Geen poldermodel met overdosis aan formaliteiten alstublieft
by Gerben van der Rijt
Nu ik verteld heb hoe je belastingvrij kan verdienen aan housefeesten en hoe je de vier P’s kan inzetten, ga ik het nu over taakverdeling hebben.
Een eigen bedrijf beginnen betekent niet automatisch dat je dat alleen doet. Een bedrijf met slechts één eigenaar is eerder uitzondering dan regel. Want, samen staan we sterk. Gelukkig heeft het Nederlandse wetboek aparte rechtsvormen voor mensen die samen een bedrijf willen beginnen. Voor een jonge startende ondernemer met nauwelijks startkapitaal is een VOF daarvan de meest voor de hand liggende. Zo ook voor ons.
Natuurlijk moet er veel geregeld worden als je net een bedrijf begint. Van de inschrijving bij allerlei instanties tot aan de verdeling van de ‘dagelijkse’ werkzaamheden. Alhoewel, verdeling? In het begin vonden we het alle drie wel erg belangrijk dat we alles samen deden. Van de marketing tot aan de financiële administratie. Allemaal wilden we ons overal mee bemoeien. Jeugdig enthousiasme denk ik. Ook mooi.
Organigram. Of niet?
Langzamerhand merk je echter dat dit vertragend werkt en leer je dat sommige onderdelen jou beter liggen dan andere. Bijna vanzelf ontstaat er een taakverdeling tussen alle partners. Voor mij betekende dit al snel dat ik mij bezig ging houden met het schrijven van persberichten en het initiëren en onderhouden van contacten met relevante websites, designers, fotografen en art directors. Marketing, Communicatie en PR dus. Niet de grootste verrassing gezien mijn studie en mijn plotseling ontluikende belangstelling voor taal.
Mijn twee partners richtten zich ondertussen op zaken waar zij goed in zijn en voilá, de interne organisatie, inclusief specialisatie, was een feit. Soort van Verdeel en Heers, maar dan op een goede manier. We zouden zelfs een ouderwets organigram kunnen tekenen. Iedereen heeft zijn verantwoordelijkheden en we kunnen elkaar daar ook op aanspreken. Klinkt misschien overdreven, maar als je er professioneel mee omgaat, werkt het toch erg prettig. Zelfs met 3fte.
En uiteindelijk werkt het ook een stuk sneller wanneer je niet alles met z’n drieën doet. Alleen als het om belangrijke beslissingen gaat, zoals conceptontwikkeling of partnerships, vormen we natuurlijk weer een soort van driekoppige directie. Zo niet, dan vertrouwen we op elkaars kwaliteiten. Meestal wel tenminste. Een concreet voorbeeld geven is moeilijk, maar als ik de organisatie en promotie van onze beach events in Bloomingdale van dit jaar vergelijk met die van vorig jaar, merk ik al een enorm verschil. We leven we een stuk relaxter naar de events toe en zijn we een stuk minder tijd kwijt aan de gehele voorbereiding. Als we niet oppassen houden we nog tijd over voor leuke dingen.
Maar het Poldermodel is ook niet alles
Het ontstaan van zo’n organisatie is opnieuw een proces dat erg leerzaam is om van dichtbij mee te maken. Niet alleen neemt iedereen automatisch bepaalde taken op zich, ook neemt iedereen een bepaalde rol in binnen het ‘bedrijf’. De initiatiefnemer, de criticus, de creatieveling, we hebben ze allemaal in de gelederen. Met een beetje geluk vul je elkaar niet alleen aan wat betreft vaardigheden en talenten, maar ook op het gebied van persoonlijkheid en karakter. En dan is 1+1 eindelijk 3.
Maar hoewel het dus van belang is niet alles samen te willen doen, is het tegelijkertijd ook belangrijk dat je niet te star blijft vasthouden aan deze taakverdeling. De charme en de kracht van een kleine onderneming blijft toch ook de flexibiliteit ervan. Juist een kleine onderneming kan snel inspelen op veranderingen in de markt of goed reageren op wisselende situaties. En van een poldermodel met een overdosis aan bureaucratie en formaliteiten is nog nooit iemand gelukkig geworden toch?
