Mijn leven staat in ieder geval nu al in het teken van change
Ik schrijf voor een award-winnende weblog, heb vrienden met een veelbelovende internettoekomst en een titel in communicatiewetenschap. Toch voel ik me altijd een lichte buitenstaander als het over ons vakgebied gaat. Nu is dit een rol waar ik me prima bij voel, en je kan je tevens afvragen wat ons vakgebied dan precies is. Ik weet het in ieder geval niet, maar het heeft iets te maken met schrijven, bloggen, vloggen en vanuit een groot ego een hele hoop persoonlijke informatie vrijgeven. Wat ik wél zeker weet, is dat ik me nog nooit zo web 2.0 heb gevoeld als vandaag.
Op de dag dat ik in het kader van Movember een snor laat groeien, zijn mijn dagelijkse snorfoto’s via gelijke tags op een heuze Flickr-slideroll te bekijken. Met een half geknoopte roze stropdas nam ik zojuist een foto met de webcam van mijn op een draadloos netwerk aangesloten laptop. Ik had nooit durven dromen op een onschuldige zaterdagavond zo geavanceerd bezig te zijn. Nu ik binnenkort een snor heb, ben ik benieuwd of ik niet alleen mezelf serieuzer neem, maar of mijn omgeving dit ook zal doen. Over twee weken hoop ik in het doel van RKAVIC als Ed de Goey aangesproken te worden, en aanstaande dinsdag verwacht ik stiekem op de President’s Night in Melkweg als zoon van Bill Richardson herkend te worden.
Mijn leven gaat in ieder geval drastisch veranderen. Nu ik mezelf anders zie, denk ik dat niets hetzelfde blijft. Zal ik nu voor ander broodbeleg kiezen? En bestel ik voor het eerst in mijn leven een bacardi-cola terwijl ik met mijn hand op mijn neus sla in het Cool Down Café wanneer ik het waterscooter-nummer hoor? Wat er ook gaat gebeuren, niets is meer hetzelfde. De snor gaat alles veranderen: CHANGE! En laat dat nu precies hetgeen te zijn dat ik nodig heb. Nu ik het bruggetje naar de Amerikaanse verkiezingen heb gevonden, zou ik toch graag even willen mededelen dat ik zenuwachtig begin te worden. Zal Obama winnen — zal de wereld na dinsdag voor eens en altijd veranderen?
Een voorwaarde is in ieder geval dat hij blijft leven. Vanuit de redactie was mij gevraagd vandaag een column te schrijven over het gevaar dat Obama loopt vermoord te worden. Ik wil er niet aan denken. Toen er deze week twee jongens werden opgepakt die de intentie hadden mijn held om te brengen, werd ik overvallen door een oprechte misselijkheid. De media lieten zich in ieder geval weer eens van hun meest privacy-gerichte kant zien door beide heren met foto en al op televisie te tonen. Ook hier heeft de web 2.0 gekte toegeslagen: expose! Maar dan andersom. Het is in ieder geval mijn laatste column onder het wereldbewind van Bush. Benieuwd of een nieuwe president ook de toon van mijn overpeizingen op zaterdag zal veranderen.
