DAGboek of personeelsadvertentie?
25 oktober 2007 by Peter-Paul de Jong
Voor de rubriek ‘n DAGje mee met liep DAG afgelopen dinsdag mee met Marlies de Gooijer, Campagne Manager van Buzzer. Buzzer is het eerste Word of Mouth Marketing bureau in Europa en (vooralsnog) het enige in Nederland. Spotlight Effect schreef eerder al over de opkomst van WoM Marketing. Daarbij kon u ook een interview lezen met de oprichters van Buzzer, Willem Sodderland en Robbert Cornelissen. Vanwege het succes en de bijbehorende groei van Buzzer hebben ze steeds meer mensen nodig. Klinkt logisch. En als WoM onderneming gebruik je dan je eigen tactiek om mensen te werven. Klinkt logisch. Als dat niet het gewenste resultaat oplevert, zet je ‘gewoon’ een personeelsadvertentie in de krant. Of is het een normale weergave van een dagje werken van Marlies? Oordeelt u zelf. Slim verpakt is de advertentie in ieder geval wel.
Peter-Paul heeft zijn studie dit jaar op een lager pitje gezet, daar hij sinds september '08 als bestuurslid verantwoordelijk is voor de de introductieweek voor 3000 1e-jaars UvA-studenten. Daarnaast geeft hij voor het 2e jaar les op de Universiteit van Amsterdam. De 1e-jaars van zijn studie Communicatiewetenschap introduceert hij in het vak sociale psychologie. Vanaf oktober '09 staat een marketingstage en vrijwilligerswerk in Kaapstad op het programma.
More Posts - Website
Peter-Paul heeft zijn studie dit jaar op een lager pitje gezet, daar hij sinds september '08 als bestuurslid verantwoordelijk is voor de de introductieweek voor 3000 1e-jaars UvA-studenten. Daarnaast geeft hij voor het 2e jaar les op de Universiteit van Amsterdam. De 1e-jaars van zijn studie Communicatiewetenschap introduceert hij in het vak sociale psychologie. Vanaf oktober '09 staat een marketingstage en vrijwilligerswerk in Kaapstad op het programma.
3 comments |
Categories: kranten, Marketing
Het grote paradox van gratis dagbladen: Als ze volledig afhankelijk zijn van adverteerders zijn ze dan nog wel onafhankelijk o.h.g.v. nieuws? Er worden steeds meer grijze gebieden en extra mogelijkheden gecreeert. Denk aan de compleet afwijkende advertentieformaten (rond, olievlek etc.) die je steeds vaker ziet opduiken en dit soort dingen dus. In principe is het een verkapte manier van reclame maken, kan me ook voorstellen dat ze er geld voor krijgen.
Daarnaast kunnen gratis kranten zich geen dure, grote redacties veroorloven en wordt er veel geschreven op basis van persberichten. Nu zijn er een hoop persberichten die rechtstreeks van een bedrijf afkomen, als die worden overgenomen bevindt je je dus in een grijs gebied. Kreeg toevallig laatst een persbericht binnen over een nieuw bedrijf afkomstig van ‘The PR Factory’. Die tactiek is wel erg opvallend.
Wat geestig dat iedereen denkt dat het een (betaalde) advertentie is. Terwijl het een simpel voorbeeld van gewone redactionele content is en een slimme collega (Marlies) die onze behoefte aan nieuwe medewerkers tussen neus en lippen weet te vermelden.
Wat veel interessanter is, is dat hieruit mooi blijkt hoe diffuus het medialandschap geworden is. Niemand weet meer wie de afzender van een boodschap is, en dus ook niet of het een commerciële boodschap is. En dit is de exacte reden voor het snel toenemende belang van word of mouth voor consumenten: daarvan weten ze wie de afzender is, en dat er geen commercieel belang achter ligt. Vertrouwen.
Willem
Haha, mooi opgehelderd Willem, onbetaald dus. Slim van Marlies! Maar het geeft inderdaad aan hoe vaag de grenzen tussen verschillende media worden. Kijk bv. naar het reclameblaadje van Etos waar eerst enkel aanbiedingen instonden en wat nu een redactioneel tijdschrift is geworden a la Allerhande (nog steeds met een commercieel doel) enerzijds en anderzijds zo’n krant als DAG waar het nieuws steeds commercieler getint wordt. Mensen weten steeds minder goed of ze een advertorial of een redactioneel stuk lezen.