De Londense Sunny Bergman
De teksten zijn moeilijk te missen voor de vele reizigers die dagelijks de Londense metrotrappen bestijgen. Het brein achter de actie is Kirstin Smith, een studente uit Londen. Ze begon recentelijk de Facebookgroep ‘somewhat strident but who cares’ (ietwat luid en irritant maar wat kan het schelen) om het negatieve beeld van de vrouw in de reclamewereld tegen te gaan. De groep heeft inmiddels ruim zeshonderd leden, mannen en vrouwen, en groeit iedere dag.
En zo ook Kirstin’s woede jegens advertenties die vrouwen een negatief gevoel geven over hun eigen lichaam.
“Met de dag voel ik me meer onderdrukt door de media. Totnogtoe heb ik er niets aan gedaan uit angst om als irritant te worden weggezet. Maar het kan me niets meer schelen” schrijft ze op haar website.
Vandaar de stickeractie.
Door haar te e-mailen krijg je deze stickers thuisgestuurd zodat je ook zelf in actie kunt komen: posters van magere modellen, advertenties voor borstvergroting of laserbehandelingen, alles mag beplakt worden.
Maar daar blijft het niet bij.
Inmiddels heeft Kirstin contact gelegd met Traffic for London (de transportorganisatie die over de advertenties gaat) in een poging om een aantal advertenties te laten weghalen, waaronder een advertentie voor borstvergrotingen.
“Ik heb een recht om te reizen zonder te worden geconfronteerd met beelden die schadelijk zijn voor mijn lichaams- en zelfbeeld. Ik wil u vragen uw beleid om seksistische of anderszins ‘hinderlijke’ advertenties tegen te gaan daadwerkelijk na te leven.” schrijft ze in haar klacht.
TFL heeft gedreigd met juridische stappen als Smith haar acties niet staakt, maar haar groep is vastberaden de actie door te zetten. Zo schrijft een van de leden in reactie op de waarschuwing: “ik print mijn eigen stickers, u kunt de organisatie aanpakken, maar ik ga gewoon door”.
Ook andere medestanders tonen zich strijdbaar; zo schrijft Emily Kenway die een van de vele vrouwen is die de stickers bestelt heeft: “Qua uiterlijk (maat 36 en niet onaantrekkelijk) zou je niet van me verwachten dat ik problemen heb met de beelden. Maar van dit soort advertenties gaat een druk uit die ook ik voel. De reclamebazen zouden zich dat moeten realiseren.”
Of de campagne nog uitgebreid gaat worden?
Ik denk dat het een goed moment is op campagne te voeren tegen de media, meent Emily. “De meesten vrouwen zijn het zat voortdurend geconfronteerd te worden met uiterlijke verwachtingen waaraan ze niet kunnen voldoen. “
Maar zover is Kirstin nog niet. “Ik weet niet hoe het zal gaan” schrijft ze aan de website Fridaycities. “Het is goed om te merken dat er zo veel mensen actief zijn geworden. We zullen dat met zijn allen moeten beslissen.” “Wat mij betreft is het al heel wat als er op iedere advertentie voor borstvergroting een sticker zit.”
Tot die tijd blijft het bij ondergronds activisme.
Groepen op sociale netwerksites lijken steeds vaker in de aandacht te komen. Het is ook een goede manier om uit te vinden wie je steunen in je zaak en je kunt makkelijk informatie met elkaar uitwisselen.
Interessante ontwikkeling, nooit verwacht dat zoiets als Facebook een democratische functie zou krijgen.
Ik ben benieuwd wanneer de eerste groep zó bekend wordt, dat zelfs de tradtionele media en politici er niet meer omheen kunnen.
PS. Welkom Linde!
Prima initiatief. Leuk ook dit soort berichten uit Londen, waar alles tegenwoordig wel gehyped lijkt te worden. Het viel me overigens hier in Geneve op dat mannen tegenwoordig een geschoren borstkas moeten hebben. Speciale sticker voor mannenprotest? Ben benieuwd naar het vervolg van de berichtgeving over deze actie van jullie nieuwe Londense correspondent.
Hajo H.
Hehe, dat werd tijd! Ik begon al te denken dat ik de enige was die aanstoot nam aan al die gekke ontwikkelingen. Weet iemand ook waar je die stickers kunt krijgen? Ik kan niet wachten met plakken en bij mij in Brussel kunnene we ook wel wat actie gebruiken.
Judith
Linde, welkom! Als ik tegenwoordig over straat loop zie ik net zo goed mannen met blokjesbuiken op billboards, en in de subway reclames voor haartransplantaties. Twee dingen die ik misschien ook wel zou willen. Heeft iemand enig idee waarom mannen er itt vrouwen géén aanstoot aan nemen?
Ik weet dat, dat is omdat mannen niet worden gereduceerd tot hun uiterlijk. Mannen zijn ook nog in een heleboel andere functies te zien, vrouwen tellen alleen mee als ze jong en mooi zijn en hun uiterlijk laten bewonderen. Ik ben dat ook verschrikkelijk zat. Helemaal goed, om het niet meer te pikken en een einde te maken aan al die mafkezen die vrouwen alleen maar om hun uiterlijk gebruiken. ;)
Beste Els, ik ben bang dat je een beetje kortzichtig bent. Volgens mij kijken er minder mannen enkel naar uiterlijk dan je denkt, er zijn er genoeg die wel degelijk oog hebben voor innerlijke schoonheid. Minder aantrekkelijke vrouwen tellen net zo goed mee, en aantrekkelijk is bovendien een relatief begrip.
Interessante blog die je hebt!
Hee Jerry, je hebt natuurlijk helemaal gelijk, de meeste mannen die je in ‘real life’ tegenkomt zijn gelukkig wel okee.
Ik heb het niet over alle mannen, maar over mannen die invloed hebben op de publieke beeldvorming, zoals in de media, mode etc. Dat zijn vaak narcistisch gestoorde of conservatieve mannetjes. Zij bepalen het beeld voor iedereen. En vrouwen worden in de media letterlijk tot een mooi uiterlijk gereduceerd.
Het is wel degelijk zo dat het aantal vrouwen in de meeste serieuze programma’s maar een heel klein percentage is, terwijl de overgrote meerderheid van vrouwen die je in de media ziet jong en mooi zijn, en alleen maar vanwege hun uiterlijk worden geselecteerd.
Zelfs bij het journaal blijken ze voor vrouwelijke presentatrices een andere leeftijdsnorm te hanteren dan voor mannen, omdat mensen het heel akelig schijnen te vinden om op tv ‘oude vrouwen’ te zien.
Ik test regelmatig hoe de verhouding is op tv, en die is altijd opvallend scheef en seksistisch. Vrouwen worden echt geweerd uit politieke en wetenschappelijke programma’s.
@els:
Ik test regelmatig hoe de verhouding is op tv, en die is altijd opvallend scheef en seksistisch. Vrouwen worden echt geweerd uit politieke en wetenschappelijke programma’s.
ehhmm…. hoe test jij dit dan als ik vragen mag?
Door bijvoorbeeld langs alle zenders te zappen en dan bij te houden hoeveel mannen en vrouwen je in beeld ziet of hoort, en in wat voor hoedanigheid. Tellen dus, en categoriseren.
Als autoriteit in politieke en wetschappelijke programma’s zie je bijna altijd mannen, maar zelden vrouwen.
Regelmatig zie je zelfs tafelgesprekken met alleen maar mannen, geen enkele vrouw aanwezig. Ook bij vele internationale congressen is de afwezigheid van vrouwen schokkend. Zie je allemaal internationale leiders bij elkaar, of geestelijke autoriteiten, dan is het resultaat ronduit hilarisch. Hoe ‘belangrijker’ en invloedrijker mensen in de media zijn, hoe minder vrouwen erbij aanwezig zijn.
Zie je dan toch vrouwen, dan is het meestal als actrice of zangeresje, vaak mooi en jong.
In programma’s van maatschappelijk belang zie je heel vaak mannen als autoriteit, die vertellen hoe het allemaal werkt, terwijl vrouwen er dan bij zijn als slachtoffer, die ze vertellen wat ze als slachtoffer hebben ervaren.
Ik doe dit al zeker vijftien jaar, en ik zie niet veel vooruitgang.
De onmogelijkheid om van een enkele oorzaak te spreken wat betreft uiterljk, vrouwen en media blijkt ook uit de verschillende facebook forum discussies.
En, getuige de volgende reacties, ook mannen worden geraakt door deze issues. Zo meent een vrouwelijk lid dat mannen ook indirect last hebben van advertenties doordat hun vriendinnen erdoor geraakt worden en daardoor moeite hebben met hun lichaamsbeeld. Ook doet een mannelijk lid de volgende stickertekst suggesties: ‘er zijn steroiden voor nodig om zo ongezond te zijn als ik’ en ‘echte mannen waxen niet.’
Ps inmiddels bestaat de groep uit 900 leden, dus wie weet vormen ze straks inderdaad een groep van grote betekenis.