In 72 uur redde ik de wereld van duizenden dromers
by Philip Rouwenhorst
Veel langer kon ik het niet aanzien. De kop van Hofland die bij elk nieuw tegendoelpunt jaren ouder leek te worden, terwijl de vaseline op zijn wenkbrauwen uit schaamte steeds verder in zijn ogen liep. De vracht aan gemaskeerde fouten die Timmer inmiddels op zijn naam heeft staan. Gepeinigd door zijn leeftijd laat hij zich enkel nog vanuit stand een hoek in vallen, terwijl zijn strakke gele keepershirt en witte koltrui steeds viezer worden van de blubber die als een gitzwarte sluier over de Rotterdamse Kuip is neergedaald. Van Bronckhorst die als Feyenoorder van het eerste uur nog hoop probeert uit te stralen, maar diep van binnen weet dat Feyenoord zwaar verkouden is. Veel langer kon ik het niet aanzien. Continue Reading →
