Televisie heeft macht

Wanneer we televisie en online media tegenover elkaar zetten, zien we een aantal duidelijke tegenstellingen. Televisie komt onze woonkamer binnen als een ‘flow’, een ondeelbare, immer doorlopende stroom van informatie, waar de producent bepaalt wat je ziet, in welk tempo en in welke volgorde. De enige macht die de kijker in deze flow heeft is het zappen tussen verschillende zenders.

Internetter heeft macht

Bij het gebruik van nieuwe media heeft de consument de macht. We scannen de ‘koppen’, bekijken dat wat we leuk vinden en klikken dat wat we niet leuk vinden net zo snel weer weg. Dit doen we bovendien het liefst zoveel mogelijk door elkaar. We zijn ware multitaskers. Bij nieuwe media verandert de flow in een web van losse fragmenten en heeft de gebruiker de macht over wat hij ziet, in welk tempo en in welke volgorde.

DWDD speelt daar op in

DWDD geeft de kijker niet meer macht, maar speelt wel op een andere manier in op de kenmerken van nieuwe media. De kern van het format zit hem in zijn fragmentarisering van de informatie. Het programma is opgedeeld in allemaal losse fragmenten (interviews, muziek, Fokke & Sukke, De Jakhalzen, De TV Draait Door, Lucky TV), die weinig tot geen onderlinge binding kennen. Bovendien bakent het deze fragmenten extra af door er een luide bumper tussen te zetten.

Koppenscannen light

Door de fragmentarisering te combineren met een hoge snelheid, ontstaat er de mogelijkheid tot een soort ‘koppenscannen light’. Ook al bepaalt DWDD wat en wanneer je ziet, het format biedt ons de mogelijkheid tot het uitpikken van de fragmenten die ons aanspreken. Immers, tijdens een oninteressant fragment weet de kijker dat dit nooit heel lang gaat duren en dat er straks nog vele andere fragmenten volgen. DWDD schiet met hagel: met de vele, korte fragmenten zit er voor iedereen wel wat interessants bij. Daarnaast is het programma op die manier ook geschikt voor de multitaskende kijker. Er start immers elke zes minuten weer een nieuw fragment waar je moeiteloos in kunt stappen.

De geruststelling dat er nog vele fragmenten volgen, is een zekerheidje bij DWDD. Door de duidelijke afbakening van fragmenten, de altijd aanwezige verwijzingen van Mathijs van Nieuwkerk van wat er nog komen gaat (‘Straks!..’) en de weinig veranderende indeling van het programma, zit de structuur van het programma er bij de frequente kijker ingebakken. Wie weet er niet dat om 19.58 uur het populaire De Televisie Draait Door begint? Bovendien, alleen met deze duidelijke structuur is DWDD toch samen te vatten in drie minuten?

Klik hier om de video te bekijken

En dat werkt ook zo op de site van DWDD

De fragmentarisering van het programma maakt de informatie bovendien ook gebruiksvriendelijker in de toepassing ervan in nieuwe media. Doordat het programma opgedeeld is in fragmenten, kun je gemakkelijker een specifiek gedeelte van het programma delen met je vrienden, in plaats van ze de hele uitzending toe te sturen. DWDD buit dit gebruiksgemak op hun website gelukkig ook uit. Als ik wil vertellen over de prachtige ode van Tom Barman aan Martin Bril vind ik binnen een paar tellen alle optredens van Tom Barman in DWDD. Op deze manier zorgt DWDD ervoor dat niet alleen bij het koffieautomaat, maar ook online de discussie over (fragmenten van) de uitzending gevoerd kan worden. DWDD is nieuwe media-compatible.

DWDD blijft echter bovenal een programma voor het oude medium televisie en bovengenoemde zijn slechts voorzichtige toenaderingen tot de nieuwe, online media. Van meer macht aan de gebruiker, hét kenmerk van de nieuwe media, is weinig sprake. Door zijn gefragmentariseerde inhoud geeft het de gebruiker echter wel de mogelijkheid tot een lichte vorm van koppen scannen, multitasken en de fragmenten online te implementeren.

Marijn Lansbergen

Na een jaar als projectleider van Commissie Intree, waar hij verantwoordelijk was voor de introductieweek van 3000 nieuwe UvA-studenten, werd voor Marijn duidelijker waar zijn toekomst in zijn studie lag. In 2010 rond hij zijn bachelor Media & Cultuur af, waarna hij zal beginnen aan een master Politicologie. In de toekomst hoopt hij the best of both worlds te combineren in de journalistiek. Daarnaast is Marijn fervent twitteraar, muziekliefhebber en sportkijker en -beoefenaar.

More Posts

Inschrijving voor het Cross Media Café is gratis, maar meld je wel even aan via de iMMovator website. Na aanmelding kun je zien wie zich nog meer heeft aangemeld. Dus kom vooral om 14.00 uur naar studio 31 op het Media Park in Hilversum. Om 17.15uur wordt afgesloten met een netwerkborrel.

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

Op de dag van het heftige Irak-debat, zit ik op een barkruk in Mediacafé De Plantage te wachten op de kroonprins der talkshowhosts. Een paar weken eerder was ik hem ‘tegen het lijf gelopen’ bij de opnames van het TV Moment van het Jaar. Hij stemde in met een interview voor deze studentenpublicatie. Nu zit ik hier dus, met een glaasje water, en een notitieboekje – volgeklad met vragen waarvan ik hoop dat ze hem nog nooit gevraagd zijn.

Een vage kennis, toevallig De Wereld Draait Door redacteur, slentert het café binnen. “Ik hoor dat jij een interview met Matthijs hebt”, deelt hij quasi-nonchalant mee. Om zich al snel in een gedempte vorm van enthousiasme te verliezen: “Een unicum, dat doet hij nooit. Ik zou er dus maar alles uit proberen te halen”, roept hij terwijl hij de catacomben van De Plantage opzoekt.

In dat gebouwtje bij Artis maken VARA-medewerkers onder andere twee kijkcijferhits. Degene die tegen het half acht journaal, acht uur journaal en Goede Tijden Slechten Tijden opbokst, ken ik inmiddels beter dan van alleen maar uitzendingen. Urenlang heb ik me ingelezen voor een interview met de presentator. Het doel? Een inspirerend stuk schrijven waar jonge honden energie van krijgen. Hoe heeft hij het geflikt? Hoofdredacteur van Het Parool en anchor van een talkshow met één miljoen kijkers. Het antwoord op die vraag, daar wil ik in de buurt komen.

Richtingloze student

“Ik zie het als een soort culturele dienstplicht om kennis door te geven”, zegt Van Nieuwkerk. “Na uitzendingen geef ik studenten de mogelijkheid me het hemd van het lijf te vragen. Als je jong bent en journalistiek leuk vindt, kan ik me voorstellen dat je van een ervaren journalist wilt horen hoe het vak in elkaar steekt. Ik heb dat zelf erg gemist toen ik jong was”.

Hoewel studenten Van Nieuwkerk vaak dezelfde vragen stellen, hebben ze in ieder geval dezelfde richting: hoe word ik een succesvol journalist? Een dergelijke ambitie koesterde Van Nieuwkerk als ‘richtingloze’ student niet. “Ik koos voor de studie Nederlands omdat ik graag boeken las. Dat kon ik daar gelegitimeerd doen. Ik wilde geen schrijver, criticus of dichter worden. Dat was wel duidelijk.” Naast lezen deed Van Nieuwkerk ‘duizend dingen’ om geld te verdienen. “Schoonmaken in bejaardenhuizen, decors sjouwen, vrachtwagens van boten afrijden.” Vooralsnog is hij een doorsnee student: beetje bijklussen hier, wat puntjes scoren daar. Zijn jeugdvriend Mark van den Heuvel bracht verandering.

Flinke dosis geluk

Een flinke dosis geluk ontbrak niet bij het begin van Van Nieuwkerks carrière: “Mark liep stage op de sportredactie van Het Parool. Hij kreeg de opdracht schakers Kasparov en Karpov te interviewen. Ik schaakte altijd met Mark, dus hij vroeg: kunnen we dit niet samen doen? Misschien om zich sterker te voelen. Zij waren wereldsterren en wij waren groen als gras. Bovendien was het een leuk avontuur. We reden samen naar Brussel, waar de heren een toernooi hadden. Het interview was matig, maar we hadden het aardig opgeschreven. We werkten er tot diep in de nacht aan.”

“En toen was ik 22 en stond mijn naam opeens in de krant. Ik kreeg daar zelfs geld voor.” Maar dat was niet de reden waarom Van Nieuwkerk voor de journalistiek koos. “Het Parool vroeg me langs te komen op het kantoor in de Amsterdamse Wibautstraat. Ik zag voor het eerst een krantenredactie. Een soort voetbalveld vol tekstverwerkers waar 80 a 100 mensen door elkaar heen schreeuwden, telefoneerden, blèrden. Een plek waarvan je het gevoel had, de pols van de tijd tikt hier. Ik ervoer bijna fysiek dat ik daar wilde werken. Journalistiek was een opwinding waar ik bij wilde horen. Bovendien was Het Parool de krant van mijn ouders en van Simon Carmiggelt. Ik had voor het eerst een richting.”

Kansen grijpen

Van Nieuwkerk begon als freelancer stukken te schrijven voor de sportredactie, maar wilde meer. “Ik was ook ontzettend geïnteresseerd in kunst en literatuur. Toen ik eenmaal de weg wist bij Het Parool, ben ik naar de kunstredactie gelopen en heb ik gezegd: ik ben die jongen die bij sport schrijft, maar misschien hebben jullie soms ook iets”.

De chef kunst beloonde dat initiatief en vroeg Van Nieuwkerk een schrijver te interviewen. “Dat heb ik een keer of drie gedaan. Toen vertrok een redacteur naar NRC Handelsblad. De chef zei: Je bent jong en studeert nog, maar misschien vind je het leuk om bij ons komen werken? Ik stopte met studeren en deed enorm mijn best. Dan was ik tot diep in de nacht aan het pielen. Alsof het een gedicht of roman was, terwijl het maar om een krantenstukkie ging, zeg ik nu”.

Als Van Nieuwkerk niet op de chef kunst was afgestapt, had zijn journalistieke carrière misschien niet zo’n vlucht genomen. “In het begin moet je de aanval kiezen. Er was niemand die wist dat Matthijs van Nieuwkerk bestond, laat staan dat hij journalistieke aspiraties had. Dat moet je laten merken, wat hartstikke moeilijk is. Zeker nu redacties eerder inkrimpen dan groter worden en kranten eigen redacteuren boven freelancers verkiezen. Om een voet tussen de deur krijgen moet je een kans krijgen, die pakken en dan ontzettend je best doen. Schrijf stukken waarvan je opdrachtgever trots is dat ze in de krant staan. Als je een vlak stuk schrijft, is de kans zo weer voorbij.”

Zondagskind

Sommigen noemen Van Nieuwkerk een zondagskind. Heeft de presentator enig idee waar dat beeld vandaan komt? “Dat stempel wordt op me geplakt omdat ik ogenschijnlijk als flierefluiter door het leven ga. Ik heb zeker een talent voor de zonnige kant van het leven, ben geen piekeraar en heb een hoop werk succesvol gedaan. Maar ik heb daar altijd ontzettend hard voor gewerkt. Nu ook bij De Wereld Draait Door. Bovendien hoef ik je niet uit te leggen hoe zwaar het was om Het Parool – een krant in nood met 120 redacteuren – uit het dal te trekken. Daar moest ik dag en nacht voor werken. Maar ik maak geen gekwelde indruk, heb lol in mijn werk en straal dat misschien uit. Dat geeft me het predicaat zondagskind. Daar kan ik wel mee leven hoor. Ik vind ook dat ik mazzel heb gehad.”

Plezier in het werk is volgens Van Nieuwkerk belangrijk. Ook als een opdracht in eerste instantie niets lijkt op te leveren. “Toen ik net bij de kunstredactie werkte, vroeg Radio 5 of ik het programma Opium wilde presenteren. Dat heb ik vijf jaar vanuit een café op het Leidseplein gedaan, zonder dat er iemand naar luisterde. De interviewtechnieken die ik daar opdeed, gebruik ik nu voor de televisie. Ik zag het nooit als werk. Als je denkt dat je een offer brengt, dan ben je niet goed bezig. Journalisten moeten zin hebben hun tanden ergens in te zetten. Dan komt de rest vanzelf.”

Energie uit jaloezie

Van Nieuwkerk put energie niet alleen uit plezier, maar ook uit jaloezie. Zo is hij jaloers op de 50-jarige David Remnick, de met een Pullitzer-bekroonde hoofdredacteur van The New Yorker. “Hij heeft me geïnspireerd als hoofdredacteur van Het Parool. Die krant is natuurlijk een speldenprik vergeleken bij het machtige tijdschrift, maar het gaat me om de schrijfstijl, de slimheid van formuleren en de opbouw van een stuk. Vaak gaf ik The New Yorker aan Parool-redacteuren om te laten zien hoe het beste blad ter wereld iets aanpakte”.

Is Matthijs van Nieuwkerk ook binnen de landsgrenzen jaloers? “Martin Bril is stilistisch gezien de beste schrijver. Joost Zwagerman is het grote talent van mijn generatie. Hij weet elitaire cultuur voor een groot publiek te beschrijven. Beau van Erven Dorens is misschien wel het grootste televisietalent. Hij heeft een soort kwajongensachtige flair die volstrekt authentiek is. Wilfried de Jong is ook geweldig. Maar jaloers is eigenlijk het woord niet. Ik denk vooral in termen van bewondering. Zo heb ik me laten inspireren door het rustige formuleren van Mart Smeets en het baldadige, springerige en atypische van Felix Rottenberg. Op Remnick ben ik wel heel jaloers. Op zo’n jonge leeftijd met een Pullitzerprijs op zak het beste blad ter wereld leiden, dat is me te veel van het goede. Hij ziet er waarschijnlijk ook nog goed uit. Eigenlijk moet ik in de zomer eens een artikel over hem schrijven.”

Na de zomer presenteert Van Nieuwkerk in ieder geval nog een seizoen De Wereld Draait Door. In dat jaar wordt hij vijftig, zijn show vijf. “Daarna heb ik nog een jaarcontract met de VARA. Of ik dan De Wereld Draait Door blijf presenteren weet ik nog niet. Misschien wil ik iets anders: minder hard werken of niet meer in Amsterdam wonen. Afijn, ik heb de luxe daar over te mogen nadenken.”

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website

In 2008 produceerde Pool voor Fox Cult een serie van 17 idents: korte filmpjes die de identiteit van een zender uitdragen. Cult is een zender van Fox met alternatieve programmering. De idents weerspiegelen dit met hun rauwe, artistieke en speelse karakter. De filmpjes maken gebruik van de bekende flipbook animatie techniek, die door Pool eerder al werd toegepast in de Kraak&Smaak videoclip Squeeze Me.

Hier vind je alle 17 filmpjes, deze is ‘popup’ getiteld:

Klik hier om de video te bekijken

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

1. Zeg ‘ns Aaa
Van 1981 tot 1993 was Zeg ‘ns Aaa een van de populairste komedies op de Nederlandse televisie. Dit seizoen is de familie Van der Ploeg weer terug op de buis en kan men wekelijks genieten van de perikelen omtrent de gelijknamige dokterspraktijk. Voor wie niet zit te wachten op medische misstappen van meer dan twintig jaar geleden: vrees niet, de verhaallijnen zijn naar het heden vertaald. Zoon Gert-Jan van der Ploeg (gespeeld door Hans Cornelissen) heeft inmiddels de dokterspraktijk van zijn moeder Lydie overgenomen.
Nu rest slechts de vraag of RTL4 uit kan breiden op het vaste grappenrepertoire, waaronder de welbekende uitspraak van Mien Dobbelsteen (gespeeld door Carry Tefsen): “Met de assistente van Dokter van der Ploooeg”.

2. Bananasplit
Het programma met de verborgen camera, dat vanaf 1983 tot zijn dood in 2004 door Ralph Inbar werd gepresenteerd, is terug. En anno 2009 is het niemand minder dan Frans Bauer die zowel bekende als onbekende Nederlanders in de maling neemt. Wel wordt, zoals het een echte retro-serie betaamt, elke aflevering één grap uit de carrière van Inbar vertoond. Voor de eerste aflevering hadden maar liefst 3.000.000 kijkers even voor Frans.

3. ‘t Vrije Schaep
Als vervolg op een remake dient ‘t Vrije Schaep als het boegbeeld voor retro-televisie. De komedie vindt haar oorsprong in het uit 1969 stammende ‘t Schaep met de vijf pooten, een humoristische serie waarin stamgasten van een gelijknamig Amsterdams buurtcafé roddels doornamen en natuurlijk commentaar leverden op de snel veranderende maatschappij. Eind 2006 begon de KRO met het uitzenden van een zeer succesvolle remake met onder andere Loes Luca, Marc-Marie Huijbregts, Georgina Verbaan en Carry Tefsen (die bij deze bonuspunten ontvangt voor haar dubbele bijdrage aan de retro-trend). De serie was zo’n succes dat besloten werd een vervolg te maken. Dit resulteerde in ‘t Vrije Schaep, waarin hoofdrolspeler Kootje (gespeeld door Pierre Bokma) besluit zijn buurtcafé te verkopen en een camping start aan de Noordzee. Hier leert men echter al snel dat campinggasten voor net zoveel onrust kunnen zorgen als kroegbezoekers.

4. De Dik Voormekaar Show
Presentatoren Andre van Duin en Ferry de Groot hebben besloten hun bekende, en inmiddels haast legendarische radioprogramma uit de jaren zeventig nieuw leven in te blazen. Dit seizoen keert De Dik Voormekaar Show terug als televisieprogramma bij de TROS en hervatten Andre en Ferry hun rollen als Dik Voormekaar en Meneer de Groot. Ook bekende personages zoals de norsige Ome Joop, de chaotische dames Bep en Toos, Dikke Leo de notaris en de incontinente Liesje Nak zijn weer van de partij. Allen die het spoor nu al volledig bijster zijn doen er goed aan vrijdagavond Nederland 1 even op te zetten.

5. Hans van der Togt
Het leek er een tijdje op dat het een 1 april grap zou worden, maar nu is het toch werkelijk bevestigd. Voormalig Rad van Fortuin presentator Hans van der Togt wordt weer omroeper, ditmaal bij Comedy Central. Volgens woordvoeders van de humorzender hebben kijkers juist in deze tijd van recessie behoefte aan herkenning en gezelligheid. Al is het nog maar de vraag of het jonge Comedy Central publiek in staat is herinneringen aan de 61-jarige Van der Togt naar boven te halen. De presentator zelf stelt echter erg blij te zijn met zijn comeback. In dat geval zijn wij ook blij, en mag Hans door voor de keuken.

Evelien Flink

Na vier jaar in Houston te hebben gewoond zei Evelien in 2006 het conservatieve Texas vaarwel en vertrok zij met journalistieke ambities en al naar Amsterdam. Inmiddels is zij masterstudente Communicatiewetenschap en werkzaam als webredacteur bij de Nederlandse Publieke Omroep. Dat haar schrijfwerk ook daadwerkelijk door mensen wordt gelezen is voor Evelien de ultieme kick.

More Posts

De nieuwkomers

De omroep die het hardst roept is natuurlijk PowNed, een idee van GeenStijl dat al jaren tegen het publieke bestel aantrapte. Het doel van PowNed is wat meer rechts gewicht in de schaal te leggen, en dat weten ze goed te brengen. De eerste weken na de aankondiging ging het hard met de aanmeldingen maar een week voor de deadline hebben ze toch nog niet alle benodigde inschrijvingen binnen. Het wordt dus nog even spannend of ze het gaan halen of dat volgende week blijkt dat ze al ver over het benodigde aantal heen zijn. Dichtbij PowNed staat het initiatief van de Telegraaf: Wakker Nederland. Zij hebben de leden al lang binnen omdat de lezers van de krant eenvoudig lid konden worden zonder dat zij hiervoor extra moeten betalen. De doelstellingen van Wakker Nederland zijn nog wat vaag, het rechtse geluid is hoorbaar maar de invulling ervan laat nog even op zich wachten. De eerste omroep die het rechtse geluid wilde vertolken is PopNed, nee geen muziekzender maar de Populistische Nederlandse Omroep. Een initiatief van Ronald Sørensen, fractieleider van Leefbaar Rotterdam. Deze omroep is echter blijven hangen rond de 3000 leden en heeft aangegeven zich aan te sluiten bij Wakker Nederland.

Nog relatief onbekend maar een grote kanshebber voor een omroepstatus is de SME Omroep. De omroep richt zich op de Afrikaanse cultuur in Nederland en timmert al een aantal jaren aan de weg voor C-status. De laatste cijfers gaven veel hoop dus de kans is groot dat we binnenkort meer van ze gaan horen. Een andere omroep die dichtbij het benodigde ledenaantal zit is Omroep C, gericht op kunst en cultuur. Afgelopen week stond de teller op 38.000 leden wat betekent dat er nog wel een klein wonder moet gebeuren willen ze de club bij elkaar krijgen deze week. Op een enkele bekende Nederlander na is er rondom deze omroep niet zo heel veel te horen. Weer een heel ander genre is Oranje Tv, een zender die eigenlijk al te zien is via het digitale kanaal. Waarschijnlijk zal het daarbij moeten blijven want ook voor deze club is het ledenaantal van 50.000 nog lang niet in zicht.

Andere initiatieven die we sowieso niet meer terug zullen zien zijn dierenomroep Piep, ZiCoTv voor doven en slechthorenden, de spirituele Vrije Omroep, de Diversiteits Omroep Vereniging en ook multiculti omroep Zenit zal het niet gaan halen, ondanks de lijst met BN’ers die het initatief ondersteunen.

De blijvertjes

Twee omroepen die willen blijven en als het even kan in een andere status zijn Llink en BNN. Llink moet van zijn aspirant-status af komen en heeft nog flink wat leden nodig om de 150.000 te halen. Met de huidige perikelen rond Llink gaat dat erg moeizaam, spannend dus of deze groene club in het bestel mag blijven. BNN blijft natuurlijk wel in het bestel maar wil weer een stapje verder, de befaamde A-status. Hiermee krijgen ze nog meer zendtijd maar hebben daar wel 300.000 leden voor nodig. Het succes van Omroep Max heeft zich ondertussen alweer bewezen, deze omroep heeft al lang genoeg leden om afscheid te kunnen nemen van de aspirant-status.

En dan?

Door de komst van rebelse omroepen zoals PowNed laaide de discussie op of er niet iets gedaan moet worden aan het toelatingsbeleid rondom nieuwe omroepen. Met 22 omroepen is het al een drukke boel op de radio en tv, zolang daar omroepen bij blijven komen en er niets weg gaat zijn de gevolgen redelijk voorspelbaar. Minister Plasterk heeft aangegeven niet tijdens de race de spelregels te wijzigen dus zullen we het nog even op deze manier moeten accepteren. De initiatieven die volgende week een lijst in kunnen leveren met 50.000 leden komen in aanmerking voor een aspirant omroep status. Er wordt dan nog gekeken of er aan alle eisen wordt voldaan zoals onafhankelijkheid en genoeg onderscheid maar over het algemeen levert dat weinig problemen op. Minister Plasterk zal ze dan los laten met 6 a 7 miljoen euro dat besteedt kan worden aan 100 uur televisie en 450 uur radio.

Als het hele circus voorbij is zullen we voorlopig geen ledenwerfacties meer zien. Het is dan aan Plasterk om zich te buigen over de huidige toetredingsdrempel voor het publieke bestel. En misschien is het dan ook verstandig om te kijken hoe de achterdeur ook alweer open gaat.

Tim van Letht

Tim is mede-eigenaar van Spotlight Effect. Werkzaam bij Interpolis op het gebied van Online Strategie & Innovatie. Adviseert daarnaast één dag per week organisaties, spreekt op congressen en geeft colleges aan studenten.

More Posts - Website - Twitter

Klik hier om de video te bekijken

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

Terwijl het goed gaat met de sponsorprogramma’s heeft Unilever besloten de stekker uit Life & Cooking te trekken. Hiermee komt niet alleen de sponsoring van het programma ten einde, maar houdt een van de meest bekende product placement programma’s op te bestaan. Unilever meldt dat het programma niet meer bij de doelgroep aansluit en wil beginnen aan een nieuw hoofdstuk televisie. Op 31 mei wordt de laatste Life & Cooking uitgezonden. Voor Carlo en Irene wordt naar een oplossing gezocht.

Het besluit van Unilever komt op dezelfde dag naar buiten als het bericht over de goedlopende televisiereclames. Het ANP meldt dat adverteerders het afgelopen jaar 3.2% meer geld hebben uitgegeven aan televisiereclame. Vooral sponsorprogramma’s doen het goed. In 2006 ging er nog 85 miljoen euro in om, in 2007 93 miljoen en het afgelopen jaar zelfs 119 miljoen euro.

Die cijfers komen uit het jaarverslag van de Stichting Promotie Televisiereclame. In totaal besteedden bedrijven in 2008 974 miljoen euro aan televisiereclame. Vooral voor verzekeringen, computerspellen en frisdranken wordt veel geadverteerd. De advertentiestijging leek na drie kwartalen zelfs af te stevenen op 5%, maar de economische crisis zorgde ervoor dat dit terugliep tot 3.2% over het gehele jaar.

Gastblogger

Heb je affiniteit met schrijven? We zijn altijd op zoek naar (beginnende) bloggers die ons team willen versterken. Denk eens na over de mogelijkheden die dat voor ons allebei biedt. Jij pakt je digitale pen op, Spotlight Effect geeft je een podium en samen met andere enthousiastelingen creëren we een nieuw begrip in de communicatiewereld. Spreekt deze missie je aan? Klik dan hier.

More Posts - Website

Kutcher greep op 9 februari naar zijn telefoon om te laten zien hoe hij op een vliegveld samen met zijn vrouw langs de paparazzi moet ‘navigeren’. Een van de roddeljournalisten noemt Moore een ‘crazy little bitch’. Kutchers reactie?

“I love it when strangers call my wife a crazy little bitch. That doesn’t make you wanna hit somebody does it?”

Bekijk de video hier.

Benieuwd naar de oorsprong van de term paparazzi? Huur Federico Fellini’s Dolce Vita – een film over de rich and famous in het Rome van de jaren vijftig – en let dan goed op de naam van de fotograaf.

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website