Hoe bleker, hoe beter?
De laatste zonnestralen pik ik nog even mee, de zomer loopt bijna ten einde evenals mijn bruine zomerteint. Bleek is wat de klok slaat en hoewel zelf verre van arisch (volgens de nazistische rassenleer), ga ook ik mijn gezonde kleurtje missen. Waar in veel Westerse landen de bruiningscrèmes en zonnebanken niet aan te slepen zijn, houdt men er in landen als Maleisië, Thailand en Myanmar heel andere schoonheidsidealen op na. ‘Hoe bleker, hoe beter’ is het credo en de cosmetica-industrie speelt hier handig op in met naargeestige reclamespots. In India liep onlangs een campagne voor Pond’s White Beauty, die veel stof deed opwaaien.
In de drie verschillende reclames, in de vorm van een multi-episode miniserie, is te zien hoe bollywoodster Saif Ali Khan de blanke Neha Dhupia verkiest boven de ‘donkere’ Priyanka Chopra, die uiteraard haar heil zoekt in de huidblekende crème van Pond’s (een merk van Unilever). In de laatste episode, wanneer zij dankzij Pond’s van een ‘ugly duckling’ is veranderd in mooie blanke vrouw, trouwen ze toch met elkaar (zoals het een Bollywood-creatie betaamt).
Door critici wordt de link met de rascistische nalatenschap van het Britse koloniale tijdperk meer dan eens gelegd. Anderen stellen daarentegen dat er van rascisme geen sprake is en dat het verlangen naar een bleke huid vergelijkbaar is met het verlangen naar een bruin kleurtje in Westerse landen; Er zou net zo min sprake zijn van anti-donkere-huid-sentimenten in India als van anti-’caucasian’-sentimenten in het Westen.
Volgens Unilever is het nooit de bedoeling geweest om met deze campagne een correlatie te suggereren tussen huidskleur en schoonheid. Ze laten ieder individu vrij om de campagne te interpreteren naar zijn of haar eigen cultuur, achtergrond en educatie.
Andere aanbieders van ‘whitening products’ stellen zelfs dat zij goed doen door tegemoet te komen aan een sociale behoefte. Een blanke huid wordt, evenals een goede opleiding, gezien als een economische en sociale stap omhoog (Luce and Merchant, 2003).
Mijns inziens wordt er echter het idee van een blanke huid=meer respect=meer succes in stand gehouden, wat bijdraagt aan economische en sociale ongelijkheid.
Interessant: Bijna dezelfde reclame-serie is al eerder opgenomen met een Thaise cast in plaats van met Bollywood-acteurs.
Ik denk echt dat het een compleet logische tegenhanger is van ons verlangen naar een bruine huid. Whitening creme in een land met bruine mensen, is toch niet veel anders dan Bruiningscreme in een land met witte mensen? Als dit rascistisch is dan zou een bruiningscreme ook rascistisch tegenover blanke mensen. Hoewel ik het grappig vind dat er kennelijk een tegenhanger van bruiningscreme is, vind ik de ophef onterecht.
Ja, ik sluit mij voor een groot deel bij jou aan Peter. Het is dan ook veel interessanter om te onderzoeken hoe deze vertogen van status en uiterlijk in de wereld zijn gekomen.
Was het in de koloniale tijden ook niet belangrijk om zo wit mogelijk te zijn omdat arbeiders de hele dag buiten werken (en dus bruin zijn)?
Toch is er wel een verschil, ik heb niet het idee dat iemand die onder de zonnebank gaat in status stijgt of iets dergelijks. En schuilt ook een vertoog achter dat de blanke zich altijd kan aanpassen en een ‘natuurlijke’ norm is. Dus je bent blank, maar je kunt altijd door de zon donkerder worden. Als je donker bent is het ( tenzij je Vitiligo hebt) niet mogelijk om blank te worden.
…tenzij je ooit The King of Pop was, een enorme kindervriend bent en last hebt van een (uit)loopneus.
@Edial dat is idd wel een verschil, je kan als je bruin bent alleen maar kunstmatig witter worden. Maar het gaat in deze campagne volgens mij gewoon over mooi zijn en niet over status? Als je whitening creme promoot middels aan te geven dat je bij gebruik in status stijgt omdat je dan blanker bent, dan ligt het natuurlijk ineens allemaal heel anders.
Als ik met Indiaanse vrienden naar het strand gaan, hebben zij ook altijd sunblock op, bang om maar ook een klein tintje bruiner te worden. Niks mis mee lijkt me.
Maar die reclame, dat gaat wel echt keihard tegen onze westerse waarden in…
… in China bijvoorbeeld is het onmogelijk zelfbruiner te kopen. Ik ben zelf dan ook de trotse bezitter van een flesje zelfwitter!
Ach, al die ophef. Het appeleert toch gewoon aan de voorkeur voor huidskleur die sommige mensen hebben wanneer het geliefden betreft? Ik ken ook donkere mensen die nooit voor een blanke zullen vallen en vice versa (al weet je het natuurlijk maar nooit).