Waarom een blog mijn favoriete journalistieke genre is
Het hoge woord is eruit. Ernst-Jan Pfauth, hoofdredacteur van Spotlight Effect, vertrok inderdaad bij blog The Next Web om bij nrc.next een weblog op te starten. Vanaf maart ruilt de krant haar huidige website in voor een weblog. Genoeg over nrc.next.
Zoals je wellicht wel gezien hebt, schreef ik het bericht op De Nieuwe Reporter dat het nieuws over het weblog de wereld in slingerde. Inmiddels verschijnen ook de eerste reacties op mijn post. Als journalist kan ik altijd alleen maar genieten van die reacties. Soms krijg ik er nog meer energie van dan van het schrijven van de post op zich.
Interactie
Reden nummer één is voor mij de interactie met mijn lezers. Lezers die vragen aan mij stellen, die vragen stellen aan de geïnterviewde.
“Toch nog wel een vraag waarom dat nou weer weken moet duren [voordat het nrcnext.nl weblog online staat, PV.]?”, vraagt Sipke op De Nieuwe Reporter. “Het ombouwen van de site vergt nogal wat tijd. Denk aan oude servicepagina’s, accounts enz enz. Maar we hopen binnen NRC alsnog een recordtijd neer te zetten voor de bouw van een nieuwe site”, antwoord Ernst-Jan vervolgens. Geen medium waar de lezer zo snel en makkelijk kan interacteren met de journalist of de geïnterviewde.
Nog meer informatie
Voor The Next Web schreef ik eind vorig jaar een bericht over het gerucht dat autoriteiten in India opgeroepen zouden hebben niet meer te twitteren over de aanslagen in Mumbai. The Times kwam met dat bericht naar buiten. Natuurlijk klonk het ongeloofwaardig en ik besloot duidelijk in mijn post te vermelden dat het om een onbevestigd gerucht ging. In de reacties maakten lezers duidelijk dat het hen complete onzin leek.
Lezer Micheal typte dat hij wist hoe het gerust op Twitter kwam. Hij hielp mij vervolgens aan een aantal berichten op Twitter, om duidelijk te maken dat het inderdaad complete onzin was.
Reflectie
Theo van Stegeren liet ook een reactie achter op mijn post op De Nieuwe Reporter. “Wel lees ik hier veel over de vorm en weinig over de inhoud, terwijl bij de keuze voor versmalling van het aanbod veel van de kwaliteit van dat die paar posts per dag gaat afhangen. Wat voor benadering ga je daarbij kiezen, Ernst-Jan?”, schrijft hij.
Nu zal Ernst-Jan daar vast op reageren. Maar toen ik het las, kon ik niet anders zeggen dan dat ik inderdaad iets meer over de inhoud van het nieuwe nrcnext.nl had moeten vermelden. Verdomme, waarom stelde ik de vraag niet die Van Stegeren nu wel stelt? Helaas voor nu. Maar reken maar dat ik het in mijn oren knoop voor toekomstige interviews die ik afneem.
Via een weblog interacteer ik als journalist dus niet alleen met mijn lezers, maar ik krijg ook nog eens meer informatie en het laat mij nog meer reflecteren op mijn werk ook. Bij welk ander medium krijg je dat nu voor elkaar?
Dat is het mooie van blogposts: in feite zijn ze nooit af. Of het nu doorgaat in de comments of dat je er inspiratie uithaalt voor een vervolgartikel, reacties zijn essentieel voor een blogpost. Daar doen we het voor.
Inderdaad, Jerry.
Heerlijk artikel. Even ter illustratie: bij nrcnext.nl mogen bloggers alleen schrijven als ze mee discussieren.
@Ernst-Jan: Dat zou een regel moeten worden op ieder (groeps)blog (van oude media)!