Zeg vaarwel tegen subtiliteit in voorlichting
Sinds oktober 2006 trek ik ten strijde tegen het onduidelijke imago van, zoals wij studenten het liefkozend noemen, CW. Op deze communicatieblog probeer ik Nederland te laten zien hoe communicatiewetenschap in de praktijk uitpakt. Mijn kruistocht breid ik nu uit naar het terrein van het politieke weblog GeenCommentaar. Vanuit een communicatiefocus schrijf ik daar over actuele maatschappelijke vraagstukken. De artikelen die ik voor GC schrijf, plaats ik ook op SLE. Ik trapte gisteren af met een artikel over voorlichting.
Nederlanders zijn irritant en agressief in het verkeer, aldus Verkeersminister Karla Peijs in september 2006. Daarom begon ze een campagne om ‘t volk op het hart te drukken aardiger voor elkaar te zijn. Een duur reclamebureau verzon een uitmuntende slogan, bijna poëtisch. Een ernstige boodschap, maar o zo subtiel gebracht: “Rij met je hart”. Helaas, al in november bleek dat dit prachtige staaltje propaganda regelrecht op het predikaat flop afstevende. De oorzaak? De zojuist bejubelde subtiliteit. Natuurlijk zijn er mensen, zoals bovengetekende, die de mooie verpakking van de boodschap kunnen waarderen. Maar de probleemgroep gniffelt wat, scheurt verder, de middelvinger met enige regelmaat opheffend. In New York laten voorlichters zien hoe het wel moet.
Als New Yorkse voorlichters het publiek wat duidelijk willen maken geven ze op keiharde wijze aan wat er aan mankeert. Vaak in één confronterende zin. Een zin van het type dat nog de hele dag door je hoofd blijft spoken. Een slogan als “Rape, a certain right for men in Darfur” pakt je beet, en laat je niet meer los. Winkelend op Fifth Avenue, alle luxe van de wereld aan je voeten, krijg je het schaamrood op de kaken. Opeens is het niet meer zo vanzelfsprekend dat decadente paar schoenen te kopen. Is het niet beter om een maandelijkse donatie voor Darfur in te stellen?
Nu is het niet zo moeilijk om mensen een confronterende boodschap over Darfur mee te geven. Maar de voorlichters in deze stad beheersen de kunst ook als het over minder gruwelijke kwesties gaat. Neem zoiets simpels als leraren werven. In Nederland kwam Onderwijsminister Van der Hoeven destijds met “Je groeit in het onderwijs”. Welke boodschap komt beter over? De licht filosofische uitspraak van Maria, of de volgende ‘neus op de feiten’- slogan in New York: “You remember the name of your first grade teacher. Who will remember your name?”
Waarom hanteert Postbus 51 de Amerikaanse tactiek niet? Wellicht omdat de voorlichters in New York werken voor stichtingen, in plaats van de overheid. Vele rijken in de Verenigde Staten laten hun geld in een foundation na. De mensen achter deze stichtingen zijn degene die New Yorkers zo doeltreffend hun gedrag laten veranderen. De overheid krijgt in Nederland waarschijnlijk een stortvloed aan kritiek over zich heen als ze een campagne start die op het randje van het ethisch toelaatbare balanceert. Toch moet de overheid deze risicovolle stap durven nemen. Te vaak worden er miljoenen over de balk gegooid met laffe en te vriendelijke campagnes. De boodschap moet krachtiger gepresenteerd worden. Voorlichten is als een schot hagel, maar je kan het wapen wel preciezer afstellen.
Onduidelijk, wat je zegt. Ik zoek al een half jaar werk en het lukt me maar niet, omdat niemand weet wat ik precies gestudeerd heb…
Hm, is het zo erg gesteld? Waar heb je CW gestudeerd? Toevallig ook de reden waarom je een blog begonnen bent? ;-)
Hoewel ik absoluut jouw mening deel betreffende de campagne “Rij met je hart”, mogen niet alle voorlichtingsinspanningen van Nederlandse komaf over één kam geschoren worden. Vergeet immers niet het grote succes van de “kort lontje” campagne uit 2005. Deze campagne is niet alleen bekroond met vele vakprijzen maar heeft ook de Nederlandse taal verrijkt met een nieuwe uitspraak. Daarmee is “kort lontje” letterlijk en figuurlijk een begrip geworden.
@ Lotte Tekstueel verantwoord was die campagne zeker. Ik denk echter dat het qua effectiviteit op het zelfde punt misgaat als ‘Rij met je hart’. Voelt de probleem/doelgroep er zich wel door aangesproken?
Maar, je hebt gelijk. Er zijn wel effectieve campagnes geweest. In mijn ogen zijn het echter uitzonderingen die de regel bevestigen.
Pingback: Spotlight Effect - de communicatieblog van Nederland » Confrontatie is de weg naar een betere wereld
Pingback: Communicatiedrang