Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.
Jerry (1983) is online media professional, blogger en freelance copywriter. Zijn focus ligt op webinnovatie, online marketing en de functionaliteit van internet, zaken die goed van pas komen in zijn werk als online media planner bij De Media Maatschap en tevens de voornaamste inspiratiebron vormen van zijn blogposts.
Het gevaar ovreeedrn te worden als je iemand helpt oversteken is in de praktijk klein natuurlijk. Bij een vergelijkbare soorten van behulpzaamheid als iets oprapen voor iemand die met de handen vol staat, even een kinderwagen de bus in helpen tillen, of de weg wijzen is het risico al helemaal verwaarloosbaar. Een levensreddende actie, zoals iemand in de kraag grijpen die onoplettend voor een aanstormende tram dreigt te stappen, is riskanter, maar dat risico is kleiner dan wat de ontvanger ontvangt.Als de ontvanger in het algemeen meer ontvangt dan het de gever van een altruefstische daad kost, dan speel je al quitte als je minder altruefstische daden ontvangt dan je geeft, en dus hoeft niet iedereen in de populatie even behulpzaam ingesteld te zijn. In die omstandigheden lijkt mij dat altruefsme tegenover vreemden prima kan gedijen, en succesvol kan zijn voor een soort. Dit kan als zelfstandig fenomeen naast de verdergaande zorg en opoffering voor naaste verwanten bestaan.Mij, als niet-bioloog, lijkt het bijna een open deur. Ik kan met een beetje fantasie voor me zien hoe na het eerste ontstaan door bijvoorbeeld een mutatie altruefsme op deze basis wijd verspreid kan raken in een soort. Zijn er biologen die op deze lijn zitten, die dit wel eens hebben uitgewerkt? Zijn er redenen waarom dit niet zou kunnen werken?
Het gevaar ovreeedrn te worden als je iemand helpt oversteken is in de praktijk klein natuurlijk. Bij een vergelijkbare soorten van behulpzaamheid als iets oprapen voor iemand die met de handen vol staat, even een kinderwagen de bus in helpen tillen, of de weg wijzen is het risico al helemaal verwaarloosbaar. Een levensreddende actie, zoals iemand in de kraag grijpen die onoplettend voor een aanstormende tram dreigt te stappen, is riskanter, maar dat risico is kleiner dan wat de ontvanger ontvangt.Als de ontvanger in het algemeen meer ontvangt dan het de gever van een altruefstische daad kost, dan speel je al quitte als je minder altruefstische daden ontvangt dan je geeft, en dus hoeft niet iedereen in de populatie even behulpzaam ingesteld te zijn. In die omstandigheden lijkt mij dat altruefsme tegenover vreemden prima kan gedijen, en succesvol kan zijn voor een soort. Dit kan als zelfstandig fenomeen naast de verdergaande zorg en opoffering voor naaste verwanten bestaan.Mij, als niet-bioloog, lijkt het bijna een open deur. Ik kan met een beetje fantasie voor me zien hoe na het eerste ontstaan door bijvoorbeeld een mutatie altruefsme op deze basis wijd verspreid kan raken in een soort. Zijn er biologen die op deze lijn zitten, die dit wel eens hebben uitgewerkt? Zijn er redenen waarom dit niet zou kunnen werken?
j1uoIj teoydykphptp
ehSmgV bisrwmdzhgln