Studievereniging Mercurius

Het symposium wordt gehouden in het Kriterion, te Roetersstraat 170 in Amsterdam. Kaartjes kunnen gekocht worden aan de deur op de dag zelf, of door geld over te maken op rekeningnummer: 3938 51 818 t.a.v. Mercurius, te Amsterdam o.v.v. Crowdsourcing. Je naam wordt dan opgenomen op de gastenlijst. De entree bedraagt €5,- voor leden van Mercurius en €6,- voor niet-leden. Lunch en drankjes worden verzorgd.

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

Wereldwijd wachten er meer dan 20.000 mensen op hun executie, in 2005 werden er 2.148 mensen in 22 landen geëxecuteerd, vonden 94 procent van die executies plaats in China, Iran (94), Saudi Arabië (86) en de Verenigde Staten (60) en werden er in 53 landen 5.186 mensen tot de doodstraf veroordeeld. Een scherpe vraag van een van de deelnemers werd bevestigend beantwoord: van de meeste executies bestaat geen officieel rapport, deze cijfers zijn niet in de rapportage meegenomen.

Enigszins gekleurd en onder de indruk van de vele getallen wordt de eerste stelling op tafel gelegd: ‘Mensenrechten zijn universeel!’ Vrijwel iedereen is het met de stelling eens, hoewel het argument van culturele verschillen voor enige twijfel zorgt. Is de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM) geen westerse uitvinding? Een aantal studenten menen dat we onze wil te sterk aan andere culturen opleggen. Sommige vrouwen zouden zich immers een verpakte schat voelen als ze geheel bedekt in het openbaar verschijnen. Een conclusie wordt uiteindelijk niet getrokken, maar basisrechten zouden voor iedereen moeten gelden. Na het uitdelen van enkele voor- en tegenargumenten start de tweede discussie.

‘De doodstraf is een rechtvaardige straf.’ Over deze stelling zijn de aanwezigen het nadrukkelijk minder eens. Vooral de mannen menen dat het onder sommige omstandigheden een correcte straf betreft, een enkele vrouw meent dat levenslange detentie vooral ‘erg duur’ is. Een film van 2 Vandaag uit 1999 maakt de zaak concreter. Advocaat Bart Stapert staat in New Orleans kansarme gedetineerden bij. Van de 68 ter dood veroordeelden kreeg hij er liefst 61 vrij. Een sterk argument tegen de doodstraf: door vaak financiële tekortkomingen krijgen gevangenen geen eerlijk proces en krijgen ze ten onrechte een dodelijke injectie. ‘It’s a tragedy when innocent people die from the death penalty. For that we have Bart Stapert.’ Veel studenten lijken de gevangenisdirecteur niet te geloven, dit is een vorm van ‘gemakzucht’ en ‘afschuiven’.

Tot slot is er een vragenronde. De vragen zijn veelal specifiek en gaan over de film. De praktijk maakt meer indruk dan het bredere geheel. Nadat sommige mensen een petitie voor het schenden van mensenrechten in Letland hebben ondertekend, is de middag ten einde. Met de dertig universele mensenrechten op zak gaat eenieder zijn of haar eigen weg. ‘We zijn niet op zoek naar nieuwe leden, we proberen geen zieltjes te winnen. Het gaat om bewustwording.’

Philip Rouwenhorst

More Posts - Website

Wetenschappelijke blik
De eerste spreker was cultuursocioloog Giselinde Kuipers, die het publiek inwijdde in de wetenschappelijke kant van humor. Uit onderzoek blijkt dat smaak voor humor sterk wordt beïnvloed door leeftijd en opleidingsniveau. Zo zijn van Kooten & de Bie vooral populair onder hoog opgeleide mensen, kijken jongeren liever naar Hans Teeuwen dan naar Wim Sonneveld en is Ron Brandsteder een man die voornamelijk jonge, laag opgeleide kijkers trekt. Deze laatste conclusie is, hoewel terecht, een opmerkelijke, aangezien het onderzoek is verricht onder kijkers naar het door Brandsteder gepresenteerde Moppentoppers.

Over het algemeen is humor iets zeer specifieks dat voor iedereen anders is. De conclusie van Kuipers was dan ook dat humor in reclame meer toegespitst dient te worden op de doelgroep. Geen verassingen dus voor de gemiddelde communicatiewetenschapper in spe.

Wist u trouwens dat we inmiddels 2.500 jaar over humor beschikken? Dat lijkt misschien veel, maar het valt tegen als je bedenkt dat de moderne mens bijna 50.000 jaar oud is. Vanaf een zeker punt in de evolutie begonnen mensen logisch na te denken, en we ontwikkelden handigheden als het wiel en vuur. Veel vooruitgang dus in de eerste 37.500 jaar, maar er viel blijkbaar weinig te lachen in die tijd.

Humorcoach
Hierna was er tijd om even te lachen. Humorcoach Dhiraj van Rossum ging ons vermaken, of eigenlijk gingen we onszelf vermaken, met een lachworkshop. Haar aankondiging was al een goed begin: “Misschien voel je je wel kut met peren.” De zaal was opgewarmd, de lachmeditatie kon beginnen. Door te concentreren op de buik en de ademhaling moesten we lachen opwekken. Dat ging in het begin nog een beetje aarzelend, vervolgens klonk hier en daar geforceerd gegrinnik, maar zodra van Rossum het bescheurde lach de rest van de zaal uiteindelijk ook plat. Dat hield een aantal minuten aan, tot er een belletje klonk. Vervolgens was er complete stilte, wat een aparte gewaarwording was. Dit was tevens het einde van de workshop. In de pauze werd nog wat nagelachen onder het genot van een kopje thee of koffie met een koekje erbij.

Humor en merkwaardering
Na de pauze was de beurt aan Tjaco Walvis van communicatiebureau THEY. Als strategy director werkt hij met verschillende grote en kleine merken. Hij wist te vertellen dat humor zeker een bijdrage levert aan sales. De vraag was of humor echter ook bijdraagt aan de kracht en waarde van een merk. Sterke merken die keuzeprocessen beïnvloeden doen het goed op de beurs. Een manier om dit te bereiken is het verkopen van betekenis. Een slogan van Harley Davidson illustreert dit perfect: “We sell the ability for an accountant to dress in black leather, ride through small towns and have people be afraid of him”. Ook The Economist weet zich met humor te onderscheiden. Aan het eind kwam ook Peer Mascini met zijn bommetje nog even langs.

Al met al werd duidelijk dat humor zeker een belangrijke rol speelt in de waardering, herkenning en aandacht voor een reclame. “Smaak is analoog, humor digitaal”, aldus Walvis. De vraag of humor verkoopt kan dan ook met een volmondig ja worden beantwoord.

Geslaagd event
Aan het eind van het de middag was het woord wederom aan dagvoorzitter Maurits Martijn: “Uiteindelijk is er maar één persoon geweest die om alles heeft moeten lachen.” Daar heeft hij geen woord te veel mee gezegd. Er klonk vanaf de eerste rij een vrijwel onafgebroken lachsalvo en het was duidelijk dat humorcoach Dhiraj van Rossum de zaal nog niet had verlaten. Dat was maar goed ook, want er viel een hoop te lachen die middag. Bovendien was het nog leerzaam ook, dus wat mij betreft was dit een geslaagd Speakers Event.

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

Een lichtkrant in de hal verwelkomde de “studenten Comunicatiewetenschap” en we kregen een speciale rondleidster aangewezen. Het programma bestond uit een bedrijfspresentatie (de TMG produceert opvallend veel puzzelboekjes), een kijkje in de drukkerij, een rondleiding in sneltreinvaart over de redactie en een film met als titel Het Geheim van De Telegraaf. Enkele uitspraken die de revue passeerden:

• De Telegraaf is een krant met eigen ongeschreven regels. Er is geen stijlboek, maar iedereen kent ze.
• Het dagblad heeft een zenuwlijn met de grootste gemene deler van de samenleving.
• Als je met je collega’s wil meepraten, moet je De Telegraaf lezen.

Een wetenschappelijk redacteur en hoofdredacteur Eef Bos eindigden met twee mooie uitsmijters, respectievelijk: “Ik ben er trots op om voor het best verkochte product van Nederland te werken” en “De Telegraaf is een emotionele krant”. Kortom, de kunst van het presenteren verstaat De Telegraaf goed. Hoewel de opnamen van de film in de zomer gemaakt zijn, te zien aan beelden van de Tour de France op de achtergrond, verscheen in de film ook de cover van de Laat ze Vrij actie. Ze houden hun presentaties blijkbaar netjes bij. Door dit soort puntjes komt alles, afgezien van de spelfout in communicatiewetenschap, zeer verzorgd over. De Telegraaf heeft een goed geoliede PR-machine en oogst bij sommige groepen zelfs applaus. Niet bij ons, kritische studenten. Wij preferen de morsige redacteur en de charme van een rommelige, maar met passie doorspekte, presentatie van de krant, niet van het bedrijf.

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website

Hans Koelemans, directeur van het Russische eventbureau Advertising Media Services, sprak dit enkele dagen later tegen. Volgens hem bestaan inhoudsonafhankelijke media niet meer in Rusland. Staatsbedrijven kopen grote belangen in mediabedrijven en snoeren ze op die manier de mond. Valery Levchenko, directeur communicatie van persbureau Ria Novosti, wilde alleen kwijt dat zij af en toe moeite hebben met het vinden van “goede bronnen”.

Dat de problemen verder gaan dan alleen het vinden van goede bronnen bleek na de moord op journaliste Politkovskaja.

In Rusland, waar de journaliste Politkovskaja deze maand werd vermoord, kwijnt de persvrijheid snel weg. Net als in veel andere landen. ‘Journalistiek is daar een beroep voor de heel dapperen.’ (..) Freedom House, een Amerikaanse organisatie die jaarlijks een ‘persvrijheidbarometer’ uitbrengt, maakt zich in haar laatste jaarverslag vooral zorgen over de teloorgang van de vrije pers in Latijns-Amerika en de landen van de voormalige Sovjet-Unie. Daar is de persvrijheid de afgelopen vijftien jaar sterk beknot en krijgen journalisten steeds vaker te maken met geweld. Rusland staat op de 158ste plaats in de jongste editie van de ranglijst van 194 landen. ‘Onder Jeltsin waren de onafhankelijke media in Rusland opgebloeid, maar Poetin heeft die vrijheid sterk teruggeschroefd. Alle elektronische media staan al onder zijn controle, en dat geldt ook steeds meer voor de kranten’, zegt Wilco de Jonge, directeur van Press Now. (bron: de Volkskrant)

Vanuit de Russische bevolking is een sterke tegenreactie merkbaar. “Blogging is booming”; volgens Grootenboer. Tien procent van de weblogberichten die op het wereldwijde web circuleren zijn in het Russisch. Op weblogs discussieren Russen met elkaar en wisselen ze nieuws uit dat in de media onderbelicht blijft. Toch kan ik me niet aan de indruk ontrekken dat de mensen op weblogs wél kunnen zeggen wat ze willen. Het lijkt mij voor de hand liggend dat ook deze pagina’s door het Kremlin in de gaten gehouden wordt. Volledige persvrijheid blijft onder het beleid van Poetin simpelweg een utopie.

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website

Voordat ik naar Moskou vertrok was ik door goede vriend en compagnon Peter Evers uitgedaagd om een foto te maken van in ieder geval één object dat getuigde van commerciële ontwikkeling in de voormalige hoofdstad van de Sovjet Unie. Dit om het slechte beeld dat hij van Moskou heeft, en vele andere Nederlanders met hem, te ontkrachten.

U ziet, hij heeft zijn zin gekregen. Bovenstaande foto toont de gigantische Motorola billboard die de gevel van het Oostblok-achtige hoofdkantoor van RIA Novosti siert. Volgens directeur communicatie Valery Levschenko de grootste reclame-uiting in Europa en goed voor een derde van RIA Novosti’s advertentie-inkomsten.

Het beeld dat Peter had, is bijgesteld. Hopelijk volgen vele Nederlanders want Moskou is een spannende wereldstad die een enorme ontwikkeling doormaakt. Het laatste woord over dit onderwerp is op deze blog nog niet gezegd…

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website