Dure cognac en wansmaak in Oost-Europa
Twee dagen geleden ben ik begonnen aan mijn tweede studiereis van studievereniging communicatiewetenschap Mercurius. Vorig jaar ging de trip naar Moskou, dit jaar doet de kudde studenten Boedapest aan. Kennelijk is Oost-Europa hot. Ik kan daar wel een reden voor verzinnen. Sinds het voormalige Oostblok niet meer zucht onder het Sovjetbewind, proberen de landen het kapitalisme – met haar bijbehorende consumptie – in rap tempo te introduceren. In het westen sloeg dat ongeveer 60 jaar geleden aan – moeder krijgt een staafmixer -, hier in het oosten is het pas sinds enkele jaren populair. En dat zie je.
Oost-Europeanen lijken zich met de nieuw verworven luxe geen raad te weten, of juist wel, het is maar van welke kant u het bekijkt. Vindt u 0,4 ml Henessy cognac voor 46.000 Hongaarse Forint (zo’n 200 euro) geen pure geldverspilling? Is zo’n oversized Prada-tas voor de bijzonder stijlvolle dame? Heeft u beide vragen met ‘ja’ beantwoord? Welkom in het paradijs! De cognac trof ik aan in het Four Seasons, de designertassen bepalen het straatbeeld. Oost-Europa kent een groeiende groep rijken en dat gaat uiteraard niet ongemerkt aan marketeers voorbij.
Het gevolg is een wildgroei aan billboards. Dat viel tijdens de busrit van het vliegveld naar het hotel al op en ook nu ik vanuit dit intercafé naar buiten staar, zie ik advertenties voor Cavalli, Samsung plasmaschermen en Lexus hangen. T-Mobile presteert het zelfs meerdere panden in de stad compleet te beschilderen, daarover later meer op SLE. Kortom, de rijke elite krijgt elke dag tientallen suggesties waar zij haar geld aan uit kan geven. Denkt u niet dat deze trend zich tot Hongarije beperkt. Het was mij een jaar geleden ook in Moskou opgevallen. Herinnert u zich het grootste billboard van Europa nog?
