Afgewezen videotocht door Zuid-Amerika
by Ernst-Jan Pfauth
Gisteren was ik met mederedacteur Edial Dekker getuige van een groot aantal ‘losers’ uit de filmindustrie. Die woordkeuze is niet de mijne – dat vermoedde u waarschijnlijk al door de quotation marks – maar van de organisator van het Festival van de Afgewezen Film, Frans Bromet. Deze geroemde televisiemaker kwam vorig jaar op het idee om de kunstenaars die nadat zij hun ziel en zaligheid in een film hadden gestopt werden teleurgesteld, een podium te bieden. Er zijn geen prijzen, wel een keiharde jury. Die schroomt niet om de toch al kwetsbare filmmakers ietsje verder de put in te duwen, zij het op basis van plausibele argumenten.
Ondanks deze af en toe pijnlijke intermezzo’s, hing er een goede sfeer in het Amsterdamse Betty Asfalt Complex. Mede omdat gisteravond Frédérique Huijdts door een groot aantal oud-collega’s herdacht werd. Zij speelde een intense rol in de afsluiter van het festival: Lege Maag. Een zwarte komedie die opeens omslaat in psychologische en meeslepende thriller.
Ik begon dit stukje echter met de intentie om wat woorden te wijden aan Juriaan Moolhuysen. Deze jonge filmmaker – type wazige natuurwinkelbezoeker – maakte in het pre-YouTube tijdperk een rondreis door Zuid-Amerika. Met een kleine camera schoot hij verrassend mooie beelden. Continue Reading →
