Het paradijs leek vanavond wel erg warm te zijn geworden
by Philip Rouwenhorst
Paradiso was het paradijs op donderdagavond. Het was de kerk die de muziek draaide waar je zo fijn op kon springen. De muziek die je met een plat Engels accent zo fijn mee kon zingen. De plek waar je een t-shirt kon dragen en je juist je best deed oude schoenen aan te trekken. Een van mijn meest trouwe lotgenoten C. sprak zelfs al jaren over Paradiso-schoenen. Dat was Paradiso. Gore All Stars met kapotte veters en een scheur aan de linker binnenkant. En het was heel veel bier. Pinnen bij de pinautomaat die het nooit deed, potjes van 20 euro. Ontelbaar vaak plassen, oude klasgenoten tegenkomen in de hal en sms’en vanachter het urinoir. Het paradijs op donderdagavond. Ik was er een tijdje niet meer geweest. Ik had me laten onderdompelen in volwassen verplichtingen en was uit het oog verloren waar licht altijd fel het hart in scheen. Ik maakte een noodlanding tijdens mijn vlucht van hysterie. Continue Reading →
