5 Strips waar een volwassen vent zich niet voor hoeft te schamen
Dit is een bijdrage van striptekenaar Joscha. Ook meeschrijven aan Spotlight Effect? Klik dan hier.
Het is natuurlijk belachelijk dat ik hier moet gaan vertellen dat strips niet (alleen) voor kinderen zijn. Maar om de een of andere duistere reden denken de meeste mensen bij het woord strips toch altijd weer aan Suske en Wiske en het krelige ketje. Terwijl er toch echt titels bestaan die zonder enige twijfel het predikaat ‘kunst’ verdienen. En dan heb ik het echt niet alleen over obscure strips die niemand kent en nergens te krijgen zijn.
Stap eens binnen bij een stripwinkel. Bijvoorbeeld Lambiek in de Kerkstraat te Amsterdam, het stripwalhalla van de lage landen. Een mooie, ruime winkel met een enorme voorraad posters, T-shirts, tijdschriften maar vóóral strips, duizenden strips! Het is goed voor te stellen dat je bij het zien van zo’n aanbod niet exact weet waar je moet beginnen, vandaar dit lijstje.
1. Kuifje – De zaak Zonnebloem/ Tintin – L’Affaire Tournesol
Hergé – 1956
Geschikt voor liefhebbers van: Hitchcock
Alle Kuifjes zijn klassiek (alhoewel Kuifje in Afrika tegenwoordig toch echt wel een beetje racistisch overkomt) maar dit is de beste. Sterker nog dit is waarschijnlijk het beste stripboek ooit gemaakt!
De Zaak Zonnebloem is een echte pageturner. Het verhaal wordt razendsnel verteld en is qua duidelijkheid prima te vergelijken met het werk van Hitchcock. Het speelt zich af tegen de achtergrond van de koude oorlog. Spionnen uit het oosten en westen proberen een geheim wapen te bemachtigen dat is uitgevonden door Professor Zonnebloem. Naast spannend is deze strip ook extreem grappig.
En dan het tekenwerk. Kijk alleen maar naar de voorkant en je weet alles. Er zijn weinig boeken met zo’n fantastische cover. Het gebroken glas, Kuifje op de rug gezien die soldaten en een bewusteloze professor allemaal perfect uitgevoerd in de Klare Lijn stijl die Hergé zo beroemd heeft gemaakt.
2. Meneer Johan – deel 3: Vrouwen en kinderen eerst/ Monsieur Jean – Les femmes et les enfants d’abord
>Dupuy & >Berberian – 1999
Geschikt voor liefhebbers van: Amélie
Meneer Johan is een schrijver van begin 30, hij is vrijgezel, fan van Billy Holiday en, o ja, hij woont in Parijs. Zijn leven bestaat uit mooie meisjes, vrolijke vrienden en af en toe een verplicht bezoekje aan zijn ouders. Het is om verschillende redenen een goede strip, hij is literair (echt!), grappig en heel herkenbaar.
In deel 3 wordt zijn relaxte leventje lelijk op z’n kop gezet. Wanneer hij dan ook nog een oude liefde tegen het lijf loopt is de ellende compleet.
Deel 3 is mijn favoriet omdat het het eerste deel is met een lang verhaal, maar het verhaal wordt nog wel in korte hoofdstukken verteld. Bovendien is het het laatste deel in de oude strakke elegantere stijl, een stijl die ik prefereer boven de wat grove stijl van de laatste albums.
3. 100 Bullets – deel 2: Split second chance
>Brian Azzarello & Eduardo Risso – 2001
Geschikt voor liefhebbers van: film noir
Je leven is verneukt. Je zit aan de grond. En op een dag staat Agent Graves voor je neus. Hij heeft een koffertje bij zich, voor jou. In het koffertje zit een foto, van degene die verantwoordelijk is voor jouw misère. Je wil het niet geloven maar het bijgevoegde bewijsmateriaal liegt niet.
Er zit nog iets in de koffer: een pistool en 100 kogels. De kogels zijn niet te traceren, wanneer de politie deze kogels aantreft wordt op onverklaarbare wijze al het onderzoek gestaakt.
Dit is het gegeven van 100 Bullets, een prachtige rauwe strip. De strip staat bol van het geweld en is een duidelijk voorbeeld van een strip die is gemaakt voor volwassenen.
In deel 1 maakten we kennis met Dizzy Cordova en Agent Graves.
In deel 2 zien we meer mensen die een aanbod krijgen van Graves, we zien Dizzy terug en ontdekken samen met haar hoe de vork in de steel zit, nou ja een beetje.
De dialogen in 100 Bullets zijn heerlijk realistisch en het tekenwerk is een minimalistisch understatement. Het is wel aan te raden om eerst deel 1 te lezen.
100 Bullets is een strip waarvan uiteindelijk 100 losse deeltjes zullen verschijnen. Het hier besproken deel beslaat de losse comics #6-14.
Let op: deze strip is zeer verslavend!
4. De Korea strips van Harvey Kurtzman
>Harvey Kurtzman – 1950/55
Geschikt voor liefhebbers van: Saving Private Ryan
Helaas is het extreem moeilijk om een complete uitgave van Kurtzmans Koreastrips te vinden. De comics waarin ze werden gepubliceerd zijn echter wel te krijgen, in herdruk uiteraard.
Het gaat om de titels Frontline Combat! en Two-Fisted Tales!
Alle strips in deze series zijn bedacht en geschreven door Kurtzman maar ik heb het hier specifiek over de door hem getekende strips over de oorlog in Korea.
Harvey Kurtzman is vooral bekend als de bedenker van Mad Magazine, maar in deze strips is humor ver te zoeken. Hoewel deze strips gemaakt werden voor een jong publiek zijn ze erg realistisch en hard. Oorlog is niet iets stoers maar iets verschrikkelijks.
Het lijnwerk van Kurtzman is briljant. Het is dan ook heel jammer dat hij later nooit meer realistische strips heeft gemaakt.
Vorig jaar maakte origineel werk van Kurtzman deel uit van de tentoonstelling ‘Masters of American Comics’.
5. Meccano – deel 3: Schlager
Hanco Kolk – 1999
Geschikt voor liefhebbers van: Maatschappij kritische humor
Hanco Kolk is de beste striptekenaar van Nederland (vind ik) en Meccano is zijn beste strip.
Begin jaren 90 begon Hanco Kolk te werken in een compleet nieuwe stijl: de fraaie lijn of Picasso-porno met Matisse Meiden. Een heldere elegante stijl die tegelijk ook stoer is. Elk plaatje is een kunstwerk op zich maar samen vormen ze toch een prima leesbaar verhaal.
In Schlager is er een burgeroorlog uitgebroken in het rijke staatje Meccano. De agressie richt zich met name op entertainers. Johnny Paul, bekend van de hit ‘Deze bloemen zijn voor jou” maakt deel uit van een VN-missie. Het doel: de bevolking ter plekke strategisch amuseren.
Natuurlijk loopt de missie compleet uit de hand en al gauw ontdekt Johnny dat Meccano een levensgevaarlijke plek is voor een artiest.
Zoals ik al zei is deze strip prachtig getekend. Maar ik heb er ook heel hard om moeten lachen. Eigenlijk is het een schande dat alle leerlingen op de middelbare school dit niet verplicht moeten lezen.
Ik heb persoonlijk niets met strips, maar vind het desondanks een erg leuk stuk!
Een boek- of filmrecensent die begint met ‘boeken of films zijn niet alleen voor kinderen’ of ‘het kan ook kunst zijn’ worden niet serieus genomen, omdat ze hun eigen medium niet serieus nemen. Dat Joscha hier wel op zo’n manier begint toont dat hij zichzelf schaamt voor strips. Hij verdedigt zich terwijl hij niet eens wordt aangevallen, een laffe houding.
Het is inderdaad belachelijk dat Joscha hier gaat vertellen dat strips niet alleen voor kinderen zijn. Maar nog belachelijker is het dat hij denkt dat hij dat moet doen. De meeste mensen denken bij strips aan hetzelfde als ze denken bij boeken, sex, eten of films, namelijk aan hun meest recente of intenste ervaring. Dat veel mensen nooit verder zijn gekomen dan een Suske & Wiske, Kruistocht in Spijkerbroek, plat op en neer, een patatje mét of Costa! is voor geen enkele recensent aanleiding om zijn artikel te beginnen met het verdedigen van zijn medium of mening tegenover deze simpelmansen.
Het leidt ook nergens toe. Het maakt een artikel ontoegankelijk omdat een lezer zich eerst door twee alinea’s verdedigingslinie moet worstelen voordat hij bij de inhoud aankomt. Daar beginnen simpelmansen toch niet aan. Daarnaast schrijft hij voor een communicatieblog waar de simpelmansen helemaal niet komen, die blijven steken bij Volkomenkut of Geenstijl. Het is ook onzin omdat de strips in twee categorieën worden verdeld: de Suske & Wiske-achtige genres versus kunst; waarbij de eerste categorie dus moet worden opgevat als commercieel en voor kinderen terwijl kunst blijkbaar niet voor kinderen mag zijn en bij voorkeur ook niet commercieel. Een oubollige, naar overgekookte spruitjes stinkende opvatting.
Ik sluit me bij Philip aan!
Ik snap Doc wel, het is natuurlijk inderdaad zo dat heus niet iedereen strips met kinderen associeert. Toevallig was ik een half jaar geleden in het Stripmuseum in Groningen en daar was een erotiektentoonstelling. Ik kan je vertellen dat ik in strips dingen zag die je in de meest ranzige Duitse dierenporno niet terug zal vinden.
Zelf heb ik veel van Marvel gelezen (voor de kenner: alles met een X) en hoewel deze boekjes in de volksmond strips worden genoemd zou ik het toch geen licht vermaak willen noemen. Van sex tot maatschappijkritische boodschappen: het zit er allemaal in. Lijken me overduidelijk niet voor kinderen bedoeld.
En Doc: bedankt voor je compliment, al denk ik toch dat ook de simpele zielen nu en dan verdwalen in het wereldwijde web en Spotlight Effect met een bezoekje vereren ;)
Ik kan me wel vinden in de houding van Doc. Waarom zou je je uberhaupt moeten verdedigen als je wil schrijven over strips of dit medium graag ter hand neemt? Al lig ik niet wakker van vooroordelen over strips en laat de discussie mij verder koud.
100 bullets is de BESTE strip van de laatste 8 jaar.Zonder meer WERELDKLASSE!!!!!!Grandioos,wie dat niet gelezen heeft kan zich
mijns inziens gééééén stripfan noemen.Absoluut niet geschikt voor oppervlakkigen