Spotlight Effect » Politieke communicatie

Aandacht van politici trekken? Schrijf een brief

Paul Vereijken — Sun, 25 Apr 2010 08:33:13 +0000

Een prikkelende tweet naar @FemkeHalsema of @MaximeVerhagen en gegarandeerd heb je een paar seconden hun aandacht. Maar als je écht met politici in contact wil komen, moet je volgens Omar Ahmad, internet maven en politicus in San Carlos (VS), pen en papier pakken en een goede brief schrijven.

Overdrijft Ahmad? Als ik naar mijzelf kijk, hecht ik in het algemeen aan brieven meer waarde dan aan e-mails. Dagelijks krijg ik tientallen e-mails, maar persoonlijke brieven zijn zeldzaam. Nu krijgt een politicus vast dagelijks tientallen persoonlijke brieven, maar toch zal er ook voor hem of haar rondom een brief dat nostalgische gevoel hangen van de afzender die tijd en moeite stak in de brief. Goed overdenken wat je wilt schrijven, een kladversie op papier zetten en dan pas de echte brief.
Wil je het proberen? Femke Halsema houdt wel van corresponderen, twitterde ze gisteren naar Ernst-Jan Pfauth.

Paul Vereijken

Paul Vereijken is journalist en houdt zich dagelijks bezig met de verandering van zijn vak.

Verkiezingsstrijd in Suriname

Maike Veltman — Tue, 06 Apr 2010 19:26:34 +0000

Surinaamse politici delen geen rozen of faja lobies uit in de stad als ze gekozen willen worden. De campagne wordt vooral gekleurd door vlaggen, veel wapperende vlaggen. Overal. Hele straten zijn ingekleurd, want overal worden de vlaggen met paal en al de grond ingestampt. De balkons van huizen hangen vol. Over een maand (25 mei) zijn de verkiezingen in Suriname en dat valt op.

Surinamers stemmen vrij traditioneel. De partij waar we altijd al op hebben gestemd, daar stemmen we weer op. Bij de voorkeur gaat het vooral om persoonlijk voordeel. Niet zozeer de partij die goed is voor het land, maar de partij die ons de meeste winst kan geven. Daarom zijn de campagnes daar ook op afgestemd. Vooral gericht op de eigen achterban. Veel kadootjes. De partij van Bouterse (Nationaal Democratische Partij, NDP) heeft een tijdje terug op Flora, een van de wijken van Paramaribo, een aantal huizen gebouwd voor lagerinkomens. Deze mensen stemmen nu natuurlijk voor het leven NDP.

Veel is uiterlijke schijn. Dat iemands balkon vol hangt met vlaggen van de BVD (Bond voor Democraten) betekent niet per se dat deze man ook BVD gaat stemmen. Surinamers zijn gek op gratis T-shirts, petten en vlaggen. Kijk maar naar het aantal mensen dat met een shirt met reclameprint loopt. Het is leuk om vlaggen op te hangen en ze worden bijna door de partij zelf je huis binnengedragen. Soms zie je vlaggen van verschillende partijen bij hetzelfde huis. De vlaggen wapperen dezelfde kant uit maar de partijen waar ze voor staan, zijn de grootste vijanden. Massameetings worden druk bezocht. Surinamers zijn relatiemensen en de meetings zijn gezellig, er is lekker eten en je komt veel bekenden tegen. Daarom gaan veel mensen ook naar verschillende massameetings, ongeacht welke partij. Voor Bosje (Wijdenbosch, DNP2000) was het vrij zuur toen na de verkiezingen van 2005 bleek dat hij helemaal niet zoveel volgelingen had als gedacht. Het volk kwam graag naar z’n massameetings, hing zijn vlaggen aan de poort en smulde van de petten en de shirts, maar stemde toch gewoon weer op de partij waar ze de vorige keer ook op stemde.

Mijn surinaamse oma in Nickerie is woensdag jarig en daarom pakte ik van het weekend de bus om haar te bezoeken. Het is een rit van bijna vier uur vanaf Paramaribo naar de andere kant van Suriname en ik zat met twee heren en drie dames, plus chauffeur in de bus. Natuurlijk gaat het gesprek halverwege de rit over de politiek. Toen we bijna in Nickerie kwamen, reden we langs een huisje met vier vlaggen en een groot billboard van de BVD/PVF. Volgens mijn medereizigers had deze meneer hiervoor vlaggen van de NPS (Nationale Partij Suriname) staan, maar “Sardjoe heeft hem 500 SRD gegeven om zijn vlaggen te zetten”. Sardjoe is een van de rijkste mensen in Suriname en de man achter de BVD. Het gemiddelde maandsalaris in Suriname is duizend SRD, wat gelijk staat aan zo’n 250 euro. Of het echt waar is bij deze man, weet ik niet. Maar je hoort zulk soort verhalen wel op elke hoek van de straat. Het is een manier van campagnevoeren die gericht is op het stemgedrag van de gemiddelde Surinamer: veel kadootjes en persoonlijke winst. Of de beste man ook inderdaad BVD gaat stemmen, zal pas in het stemhokje duidelijk zijn.

Maike Veltman

Maike Veltman is geboren en opgegroeid in Suriname. Op haar 14e verhuisde ze naar Nederland en sindsdien is ze surinaams en nederlands, net wanneer het goed uitkomt. Ze studeert journalistiek en wil later films maken die de wereld iets mooier maken. Om dit te realiseren begon ze tijdens haar studie Studio Mayka, een mediabedrijfje. Suriname bleef trekken en tijdens een stage daar richtte ze Kamer in Suriname op, een bemiddelingsbureau voor woonruimte. Op haar eigen blog schrijft ze over haar leven.

More Posts - Website

Hey Britten, doe niet zo moeilijk over Browns spelfouten

Ernst-Jan Pfauth — Wed, 11 Nov 2009 10:51:09 +0000

De Britse premier Gordon Brown schreef een briefje aan de moeder van een omgekomen soldaat. Letter ‘schreef’, want hij gebruikte pen en papier. Helaas spelde Brown de achternaam van de moeder – en dus van de omgekomen soldaat – verkeerd en maakte hij nog enkele andere schrijffouten. Schandalig! Aldus de moeder. En zij stuurde het naar The Sun, de krant die Brown onlangs tot vijand verklaarde. Iedereen in Groot-Brittannië in rep en roer, en Brown is – wederom – de gebeten hond. De man kan niets meer goed doen in zijn land, zo lijkt het.

Maar is de woede wel terecht? Is dat niet de charme van een handgeschreven brief? Dat het menselijk is? Dat er geen backspace-knop bestaat, laat staan een spellingscontrole? Zeker als je in ogenschouw neemt dat Brown een gebrekkig gezichtsvermogen heeft. Een briefje is authentiek en daar horen fouten bij, zou je kunnen zeggen. Wat vind jij?

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) raakte halverwege zijn studie communicatiewetenschap verslaafd aan bloggen. Toen hij een ruzie tussen Balkenende en Witteman vastlegde, werd zijn blog Spotlight Effect ook daadwerkelijk gelezen. Na een stage bij de Verenigde Naties in New York reisde hij voor Web 2.0 blog The Next Web een jaar de wereld rond. Voor nrc.next verkocht hij zijn ziel aan de dode-bomen-industrie, vinden zijn oud-collega's. Zijn persoonlijke blog is DutchProblogger.nl.

More Posts - Website

Heb je Obama’s fotoalbum al gezien?

Ernst-Jan Pfauth — Mon, 09 Nov 2009 21:15:19 +0000

Misschien wist je het nog niet, maar president Obama heeft een persoonlijk fotoboek online staan. Zijn huisfotograaf Pete Souza legt vrijwel elke gebeurtenis vast. Obama in de lift, Obama die Halloween viert, Obama met zijn voet op tafel, Obama aan het basketballen. Niks ontgaat de camera van Souza. Maar vergis je niet, uiteindelijk gaat het gewoon om PR. We moeten Obama nog interessanter vinden. En dat lukt aardig. Hier een diashow, of bekijk Obama’s fotoalbum op Flickr.

Ernst-Jan Pfauth

More Posts - Website

Visual Friday (faal): Fair Politics

Edial Dekker — Fri, 15 May 2009 16:04:44 +0000

De organisatie ‘Fair Politics‘ zet zich in om de belangen van ontwikkelingslanden te vertegenwoordigen in de Nederlandse en Europese politiek. Het doel van Fair Politics:

‘Politici, beleidsmakers en het publiek bewust maken van de vaak onbedoelde schadelijke gevolgen van Nederlands en Europees beleid voor ontwikkelingslanden en de mogelijkheden om tot eerlijke oplossingen te komen.’

Om hun boodschap kracht bij te zetten hebben ze diagrammen gemaakt van verschillende Nederlandse politieke partijen om te laten zien wie het meest rekening houdt met ontwikkelingslanden. Meer beeld is altijd goed, maar een helaas werkt de visualisatie niet erg goed op het internet. De legenda onderin, de veelheid aan kleuren en de vreemde vormen van de figuren zorgen voor veel verwarring. Ook ontbreekt er veel data waardoor sommige figuren er arm en ‘slecht’ uitzien, terwijl dit enkel komt omdat Fair Politics niet genoeg informatie heeft kunnen vinden over partijprogramma’s. Spijtig, want politiek en datavisualisaties kunnen wel degelijk erg verhelderend zijn. Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Edial Dekker

Edial heeft Nieuwe Media gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Inmiddels is hij naar Berlin verhuisd om Your Neighbours op te richten, een 'digital agency' met een sterke focus op datavisualisaties, online ontwikkelingen en user interfaces. Muziek, dagelijks lekker eten en surfen zijn belangrijke zaken voor hem. Je kunt hem altijd vragen of er nog slaapplekken vrij zijn in de Your Neighbours mansion te Kreuzberg.

More Posts - Website

Frans Timmermans: “Je kunt macht niet geven, je kunt het alleen pakken”

Gastblogger — Tue, 07 Apr 2009 14:17:02 +0000

Dit is een bijdrage van Liza Jansen, studente Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Eerder deed ze verslag van de Model United Nations Conferentie aan de UvA. Ook meeschrijven aan Spotlight Effect? Klik dan hier.

In het kader van de NY400 viering vond eergisteren in Felix Meritis P!oneers plaats, een divers evenement met talkshows, workshops en optredens. Eén van de gasten was Frans Timmermans, PvdA-er en momenteel staatssecretaris van Buitenlandse Zaken. Enkele interessante quotes uit zijn gesprek met de Amsterdamse en New Yorkse Pioneers en Roger Cohen, journalist bij The New York Times en de International Herald Tribune:

“Verandering wordt aangestuurd door individuen, nooit door een groep.”

“De PvdA heeft een lange, paternalistische traditie om problemen voor de bevolking op te lossen, maar eigenlijk moet je mensen zelf de problemen laten oplossen. “

“De Amerikaanse presidentsverkiezingen van afgelopen jaar kregen in Nederland meer aandacht dan de Nederlandse verkiezing. Hoe komt dit? Mensen hadden het gevoel dat het ook hun lot betrof.”

“Het is onmogelijk om de constitutie te veranderen. Het is niet onmogelijk om het politieke landschap te veranderen, het is zelfs relatief makkelijk. Jullie kunnen dat doen.”

“Wat ons conservatief maakt, is dat we meer vrezen dan wat er daadwerkelijk valt te verliezen.”

“Ik zat in een pizzeria in Teheran. Het enige verschil met een pizzeria in bijvoorbeeld Italië of Nederland, was dat er geen alcohol werd gedronken. Verder was alles hetzelfde: jonge mensen waren mooi gekleed, speelden met hun mobiele telefoons, er werd genetwerkt, et cetera.” (Over zijn reis naar Iran met Geert Wilders in 2003)

Gastblogger

Heb je affiniteit met schrijven? We zijn altijd op zoek naar (beginnende) bloggers die ons team willen versterken. Denk eens na over de mogelijkheden die dat voor ons allebei biedt. Jij pakt je digitale pen op, Spotlight Effect geeft je een podium en samen met andere enthousiastelingen creëren we een nieuw begrip in de communicatiewereld. Spreekt deze missie je aan? Klik dan hier.

More Posts - Website

Spotprent Effect: Een miljard meer of minder…

Jerry Houtman — Fri, 13 Mar 2009 07:00:00 +0000

Wat Obama allemaal Twittert volgens Nate Beeler. Inmiddels weten we dat het er niet helemaal zo aan toe gaat, Obama Twittert namelijk wel degelijk constructieve dingen. Jammer genoeg niet meer sinds zijn inauguratie, waarschijnlijk mag hij niet meer.

Jerry Houtman

Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.

More Posts - Website

Bigwobber.nl sluit achterkamertjes door crowdsourcing

Ernst-Jan Pfauth — Thu, 12 Feb 2009 11:26:07 +0000

Alle informatie van de overheid is voor iedereen toegankelijk. Zelfs buitenlanders kunnen online een groot aantal overheidsdocumenten raadplegen. Het online aanbod is echter verre van compleet. Wil een iemand een document inzien dat nog niet is gepubliceerd, dan moet hij of zij een beroep doen op de Wet Openbaarheid van Bestuur. Dat is een heel gedoe. Gelukkig is er zoiets als crowdsourcing.

Voor degene die het gemist heeft, crowdsourcen is de massa inschakelen voor een klus die vroeger door een professional werd gedaan. Spotlight Effect redacteur Tim van Letht schreef in september 2008 een mooi stuk over dit nieuwe fenomeen.

Sharing is caring

De internetsurfers zijn in dit geval journalisten. De Winters vakgenoten vragen via de “Wob-procedure” documenten op, maar houden de gegevens vervolgens voor zichzelf. Zonde, want gaat een hoop tijd verloren aan het moeizame proces. Roger Vleugels, Wob-deskundige, vertelde in oktober 2008 aan De Nieuwe Reporter dat over slechts 10 procent van de Wob-verzoeken binnen de termijn van 28 dagen besloten wordt. Waarom zou je na zoveel moeite het document niet delen met een vakgenoot, die hetzelfde hogere doel nastreeft (inzicht in de democratie)?

Misschien omdat er nog geen platform was waar journalisten deze documenten konden delen. Guess what? De Winter geeft ze dat met Bigwobber.nl.

Met één klik beschikbaar

Overheidsdocumenten over onder andere een Investeringsbeschermingsovereenkomst (IBO) met Turkije, lopende mensenrechtenzaken in Europa en de besluitvorming rond Irak zijn met één klik te downloaden. Brenno de Winter heeft met Bigwobber.nl een site gebouwd die moderne technieken effectief combineert met het vakmanschap dat onderzoeksjournalistiek heet.

Crowdsource-expert Jeff Howe

Heeft de journalistiek met crowdsourcen een primeur? Absoluut niet. Zo dumpen wetenschappers problemen waar ze echt niet uitkomen op Innocentive. Niet zonder reden, want tal van (bijvoorbeeld) oud-natuurkunde studenten lossen met hun frisse blik een groot deel van de problemen op. Lees Crowdsourcing: Why the Power of the Crowd Is Driving the Future of Business van Wired-redacteur Jeff Howe voor meer succesverhalen.

Ernst-Jan Pfauth

More Posts - Website

Hulde voor Pechtold

Peter-Paul de Jong — Sun, 01 Feb 2009 18:06:02 +0000

Ik ben geen fan van Rita Verdonk. De stelligheid waarmee ze onderwerpen bespreekt die enige nuance behoeven; de nuance die ze aanbrengt op punten waar dat allesbehalve nodig is. Haar mondigheid is iets wat ik echter altijd wel bewonderde, hoe oneens ik het ook was met datgene ze probeerde te bereiken door die mondigheid. Zie Verdonk als een voetbalclub die ik respecteer, maar absoluut geen fan van ben.

Ik ben wél fan van Alexander Pechtold. Ik bewonder zijn enthousiasme, zijn kennis van zaken en zijn ambitie om van D66 weer een partij te maken die meetelt. Dit lijkt ook te lukken; alhoewel we dat uiteraard bij de volgende verkiezingen pas écht kunnen zien. Zie Pechtold als een voetbalclub waar ik wél fan van ben.

Wat hoop ik dan ook als Verdonk tegen Pechtold ‘speelt’? Een Pechtold die mij tevreden, gelukkig en misschien wel trots stemt. Oordeelt u zelf.

Peter-Paul de Jong

Peter-Paul heeft zijn studie dit jaar op een lager pitje gezet, daar hij sinds september '08 als bestuurslid verantwoordelijk is voor de de introductieweek voor 3000 1e-jaars UvA-studenten. Daarnaast geeft hij voor het 2e jaar les op de Universiteit van Amsterdam. De 1e-jaars van zijn studie Communicatiewetenschap introduceert hij in het vak sociale psychologie. Vanaf oktober '09 staat een marketingstage en vrijwilligerswerk in Kaapstad op het programma.

More Posts - Website

Obamania komt tot hoogtepunt tijdens inauguratiefeestje

Jerry Houtman — Mon, 19 Jan 2009 22:16:34 +0000

Gisteravond konden we live meegenieten met de half miljoen Amerikanen die zich in Washington hadden verzameld onder het wakend oog van Abraham Lincoln om de nieuwbakken president Obama toe te juichen. Morgen vindt zijn inauguratie plaats en om dat te vieren werd er een groots concert gehouden. De (voornamelijk zwarte) sterren stonden in de rij om hun steun te betuigen aan de eerste zwarte president van de Verenigde Staten: Mary J. Blige, Will.I.Am, Beyoncé, Usher, Shakira, zelfs U2 was van de partij. Bruce Springsteen bracht natuurlijk The Rising ten gehore, hèt campagnenummer van Obama, en ook Stevie Wonder deed een duit in het zakje. Zonder uitzondering waren alle nummers voorzien van een moddervette laag sterren en strepen.

Tussen de bedrijven door spraken acteurs als Jamie Foxx, Tom Hanks en Jack Black (?) over de grootsheid van de natie en de hoop die Obama biedt. Zijn populariteit kent geen grenzen, de Obamania houdt ook het buitenland in zijn greep. Het sterrenensemble stortte nog maar eens een emmer patriottisme over de toeschouwers uit. Voormalige presidenten werden naar hartelust geciteerd en de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van Amerika passeerden de revue. Tiger Woods, Jack Black en Denzel Washington, allemaal brachten ze dezelfde boodschap: Amerika is één, zoveel was wel duidelijk. Ook Queen Latifah, Martin Luther King jr. en Samuel L. Jackson waren van de partij, maar toch miste ik iemand in het feestgedruis. Iemand die Obama veel heeft gebracht, misschien wel de winst heeft opgeleverd. Tijdens die anderhalf uur vaderlandsliefde vroeg ik me maar één ding af: Waar was Oprah?

Jerry Houtman

More Posts - Website