Pimp my funeral: nieuwe glossy over de dood
Iets meer dan een jaar geleden schreef ik dat de glossymarkt verzadigd raakte. Ik had niet veel verder van de werkelijkheid af kunnen zitten: Grazia doet het met een verdubbelde oplage niet onverdienstelijk en glossy’s domineerden de nominaties voor de Mercur-tijdschriftenawards over 2007. Een teken aan de wand, en inderdaad was er recent nog de lancering van Green.2, een groene glossy voor de milieubewuste lezer. Hoe groen zijn die glimmende, extra dikke blaadjes eigenlijk? Een drietal abo’s en je ontvangt wekelijks een half regenwoud op de deurmat. De hypocrisie druipt er vanaf.
Voordat ik ontaard in een rede waar Al Gore jaloers op zou zijn: de aanhoudende populariteit van glossy’s toont aan dat alles in een glamour-jasje kan worden verpakt. Dus ook de dood. ToBe, ‘over het leven, de dood en sterfelijkheid’, ligt vanaf 1 oktober in de schappen, telt maar liefst 128 pagina’s en zal twee keer per jaar verschijnen. Een wekelijkse uitgave zou misschien ook een wat 
deprimerend effect hebben. Wat dat betreft is de titelkeuze in ieder geval beter dan een eerdere poging: van 1994 tot 2001 bestond Doodgewoon, dat nu enkel nog online voortleeft.
Hoofdredacteur Garance Bongers belooft ToBe ‘op een mooie, zuivere manier’ te willen maken. Dat betekent mooie, stijlvolle foto’s, diepgravende reportages (doorgaans een meter of twee) en bescheiden advertenties voor kisten, urnen en grafstenen. Je kunt er immers niet vroeg genoeg bij zijn. Voor het zover is zal er nog het nodige aan zoekmachineoptimalisatie moeten worden gedaan, anders voorspel ik dat ToBe spoedig ter grave zal worden gedragen.
