Opdat we de wereld in 2009 gezamenlijk warmer zullen maken
Ik kan me nog zó goed herinneren dat de hele wereld bang was voor het millenium. Bruggen zouden niet meer opengaan, computersystemen crashen en het vliegverkeer onmogelijk van de grond komen. Kortom: de wereld zou stoppen met bestaan en niets zou langer hetzelfde zijn. Alle investeringen in een wereldeconomie waarin het speelveld tot een global village was verworden waren voor niets geweest. Inmiddels zijn we precies negen jaar verder en weten we beter. We gaan reeds het tiende jaar na de voorspelde rampspoed in en kunnen ons rond oud en nieuw gelukkig alweer bijna even zo lang bezighouden met ouderwetse goede voornemens. Goede voornemens met een persoonlijk karakter, want niets in onze samenleving is immers zo belangrijk als het eigen geluk.
Omdat ik een groepsmens ben, wars van individualisme en bijzonder vatbaar voor groepsdruk en meeloop-gedrag, kan ik niet achterblijven met een goed voornemen voor 2009. Wat heerlijk, wat verfrissend: een nieuwe start! Al het slechte is vergeten, dit jaar wordt alles anders. En vooral beter. Want de afgelopen jaren werd het leven vanaf 1 januari ook steeds een beetje beter. Een meer sluitend bewijs voor het nut van een goed voornemen kan ik niet bedenken. Geschiedenis die de hypothese bevestigd, Karl Popper zou zich omdraaien in het graf. Geen hogere corroboratiegraad, maar zuivere kennis! Omdat ik er zo zeker van ben dat een goed voornemen per definitie de wereld voor iedereen een stukje beter maakt, heb ik lang na moeten denken met welk voornemen ik de samenleving een ultieme dienst kon bewijzen.
Roken doe ik niet, alcohol heb ik nog nooit gedronken en sporten doe ik minimaal drie keer in de week. Samen met B., in deze hoogst belangrijke zaak mijn partner in crime, zat ik onder het genot van negen oliebollen uit de Spaarndammerstraat een middag lang te broeden. Met de moed bijna in onze schoenen kwamen we vlak voor het vallen van de duisternis vanuit het niets alsnog tot een geniaal idee. Een idee voor het collectief: één voor allen, allen voor één. Als er op deze wereld niets is dat zo veel pijn kan doen als woorden, moet het toch zeker ook zo zijn dat het als niets anders op deze wereld tot liefde, vreugde en misschien wel vrede kan leiden? De beslissing was genomen, het goede voornemen lag vast. Drie ferme tikken met de bus poedersuiker deden de vondst op ceremoniële wijze contractueel vastleggen.
Twee woorden zullen we een jaar lang tot vervelens toe pluggen, primen en spitten. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn, twee woorden die zich als een olievlek door jullie woordenboeken zullen verspreiden. Zie het als giving back to community, of gewoon als nobele daad. Een nobele daad waar we niet per se voor bedankt hoeven te worden. Jullie zullen je dankbaarheid onbewust tonen door die ene glimlach. Dat gelukzalige moment en de warmte waar jullie de wereld in 2009 mee zullen vullen is voor ons genoeg. En dat allemaal door twee woorden. Twee woorden die zoveel positiviteit in zich dragen, dat het jaar nu al geslaagd is. Wat heerlijk, wat verfrissend: een nieuwe start!
Laat Al Gore het maar niet horen…
Je hebt ‘m :)
‘een nieuwe start’
Dat zijn toch drie woorden? ;)
Jerry toch…
Gast, ik heb het over de twee woorden die geplugd worden!
Wilde gok: “Gelukkig Nieuwjaar”
?
Het zijn twee woorden die nooit geraden zullen worden en die iedereen in mijn sociale omgeving binnen enkele maanden heeft overgenomen. Dat is geen zelfoverschatting, maar een hypothese waarvan ik overtuigd ben dat het aangenomen gaat worden. Het zijn twee onschuldige, mooie en niet veel gebruikte woorden. Zie het dus als een klein sociaal-psychologisch experimentje, ik zal de woorden er morgen ook bij mijn studenten inknallen!
Rupsig?
Cocon?