Onbewust oud denken?
Halverwege het trimester was het langverwachte reclamecollege aan de beurt bij het vak Marketing Management, gegeven door professor Stijn van Osselaer. Langverwacht, omdat iedereen in de zaal wist dat dit een college ging worden met een heleboel reclamefilmpjes. Foute filmpjes van hoe het absoluut niet moet, maar ook geniale briljante filmpjes. De klapper van het college was het volgende filmpje, waarbij we van te voren te horen kregen dat dit een voorbeeld was van hoe het vooral niet moest:
Waarom dit een slecht voorbeeld is? Omdat ze geen doelgroep aanspreken en er geen boodschap in zit. M’n kleine nichtje en oudtante voelen zich waarschijnlijk even aangesproken door dit filmpje als een echte bierdrinker (ik waag me even niet aan het definiëren van de doelgroep van Carlton Draught, wellicht een aantal marketing vakken later). Daarnaast zet het ook niet aan tot bier drinken, laat staan tot bier drinken van Carlton Draught in het bijzonder.
Nu was dit voorbeeld meer een grapje, dan dat het een bloedserieus voorbeeld van een worst practice was, want voor de rest was dit vak verrassend modern opgezet. Natuurlijk ging het nog steeds om de heilige 3 C’s en de nog heiligere 4 P’s. Daarnaast kwam het onderzoek van de Stijn van Osselaer zelf ook nog even aan bod. Maar het befaamde Kotler boek, waarmee velen hun Marketing 101 kennis hebben geabsorbeerd, was slechts aanbevolen literatuur naast de verplichte reader boordevol marketingartikelen. Die reader bestond uit veelal bekende beroemde artikelen uit de Harvard Business Review. Het omvatte daarnaast vaak ook een verrassende blik op de marketingwereld, zo verrassend dat je het eigenlijk niet zou verwachten bij een degelijk vak als dit, maar daarom juist des te verfrissender. Niet alleen op het gebied van marketing, maar daarnaast ook op vrijwel ieder vakgebied en overal in het dagelijks leven kom je frisse winden tegen die alles in een ander daglicht plaatsen.
Daarmee rijst wel de vraag of al die degelijke kennis nu niet simpelweg “oud denken” is. Is het echt nodig om keurig en braaf een doelgroep aan te spreken? Is het werkelijk noodzakelijk om met een boodschap te komen? En als zo’n boodschap echt onmisbaar is, wat vinden de pro’s dan van de “even Apeldoorn bellen” en de “…zeker Delta Lloyd” commercials. Wat is hun boodschap dan? Dat je je verzekering moet bellen als je in de penarie zit? Dat je waarschijnlijk wel verzekerd moet zijn bij Delta Lloyd als je zulke rare stunts uithaalt? Willen we daarmee dan ook suggereren dat de doelgroep van Delta Lloyd mensen zijn die rare stunts uithalen? Dat lijkt me toch erg sterk.
Ondanks die richtlijn, zijn veel commercials zonder doelgroep en boodschap toch erg succesvol. Een positieve associatie bij een merk is ook belangrijk, en moet niet onderschat worden. Als ik moet kiezen tussen twee producten die vrijwel identiek zijn, maar ik met merk A een positievere associatie heb omdat ze zulke slimme, gevatte reclames maken, kies ik dan niet eerder voor merk A? Misschien niet bewust, omdat ik rationeel gezien van mezelf niet mag kiezen voor het merk met de leukere reclames. Maar onbewust wel, omdat merk A me beter bij is gebleven op een positievere manier.
Wat zijn de heilige 3 C’s en de nog heiligere 4 P’s?
@Edial de C’s ken ik niet, maar de P’s zijn toch prijs, product, plaats en promotie?
de 4p’s zijn product, plaats, prijs en promotie, voor zover ik me kan herinneren…tis lang geleden.
de 4 c’s zijn content, context, community (moest ik wel even opzoeken)
ahum, 3 c’s.
De heilige 3C’s die ik heb geleerd, en die ik bedoelde in het artikel, zijn company, competition en customer!
Maar die andere 3C’s klinken ook erg heilig…
De 4P’s zijn inderdaad plaats, promotie, prijs en product.