Een bericht van onderaan de trap
by Philip Rouwenhorst
Vanaf de tweede verdieping zag ik haar naar beneden lopen. Een keer per week, als ik geluk had vaker. Soms leek ze terug te kijken. Een vluchtige blik naar boven, nu en dan een lach. Ik sluit niet uit dat tastbare gebeurtenissen slechts in mijn verbeelding werkelijkheid waren, maar ik deelde een moment. Misschien met haar, wellicht een gedeeld moment met mezelf. Verder kende ik haar niet. Ik wist niet wie ze was. Ze was mystiek, en mystiek is vaag en kan verdwijnen. Jarenlang heb ik haar niet gezien, tot ik vrijdag televisie keek. Continue Reading →
