De kwartfinale tegen Italië kan als minst sterke wedstrijd van de nieuwe kampioen worden betiteld. Aanvallend viel er het minst te genieten, al was dat ook de verdienste van de Italiaanse verdediging. Kenmerkend voor het team van Luis Aragones is dat het, ondanks het minder vlot verlopende aanvalspel, in die wedstrijd weinig kansen weggaf. Het centrale verdedigingsblok van Spanje, Carles Puyol en Carlos Marchena met daarvoor stofzuiger Marcos Senna, zette die goede lijn voort tegen Rusland en Duitsland. Ploegen als Portugal en Nederland konden zich wat betreft hun aanvalsspel de gelijken noemen van de Spanjaarden. Achterin ontbrak het bij die ploegen echter aan kwaliteit. Penaltykiller Ricardo liet tegen Duitsland andermaal zien niet om te kunnen gaan met hoge ballen vanaf de zijkant en ging in de fout bij twee van drie Duitse treffers. En de Nederlandse verdediging bleek niet opgewassen tegen het vlot combinerende Rusland. Spanje liet in de halve finale zien dat die Russen helemaal niet zo vlot waren, want toen bakte het team van Guus Hiddink er weinig van.

Vooraf werd Spanje tegen beter weten in weer als favoriet genoemd. De ploeg heeft in elke linie topspelers staan. In het verleden waren die topspelers er vaak ook, maar nooit leidde hun aanwezigheid tot een titel. Het lijkt erop dat Luis Aragones er voor het eerst in 44 jaar – Spanje was in 1964 Europees kampioen en kwam sindsdien nooit verder dan de kwartfinale van een eindtoernooi – een echt team van heeft kunnen maken, dat zich zonder vedetteneigingen naar de titel speelde. De vooraf bewierookte Cristiano Ronaldo liet zien dat ook dat een kunst is. De sterspeler van Portugal blonk uit in mislukte afstandschoten en geforceerde dribbelacties en speelde zelden in dienst van zijn team. Zo’n speler was er in het Spaanse ensemble niet te vinden. Opofferingsgezinde en technisch vaardige spelers wel. In overvloed zelfs. Spanje is de terechte kampioen.

Tim Vos

More Posts - Website

Eén groot verschil tussen Turkije en Griekenland valt wel meteen in het oog. De kampioen van vier jaar geleden blonk uit in verdedigen. Vanaf de kwartfinale wist Griekenland telkens met minimale cijfers (1-0) te winnen. Turkije blinkt vooral uit in great escapes. De ploeg kwam tegen Zwitserland, Tsjechië en Kroatië pas in de laatste minuten op gang. In al die drie wedstrijden kwamen de Turken op achterstand en waren ze het grootste deel van de tijd de mindere ploeg. Drie eindspurts brachten de Turken waar ze nu staan, in de halve finale tegen Duitsland.

In de andere halve finale staan twee teams die dit toernooi al wél lieten zien de Europese titel waardig te zijn. Spanje was in al zijn vier wedstrijden de betere partij. Rusland kwam na de 4-1 nederlaag tegen Spanje – waarin het al wel liet zien goed te kunnen aanvallen maar uiteindelijk door verdedigend falen ten onder ging – goed op stoom en liet slechts na om met grotere cijfers te winnen van zowel Griekenland, Zweden als Nederland.

De geloofwaardigheid van EURO 2008 ligt in de handen van Duitsland. Onze oosterburen zijn wat betreft EK-overwinningen recordhouder met drie Europese titels en brengen sinds het WK in eigen land weer een topploeg op de been. Na de uitglijder tegen Kroatië liet de Mannschaft zien over de juiste toernooimentaliteit te beschikken. Waar de eerste wedstrijd van de gesneuvelde topfavorieten Nederland en Portugal ook meteen de beste was, bewaarden Michael Ballack en de zijnen hun beste beentjes voor de kwartfinale. Woensdagavond tegen Turkije is vooral oplettendheid gewenst, vooral in de blessuretijd. Opdat we niet wéér een toernooi van de gesneuvelde favorieten krijgen. Dat wordt duimen voor Duitsland.

Tim Vos

More Posts - Website

5. Na mooi combinatievoetbal en een steekpass over de breedte van het hele veld maakt David Villa na een korte kapbeweging de 3-0 tegen Rusland:

4. Andrei Arshavin maakt na een vloeiend lopende Russische aanval in de wedstrijd tegen Zweden de prachtige 2-0:

3. Bastian Schweinsteiger scoort uit een voorzet van Lukas Podolski de 1-0 tegen Portugal. Let vooral op het tik-tak-voetbal van Ballack, Klose en Podolski:

2. Het is jammer dat Van Persie de 2-0 tegen Frankrijk via Coupet binnenschiet, anders was de aanval echt perfect geweest. Hoogtepunt van de combinatie is natuurlijk de pirouette van Van Nistelrooy:

1. Hoe kan het ook anders, de 2-0 van Sneijder tegen Italië. Verbazingwekkend dat de NOS deze goal niet bij de top vijf schaarde. Wat mij betreft qua moeilijkheidsgraad bijna net zo hoog als de 2-1 van Dennis Bergkamp tegen Argentinië in de kwartfinale van het WK ’98:

Tim Vos

More Posts - Website

In Italië waren ze bijna nog zenuwachtiger voor de wedstrijd van Nederland dan voor hun eigen krachtmeting met Frankrijk. Terugdenkend aan de Scandinavische remise (Denemarken – Zweden 2-2) van vier jaar terug, waardoor Italië door een slechter doelsaldo al na de groepsfase afscheid moest nemen van EURO 2004, maanden Italiaanse journalisten bondscoach Donadoni om zijn vriend Van Basten te bellen. Maar Donadoni was er als een van de weinige Italianen van overtuigd dat Van Basten geen wedstrijden speelt om te verliezen. Een telefoontje plegen zou beledigend zijn, zo vond de oud-ploeggenoot van Van Basten.

Na de vroege uitschakelingen op WK 2002 en EURO 2004 sprak heel Italië van een schande. De hoon ging echter niet naar de eigen ploeg. In 2002 werd scheidsrechter Byron Moreno (foto) uit Ecuador ervan verdacht zich door de Koreanen te hebben laten omkopen. De leidsman had Francesco Totti zijn tweede geel gegeven voor een vermeende Schwalbe. En ook Zuid-Koreaan Jung-Hwan Ahn hoefde na zijn winnende goal niet meer terug te keren naar zijn club Perugia. In 2004 was het de doelpuntenrijke ‘salonremise’ tussen Denemarken en Zweden die de Azzurri tot woede stemde. Dat de Deense en Zweedse spelers voorafgaand aan de aftrap met elkaar stonden te lachen was al meteen verdacht. En toen de Deense keeper één minuut voor tijd niet voluit leek te gaan bij een Zweedse doelpoging en de 2-2 op het scorebord verscheen, kregen de Italianen het helemaal te kwaad. Dat Italië slechts één keer wist te winnen in een groep met Bulgarije, Denemarken en Zweden, was niet erg. De Squadra had in het verleden – en ook tijdens dit toernooi – al vaker de volgende ronde gehaald met één winstpartij op zak.

De Italiaanse schandpaal bleef Nederland bespaard. Niet alleen Oranje zou ervan langs hebben gekregen. Ook scheidsrechter Tom Henning Ovebro (Noo) had het bij een eventuele uitschakeling moeten ontgelden, omdat hij ten eerste een doelpunt van Luca Toni tegen Roemenië onterecht afkeurde wegens buitenspel en ten tweede een penalty gaf aan de Roemenen. Doelman Gianluigi Buffon haalde na afloop van de wedstrijd de integriteit van de Noorse arbiter aan: “Als je zonder te twijfelen vijf minuten voor het eindsignaal een strafschop geeft, dan moet je een heel zuiver geweten hebben.”

Onzuivere gewetens zijn er in de Italiaanse voetbalwereld genoeg. Amper twee jaar geleden, in de zomer van 2006, stond de Serie A op zijn kop toen Juventus en AC Milan de hoofdrolspelers waren in een omkoopschandaal. De grootmachten hadden de aanstellingen van scheidsrechters bij hun eigen wedstrijden beïnvloed. Angst voor corrupte spelers, scheidsrechters en coaches is in Italië doodnormaal. Dat er in deze voetbalwereld ook nog vakmannen met eerzucht bestaan, stemt heel Italië daarom tot grote opluchting. Zelden heb ik Italiaanse commentatoren zo hard horen juichen bij een Nederlands doelpunt. Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Het is in het geval van de Italianen een zeer passende spreuk.

Tim Vos

More Posts - Website

De trainer van de vice-wereldkampioen klaagde net als sterspeler Thierry Henry over een gebrek aan geluk. Het is wellicht tekenend voor het imago dat de bondscoach in Frankrijk heeft, dat hij de hand niet in eigen boezem steekt. Domenech (foto) is nimmer geliefd geweest bij zowel media als bevolking. Conflicten met topverdediger Philippe Mexès en Juventus-aanvaller David Trezeguet zorgden ervoor dat Frankrijk lang niet zijn sterkste elftal binnen de lijnen bracht tijdens dit EK, en dat wordt de trainer aangerekend in eigen land. Ook zijn dubieuze selectiecriteria – Domenech passeerde Trezeguet omdat ‘hij een Weegschaal met verkeerde antecedenten is die voor onrust in de ploeg zorgt’ – geven hem niet het gezag wat bij een bondscoach past.

Domenech beweerde ondanks het dramatisch verlopen toernooi dat zijn selectie toekomst heeft. Met Karim Benzema, Philippe Mexès (foto, niet geselecteerd), Samir Nasri, Franck Ribéry en Jérémy Toulalan beschikt Frankrijk inderdaad over (potentiële) topspelers die nog jaren meekunnen. Desondanks speelde bijvoorbeeld de 36-jarige Lilian Thuram, dit seizoen bij FC Barcelona slechts sporadisch basisspeler, nog immer centraal achterin. Terwijl de tien jaar jongere Philippe Mexès, vanwege het eerder genoemde conflict, EURO 2008 mee moest maken vanuit zijn huiskamer. Mexès is een van de steunpilaren van AS Roma, dat in de Serie A tot de laatste speeldag streed om de Italiaanse landstitel met Internazionale.

Dat ze in Frankrijk blij zijn met de uitschakeling is natuurlijk niet het geval. Maar écht rouwig zijn Les Bleus niet. Domenech’s positie is immers onhoudbaar geworden. Voor het WK 2006 wilden de Franse spelers al dat oud-speler Laurent Blanc aan het roer kwam. Frankrijk haalde echter de WK-finale, waardoor de keuze voor Domenech gerechtvaardigd leek. Dat het nationale team nu al na de groep is uitgeschakeld is voor de Franse bond het ideale excuus om Domenech te deur te wijzen. Zonder oudgedienden als Thuram, Willy Sagnol (net als Thuram bankzitter bij zijn club, Bayern München) en Claude Makélélé, die vanavond al afscheid nam als international, heeft Frankrijk inderdaad de toekomst. Maar daarin is géén plek voor Raymond Domenech.

Tim Vos

More Posts - Website

Ik geloof dat ik een scheidsrechter bij de Super Bowl het grote scherm in het stadion wel eens heb zien gebruiken om een situatie opnieuw te beoordelen nadat een coach zijn beslissing had aangevochten. Maar de UEFA blijft stug de videobeelden onthouden aan zowel arbiters als toeschouwers. Terwijl iedereen, die de wedstrijd buiten het stadion volgt, al meteen weet of een ploeg onrecht is aangedaan of niet. NOS-analist Gertjan Verbeek meende dat buitenspelsituaties niet te corrigeren zijn. Dan heeft-ie het wat mij betreft mis. Laat het spel doorgaan totdat op basis van videobeelden kan worden bepaald of het buitenspel is of niet. Als het vaststellen van buitenspel te lang duurt – wat ik me niet kan voorstellen als je constant een lijn zet achter de laatste verdediger, zoals bij RTL4 en enkele buitenlandse zenders al tijdens de herhalingen wordt gedaan – wordt de wedstrijd stilgelegd zodra de bal buiten de lijnen of in de handen van de keeper is, totdat de video-arbiters weten of het buitenspel is of niet. Het vergt enige aanpassingen in het verloop van een voetbalwedstrijd en kost in enkele situaties misschien een minuut extra tijd, maar dat is een stuk minder frustrerend dan dat je favoriete team ten onrechte een doelpunt door de neus wordt geboord omdat het volgens de assistent-scheidsrechter buitenspel was.

Ik richt me tijdens dit artikel specifiek op buitenspelsituaties, omdat deze objectief zijn te beoordelen zoals ik hierboven al heb beschreven. Voor bijvoorbeeld penalty’s zijn de waarneming en interpretatie van de scheidsrechter en zijn twee assistenten doorslaggevend. Het is daarom de vraag of het aanvechten van de beslissingen van de soms ijdele, pedante en eigenwijze voetbalscheidsrechters bij dergelijke situaties zin heeft. Buitenspel is echter zo objectief vast te stellen met herhalingen dat ik hierbij wil eisen dat de UEFA van nu af aan videobeelden gaat gebruiken bij het beoordelen van dit onderdeel van het spel.

Ik heb het op Spotlight Effect al eens vaker gehad over het nut van herhalingen bij voetbalwedstrijden. Dat ik deze discussie andermaal aanzwengel is niet voor niks. Er gaan miljoenen euro’s om in Europa’s grootste voetbalevenement en uitslagen van EK-wedstrijden hebben tegenwoordig zelfs invloed op de economieën van de deelnemende landen. Als je kijkt naar het aantal missers bij buitenspelsituaties tijdens dit EK, dan is dat aantal alleen al afdoende als argument. Hieronder staan zes situaties die me sterk zijn bijgebleven. Wie durft er nog te beweren dat het tijdens dit EK eigenlijk nog wel meevalt met de arbitrage?

1. Duitsland – Polen: Podolski scoort uit een voorzet van Klose de 1-0. Stond Klose nou wel of niet buitenspel op het moment dat hij de bal van collega-spits Gomez kreeg? Bij twijfel door laten spelen is nu nog het motto. Videobeelden hadden echt uitsluitsel kunnen geven…

2. Duitsland – Polen: Ebi Smolarek lijkt in twee instanties – eerst schiet hij nog tegen de paal – de gelijkmaker binnen te schieten maar wordt teruggefloten vanwege buitenspel. Dubieuze beslissing. Het motto was toch “Bij twijfel door laten spelen?” Wordt het 1-1, dan zit Polen weer in de wedstrijd. Vlak daarna maakt Podolski de 2-0 en is het Schluss…

3. Polen – Oostenrijk: Uit een lage voorzet van Marek Saganowski maakt Roger Guerreiro in buitenspelpositie de 1-0, uiteindelijk het enige doelpunt van Polen in de wedstrijd. Nou ja, die strepen we dan maar weg tegen de afgekeurde goal van Ebi…

4. Italië – Roemenië: Luca Toni kopt uit een voorzet van Gianluca Zambrotta de bal achter doelman Lobont. Afgekeurd, maar ten onrechte. Vlak voor rust de 1-0 maken geeft een behoorlijke adrenaline-kick. Benieuwd of de Roemenen dan nog een punt hadden gepakt…

5. Nederland – Frankrijk: Thierry Henry maakt uit een voorzet van rechtsback Willy Sagnol de 2-1, maar stond buitenspel. Nu maakte Robben een minuut later op briljante wijze de 3-1, dus zijn we het in Nederland eigenlijk alweer vergeten. Maar o wee als we die wedstrijd niet hadden gewonnen…

6. Zwitserland – Portugal: De NOS liet het niet zien, maar de Duitse tv-zender ZDF wel. Hélder Postiga maakte 1-0 voor Portugal na een dieptepass vanaf het middenveld. Geen buitenspel, maar wel afgekeurd. Had Zwitserland wellicht een stuk minder mooi afscheid gehad…

Tim Vos

More Posts - Website

De campagne tegen Ten Napel was wel op iets gestoeld natuurlijk. Hij heeft een eigen vocabulaire vol ‘Evert-clichés’ en er zijn blijkbaar mensen in Nederland die zich daaraan ergeren. ‘Die dekselse ….(speler)’, ‘deklat’, ‘als een granaat slaat die bal in’, ‘goeie genade!’ en ‘het stadion ontploft’ zijn veel gehoorde uitspraken van Evert. Vaak moet er iets gebeuren in de wedstrijd voordat Ten Napel zijn woordenboek tevoorschijn haalt. Ik herinner me nog goed, tijdens de halve finale van het WK 2006 tussen Portugal en Frankrijk (1-0 voor de Fransen), dat hij pas na het laatste fluitsignaal goed losging. Op het moment dat Zidane en Figo, de twee aanvoerders en oud-ploeggenoten bij Real Madrid, elkaar een hand gaven, zei Evert: “Kijk, daar zijn Zidane en Figo, de twee oude krijgers. Figo, een echte Winnetoe, het opperhoofd van Portugal!” Daarna komt Ribéry in beeld: ”En die dekselse Ribéry. Wat een wedstrijd speelde hij!”

Ook vanavond verwende Evert mij met een boel uitspraken. Hij vierde een Nederlands doelpunt standaard met het lang en versterkt uitspreken van de naam van de doelpuntenmaker, gelijkend aan de manier waarop Spaanse en Zuid-Amerikaanse commentatoren een minuut lang ‘Gooooooool!’ kunnen roepen. Daarnaast is hij een ster in het gebruiken van indianenwoorden en het toekennen van bijnamen aan spelers. Zo heeft hij Gennaro Gattuso omgedoopt tot ‘De Dalton’. Vanavond was hij echt in topvorm. Een bloemlezing van zijn uitspraken van vanavond.

1. Dirk Kuyt kopt de 1-0 binnen: “Jaaaaah! Die kleine, dekselse, Dirk Kuyt!”

2. Edwin van der Sar bokst een van richting veranderd schot van Ribéry uit zijn doel: “Van der Sar! Hij is een tovenaar op doel!”

3. Robin van Persie komt na zijn invalbeurt aan de bal: “Robin van Persie, de Nederlandse Kuifje!”

4. Nicolas Anelka staat klaar om in te vallen: “Wie komt erin? Anelka! De Franse Reus!”

5. Ook vanavond refereerde hij weer aan de indianencultuur. Robben maakt op fabuleuze wijze de 3-1: “Wat een doelpunt. Als een soort tomahawk!”

6. Nadat Sneijder de 4-1 voor Nederland heeft gemaakt gebruikt hij een echt ‘Evert-cliché’: “De hoofdstad van Zwitserland schudt op zijn grondvesten!”

7. Nadat de wedstrijd is afgelopen kan Evert zijn euforische stemming écht niet meer verbergen als Oranje een staande ovatie krijgt: “Het applaus klinkt als een concert!”

Tim Vos

More Posts - Website

Leo Beenhakker was uiteraard razend door de penalty die zijn ploeg in blessuretijd tegen kreeg. Maar eigenlijk mag de bondscoach van Polen helemaal niet klagen. Het Poolse doelpunt was immers duidelijk buitenspel. En zo had de wedstrijd eigenlijk in 0-0 moeten eindigen. Op de kansen van Oostenrijk in het eerste kwartier na zou dat ook een terechte afspiegeling zijn geweest van de krachtsverhoudingen. Nadat Polen zich van het zwakke begin had hersteld waren beide ploegen amper in staat om kansen te creëren. Het was de slechtste wedstrijd van het toernooi tot nu toe.

Eén lichtpuntje is er wel te halen uit de erbarmelijke vertoning. Oostenrijk heeft z’n eerste punt gepakt en heeft nog een theoretische kans op de kwartfinales. Dat zorgt ervoor dat de bepaald niet voetbalgekke Oostenrijkers hun aandacht nog even bij het EK houden. De beladen wedstrijd tegen Duitsland heeft nog belangen, maar de Duitsers moeten wel een enorme off-day hebben wil Oostenrijk de kwartfinales ook daadwerkelijk bereiken.

In Basel zal het inmiddels wel muisstil zijn na de uiterst schlemielige uitschakeling van Zwitserland. En zo gebeurt waar ik na de eerste speeldag al bang voor was. De gastlanden liggen er na de groepsfase uit. Het is te hopen dat de aandacht van de Oostenrijkse en Zwitserse bevolking daardoor niet verslapt, want dan zou EURO 2008 marketingtechnisch wel eens een flop kunnen worden. De kroegbazen in Basel, de speelstad van de Zwitsers, wacht in ieder geval een mooi vooruitzicht. Op 19 juni wordt de eerste kwartfinale gespeeld in het St. Jakob Stadion van FC Basel. Dan stroomt de stad weer vol met dolenthousiaste supporters die vast wel een biertje lusten als hun favoriete teams in de kwartfinales spelen.

Tim Vos

More Posts - Website

Ook in de speelsteden verschillen de situaties. Waar in Bern, de speelstad van Nederland, de biervaten niet aan zijn te slepen, klagen de kroegbazen in Wenen dat ze slechts tien procent van hun geplande omzet halen. De Oostenrijkse supporters hebben duidelijk nog geen trek in bier. De Polen zijn inmiddels ook in Wenen neergestreken voor de wedstrijd tegen het gastland. Maar het eerdere verlies tegen aartsrivaal Duitsland heeft de landgenoten van Ebi Smolarek nog niet dorstig gemaakt. En daarmee kom ik terug op mijn artikel van zaterdag. Het gebrek aan voetbalcultuur in Oostenrijk en Zwitserland brengt voor de toernooiorganisatie zulke risico’s met zich mee. Dat is ook meteen de betrekkelijkheid van voetbal. Wint Zwitserland vanavond van Turkije, dan loopt heel Basel opeens over van de feestende Zwitsers. En stunt Oostenrijk tegen Polen met een gelijkspel, dan zijn de cafés van Wenen plotseling te klein.

Sterren zijn er op EURO 2008 al genoeg. De Portugese verdediger Pepe stal met aanvallend ingesteld voetbal op de eerste speeldag onze voetbalharten. Cristiano Ronaldo, de beoogde superster van dit kampioenschap, kon nóg niet aan de verwachtingen voldoen. De Portugees wilde met elke bal die hij kreeg, meteen iets fantastisch doen. De Duitse aanvallers Lukas Podolski en Miroslav Klose lieten in de wedstrijd tegen Polen zien dat je ook met eenvoudig aanvalsspel de show kunt stelen. Met korte passes en veel loopacties uit de rug van de Poolse verdedigers rolden zij tezamen de ploeg van Leo Beenhakker op. De rechtshalf van de Duitsers, Clemens Fritz, viel mij eveneens in positieve zin op. Fritz speelt normaal gesproken rechtsback bij zijn club Werder Bremen, maar liet keer op keer zien te beschikken over een sterke en snelle dribbelactie.

Dinsdagavond bevestigden David Villa en Zlatan Ibrahimovic hun reputatie als dodelijke aanvalsleiders ook in hun nationale elftallen. Villa profiteerde van het snelle, korte combinatiespel dat het creatieve middenveld van Spanje op de mat legde. En Zlatan trok zijn teamgenoten uit het slop door vanaf twintig meter keihard raak te schieten. De prijs voor creativiteit gaat tot nu toch echt naar ons eigen Oranje. Het doelpunt van Wesley Sneijder hoort tot de mooiste goals ooit gescoord in de geschiedenis van het EK voetbal.

Hét hoogtepunt van de eerste speelronde was voor mij de wanhoop die uit de ogen van sommige Italiaanse spelers sprak. De desperate blik van Marco Materazzi, toen hij vlak voor de tweede helft van Nederland – Italië in de camera keek, sprak boekdelen: “Hoe gaan we in godsnaam van die Hollanders winnen?” Gennaro Gattuso’s non-verbale communicatie met scheidsrechter Fröjdfeldt stond eveneens bol van Italiaanse machteloosheid. Nadat de middenvelder van AC Milan in de tweede helft met een overtreding op Van Bronckhorst naar een tweede gele kaart solliciteerde, keek hij de Zweedse arbiter smekend aan. Toen die met een kort doch streng oogcontact aangaf dat Gattuso mocht blijven staan maar het niet nog een keer hoefde te flikken, verscheen een brede lag op het gezicht van ‘De Dalton’. Een man, een man. Een woord, een woord. Gattuso heeft daarna niet één overtreding meer gemaakt.

Tim Vos

More Posts - Website