik ook de plank wel eens finaal mis. Dan krijg ik van de redactie in Nederland te horen dat het voor Nederland totaal niet belangrijk is.”

Bijvoorbeeld?

“Er zijn heel veel politieke verhalen, bijvoorbeeld als Gordon Brown het slecht doet kan ik daar eeuwig verhalen over schrijven, maar in Nederland hebben ze het daarmee na twee verhalen wel gehad. Hetzelfde met Boris Johnson, die staat onder vuur momenteel. Als nieuwe burgemeester hier is dat heel wat. Maar in Nederland vinden ze het niets als ik daarmee aanklop.”

Is het makkelijk mensen te interviewen en contacten te maken?

“Je kunt niet verwachten dat je als buitenlandcorrespondent de belangrijke mensen te spreken krijgt. De enige keer dat ik de premier kan spreken is tijdens het vragenuurtje als ik word uitgekozen om een vraag te stellen. Een interview met de premier zal ik nooit krijgen. Want het is voor Brown niet belangrijk om in de Nederlandse kranten te staan. Je moet altijd zoeken naar de volgende belangrijke persoon. Bijvoorbeeld toen ik een verhaal over Ian Fleming, de schrijver van James Bond, wou doen. De twee vrouwen die het bedrijf runnen die kreeg ik niet te spreken want daar zat de Engelse pers bovenop. Maar een neef kon ik wel interviewen. Dus je zoekt altijd naar een alternatief.”

Hoe zien de Britten Nederland?

“Coffeeshops, abortus en euthanasie. Maar ze zijn wel heel positief over Nederland. Ik denk dat dat is omdat we op eenzelfde lijn zitten, qua humor. En wat Londen betreft, ook qua direct zijn. Wat dat betreft zijn Londenaren anders dan mensen buiten Londen. Londenaren kunnen heel direct zijn, en dat waarderen ze ook in Nederlanders. Ik denk dat ze Nederlanders wel een intrigerend volkje vinden omdat ze zeggen waar het op staat. En liberaal zijn.”

Wat vinden ze in Nederland van Engeland?

“Dat het eten niet te eten is, dat de bommen er elk moment kunnen vallen, en ze hebben het over de stiff upper lip. Maar ik krijg vooral te horen dat ik overal sorry op zeg. Mijn moeder zegt iedere keer ‘hou in godsnaam eens op met dat sorry zeggen.’ Dat is er echt ingesleten. Dat is heel erg Brits. Maar mensen vinden het heel interessant. Ze vinden het heel stoer. En het is ook wel leuk om naar Nederland te gaan, en je te realiseren dat het heel stoer is om in Londen te wonen. Dat vergeet je soms.”

Ben je nu een echte Londenaar?

“Ik heb vier en half jaar in Thaxet gewoond, en nu twee en een half jaar in Londen. Dus ik ben meer Brit dan Londenaar. Maat ik voel me wel echt een Londenaar, ik ga mee in de snelheid van Londen.”

Wat denk je dat de meerwaarde is van de buitenlandcorrespondent?

“De meerwaarde zit erin dat je eerstehand informatie krijgt. Anders gaat alles hetzelfde lijken.
Als elke krant één groot ANP bericht wordt gaan de kranten hoe dan ook terziele.
Ik ben ervan overtuigd dat ik als buitenlandcorrespondent een meerwaarde heb. Mijn verhalen komen echt uit het veld en zijn veel directer dan wat je vanaf een bureau geschreven wordt. Dus ik hoop dat de lezer daar meer interesse voor heeft. Maar op termijn? Ik weet het echt niet. Er wordt wel vaker geroepen dat de kranten ter ziele gaan. Maar media blijven belangrijk.”

Wat was voor jou tot nog toe het dieptepunt en het hoogtepunt hier?

“Heel specifiek journalistiek? London zelf, maar ik ben hier ook lid van de Foreign Press Association, die regelen vaak interviews voor buitenland journalisten. Ik was bijvoorbeeld vroeger een enorm fan van Stephen King, maar ik had al jarenlang niets meer van hem gelezen. Maar toen kreeg ik via de FPA de kans om Stephen King te interviewen. Ik had al jarenlang geen connectie met Stephen King meer, maar toen ik de man ontmoette, werd ik op slag verliefd op hem. Niet zozeer aantrekkelijk, maar er zit zo veel humor in hem, zoveel mooie woorden en zoveel schrijverspassie. Ik heb enorme bewondering voor hem.”

“En via de Foreign Press Association heb ik ook de Dalai Lama geïnterviewd. Dat was een hoogtepunt, al was het veel meer het beschrijven van hoe de man was, wat leuk was, dan te schrijven over wat hij verteld. Het is een bijzonder opgewekt persoon.”

En een dieptepunt?

“7/7 was geen persoonlijk dieptepunt, maar wel een schrijnende gebeurtenis. Ik was zelf niet in Londen toen bommen vielen, ik was toen in het buitenland. Er zijn toen verslaggevers vanuit Nederland naar Londen gestuurd omdat dat toen goedkoper was. Ik ben drie, vier dagen later ermee aan de slag gegaan, heb veel meer de verwerkverhalen gedaan, dat waren echt schrijnende verhalen.”

“En ja, er zijn dieptepunten op het moment dat je een glas limonade over je PC gooit als je een deadline hebt. Ik ben wel eens naar de winkel gerent om een PC uit het schap te trekken nadat dat gebeurt was. Dat zijn wel dieptepunten ja.”

Hoe zie je de toekomst?

“Het liefste wil ik journalistiek blijven schrijven, of dat nou bij de GPD is of voor andere bladen. Maar ik wil ook part time niet-schrijvende functies gaan aannemen, conference producing, of de grafische kant op. Want ik wil graag een boek schrijven. En als je tijdens de week fulltime aan het schrijven bent, dan is het heel moeilijk om dat in het weekend ook nog te doen. Daarom wil ik werk hebben waarbij ik genoeg tractie hou. Natuurlijk ben ik een van de miljoenen op deze aardbol die een boek willen schrijven, maar ik wel een schrijver. Dus daar wil ik me op termijn op concentreren.”

Linde Wolters

More Posts - Website

Wat is jouw relatie met openbare toiletten?

“Enkele jaren geleden wilde ik een website opzetten die mensen zou kunnen helpen. Ik dacht meteen aan eten, maar…”, Bill begint te lachen; “de consequentie van eten, namelijk de noodzakelijke behoefte erna, leek mij interessanter. Met een achtergrond in biologie en de mogelijkheid om zelf het technische gedeelte van websites te maken, kwam ik op het idee om openbare toiletten een plekje te geven op het internet. Sinds enkele jaren beheer ik de, steeds populairder wordende, website en voeg ik regelmatig nieuwe opties toe.”

Je hebt PublicToilets dus in het leven geroepen om mensen te helpen, hoe zie je dat nu?

“Ik denk dat het zeker handig is voor mensen om te weten waar zij hun behoefte kunnen doen. Gebruikers kunnen er onder andere achterkomen of een toilet schoon is, of je moet betalen of dat er een condoomapparaat hangt. Sinds een tijdje kunnen mensen ook foto’s plaatsen van de toiletten. De site staat of valt met input van mensen, hoe meer mensen locaties toevoegen, hoe beter de site wordt.”

Gebruik je PT zelf wel eens?

“Ik gebruik het zelf wel eens en het verbaast bij hoe accuraat de locaties zijn die gegeven worden door de gebruikers. Wanneer ik naar een grote stad ga, bezoek ik vaak toiletten die op PublicToilets staan. Ik vind de korte beschrijvingen van de toiletten vaak het grappigst, vaak beschrijven zij de sfeer kort en bondig, iets was ik ook probeer na te streven met PT. Laatst kreeg trouwens een e-mail van iemand die openbare toiletten zocht om te gebruiken in films, hij gebruikte mijn website om geschikte locaties te vinden.”

De website oogt nogal minimalistisch, ben jij zelf ook zo minimalistisch?

“Ja, dat ben ik inderdaad best wel. Ik geloof niet in Flash of Shockwave, ik wil dat de websites snel laden en toegankelijk zijn voor een groot publiek. De website is heel erg simpel vormgegeven, ik hoop dat mensen dat kunnen waarderen. Misschien probeer ik later de website nog wat meer ‘eye-candy’ te geven, maar het gebruiksvriendelijkheid is voor mij het belangrijkste.”

Het beroemste toilet van de wereld is misschien wel die van George Michael, staat dat toilet op PT?

“Hahaha, nee helaas niet… Ik hoor wel vaker van mensen dat ik George Michael op de hoogte moet brengen van de website.” Bill lacht weer; “maar dan moet hij natuurlijk zelf ook wel nieuwe toiletten toevoegen.”

Hoe populair is Publictoilets eigenlijk?

“Per dag heeft de site zo een 500 tot 1000 bezoekers. De Engelse krant The Register heeft een artikel geschreven over PT, toen liep het bezoekersaantal op tot zo een 5000. De publiciteit heeft ook gezorgd voor veel nieuwe locaties van openbare toiletten, vooral in Londen zijn veel toiletten te vinden. PT wordt ook steeds meer gebruikt in mijn thuisland, de Verenigde Staten.”

Is het niet slim om advertenties te plaatsen?

“Hoewel het mij best veel tijd kost om de website te onderhouden en nieuwe toepassingen te bedenken, hoef ik er geen geld mee te verdienen. Misschien voeg ik binnenkort een mogelijkheid toe voor mensen om mij wat wc-geld te geven voor de moeite om mijn toilet (website) schoon te houden.”

Tenslotte, hoe ziet de toekomst van PT eruit?

“Er is een wiki, een forum en een mailing-lijst op dit moment, en sinds kort ondersteunt de website ook RSS-feeds. In de toekomst wil ik de database die aan de website gekoppeld is, ook gebruiken voor andere dingen. Het moet bijvoorbeeld mogelijk worden om de toiletten uit te printen, op je mobiele telefoon te zetten of te gebruiken voor andere navigatie toepassingen. Het is veilig om te zeggen dat de website nooit echt helemaal af is, er zijn vast nog genoeg interessante openbare toiletten die gevonden moeten worden.”

Vandaag was ik zelf in Londen, ik ben naar een toilet gegaan dat op PublicToilets stond. De lokatie was correct en ook de omschrijving van de wc was waarheidsgestrouw. Ik weet niet of het aan PublicToilets lag of aan de lokatie; maar het was stervensdruk. Een real-time beeld van het betreffende toilet zou misschien wel uitkomst bieden, helaas beheert CCTV London de rechten al ben ik bang.

Edial Dekker

Edial heeft Nieuwe Media gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Inmiddels is hij naar Berlin verhuisd om Your Neighbours op te richten, een 'digital agency' met een sterke focus op datavisualisaties, online ontwikkelingen en user interfaces. Muziek, dagelijks lekker eten en surfen zijn belangrijke zaken voor hem. Je kunt hem altijd vragen of er nog slaapplekken vrij zijn in de Your Neighbours mansion te Kreuzberg.

More Posts - Website