KoffieMac
Op mijn zeventiende bezocht ik tijdens een stedentrip naar Parijs voor het eerst de Starbucks. Gezeteld in een luxe sofa, Frappucino in de hand en kijkend naar de Parijzenaren die zich over de Avenue de Montaigne haastten, beleefde ik voor het eerst koffie. De maanden daarvoor dronk ik het, nu ervoer ik mijn cup of ambition. Mijn liefde voor koffie was geboren. Toen ik twee jaar later een Amsterdamse studio betrok, spendeerde ik mijn spaargeld aan een Italiaanse espressomachine. Elke ochtend schonk ik voor vertrek mijn caffe Americano over in een donkergroene Starbucksthermosbeker. Natuurlijk omdat het überhip oogde, maar ook als eerbetoon aan het internationale koffieconcern dat vanuit Washington mijn Parijse koffiebeleving zo perfect had geregisseerd. Een lange-afstandsrelatie was geboren.
Nu ik in New York woon, gaat het niet zo goed tussen Starbucks en mij. Onze relatie zit in een ernstige dip. Starbucks is van een chique jongedame veranderd in een ordinaire sloerie.
Elke Starbucks die ik inloop is druk, stervensdruk. Er staan rijen bij de counter, de sofa’s zijn verwijderd om plaats te maken voor houten stoeltjes, het interieur oogt als die van een omhoog gevallen junkfoodrestaurant en de barista’s zijn overwerkt. Het merk Starbucks is ten onder gegaan aan haar eigen succes. Was ze vroeger een koffie-etablissement met een aangename sfeer, tegenwoordig is het een KoffieMac waar u zich haastig en chagrijnig dient te gedragen. Koffie bestellen en wegwezen. Ik heb inmiddels een Italiaans Grandcafé gevonden tegenover de Public Library, met beleefde obers en lekkere koffie. Voor dezelfde prijs.
Maar er is hoop. De devaluatie van het merk Starbucks is ook het hoofdkantoor in Washington niet ontgaan. Starbucks’ hoogste baas Howard Schultz heeft CEO Jim Donald een memo gestuurd waarin hij zijn zorgen uitspreekt over de ‘Starbucks experience’. Deze zou verwateren en afglijden naar een commodity. In de groeistuip die het bedrijf de afgelopen jaren heeft doorgemaakt, zijn een aantal veranderingen doorgevoerd – zoals automatische espressomachine – die de koffiebeleving nu parten speelt. Schultz neemt zelf de volledige verantwoordelijheid en zegt:
We desperately need to look into the mirror and realize it’s time to get back to the core and make the changes necessary to evoke the heritage, the tradition, and the passion that we all have for the true Starbucks experience.
Samen met alle andere Nederlandse Starbucksliefhebbers koester ik de hoop dat Starbucks de moed heeft om het roer om te gooien. Een mooi symbolisch omslagpunt heb ik al in gedachten, de eerste Starbucksvestiging in Nederland!
Een soortgelijke ervaring had ik in London bij een Starbucks vestiging. Het starbucks gevoel dat die perfecte Caramel-Orange-Frappuncino destijds terweeg bracht is ongeevenaard. Grappig dat jij die ervaring op soortgelijke wijze beleefd hebt! Ik ben tevens ook helemaal voor een Starbucks in hartje Amsterdam, mijn geliefde stad!
Ook voor mij was de eerste kennismaking met Starbucks in de lichtstad… tweede keer was in Aberdeen. Vond t niet veel bijzonders. Starbucks heeft toch gewoon alleen heel veel aparte smaken?
Daarbij zal Starbucks hard moeten concurreren met Coffee Company die reeds een voorsprong heeft. Ik was er overigens vandaag nog (CC Kloveniersburgwal) en de service en uitstraling waren zoals je die van een Starbucks mag verwachten, als ik bovenstaande moet geloven.
Ik zou het ook helemaal niet verkeerd vinden als het door EJ beschreven Italiaanse grandcafé in Amsterdam de deuren gaat openen! Hoe je per toeval ergens tegen aan kan lopen, mooie tent!
Ha EJ!
Ik weet niet meer van wie ik het heb gehoord.. Maar vorige week sprak ik iemand die zei dat ze bezig zijn om Starbucks in Nederland te vestigen.. Jammer dat ik mijn bron niet onthouden heb :(
xx
Mijn eerste confrontatie met Starbucks was in NY en gelijk slecht. Redelijk versuft was ik toen ik de grote hazelnootvariant dacht te proberen. Ik ben heel zuinig en had zin in koffie, maar hij is niet opgekomen. Daarna de vestiging in de buurt van Times Square nog een kans gegeven, maar ook de ‘normale’ koffie kan niet tippen aan de koffie die ik in de Amsterdamse horeca voorgeschoteld krijg.
Wel een beetje lelijk dat ‘de eerste Starbucks-vestiging in Nederland’ op Schiphol komt en ook nog eens ACHTER DE DOUANE. Volgens mij is dat officieel zelfs geen Nederland maar neutraal grondgebied. Ach ja, commercieel gezien zou ik het wel heel interessant vinden als ze een vestiging op het Leidse zouden openen…
Leidse zou ik nou juist niks vinden, dan komen er alleen maar toeristen te zitten. Bij OMHP moet de nieuwe Starbucks komen! Gegarandeerd hoge omzet draaien ze dan, de smerige koffie die de UvA ons daar voorschotelt zal niet moeilijk te overtreffen zijn. Maar even serieus, in de Jordaan of de Pijp lijkt me een beter plan, daar komen tenminste Amsterdammers ipv alleen maar Engelsen en Amerikanen zoals op Leidse.
@ PP, eens. Alleen zijn alle aantrekkelijke plekken al ingenomen door de Coffee Company. Waarom beginnen ze niet in Oud-Zuid? Pc-publiek en Vondelpark- en museumpleingasten.
Of een to-go vestiging op Centraal, zou storm lopen. En dan hoeven ze zich geen zorgen te maken over het ongezellige interieur ;-)