Populair dankzij ‘celebs’
Dit is een bijdrage van Leroy Aznam, online PR-adviseur bij Coebergh Communicatie & PR. Ook meeschrijven aan Spotlight Effect? Klik dan hier. 
Bekende mensen (film-, pop- en allerlei andere sterren) worden vaak gezien als de trendsetters van het moment. Sarah Jessica Parker draagt een handbag van Chanel die vervolgens de eerste paar maanden wereldwijd is uitverkocht. David Beckham heeft een nieuwe coupe, een paar dagen later lopen veel jongens met dezelfde hanenkam. Zo zijn er genoeg voorbeelden van modeaccessoires en stijlen die blindelings worden gekopieerd van de sterren.
Merken spelen daar uiteraard op in. Zo hebben bijna alle grote modehuizen een succesvolle acteur of actrice aangetrokken om als gezicht van het merk te fungeren. Forse investeringen voor een bedrijf, die zich echter vaak wel uitkeren. Zo had luxe-merk Louis Vuitton in 2008 een omzetstijging van 5 procent, mede dankzij het inzetten van sterren als Pharrell Williams, Scarlett Johansson, Kanye West en Madonna.
Sportmerk adidas pakt het nog wat groter aan. Ter ere van hun 60-jarig jubileum heeft het merk een exclusieve reclamespot opgenomen met een waslijst aan sterren. Namen als Missy Elliott, David Beckham, Run DMC, Katy Perry, Kevin Garnett, Estelle en Russel Simmons passeren de revue. Grote afwezige is rapper LL Cool J die in de jaren tachtig toch heeft bijgedragen aan de populariteit van het merk.
Heel subtiel zijn deze sterren in de reclamespot ‘verwerkt’ waardoor het lijkt of ze doodgewone feestgangers zijn. Onder begeleiding van het nummer Beggin’ van Frankie Valli & The Four Seasons heeft het merk een originele reclamespot met een vertrouwd gevoel weten te creëren.
Het inzetten van een ster zorgt niet gegarandeerd voor succes. Kijk bijvoorbeeld naar het zangerskoppel Chris Brown en Rihanna, Brown mishandelde Rihanna afgelopen februari in zijn auto. Merken met hen als gezicht trokken zich massaal terug. Of Kate Moss die dankzij een drugsschandaal haar contract verloor bij het merk Burberry.
Het inzetten van sterren voor je merk heeft zo zijn risico’s, maar merken durven die graag te nemen. Want uiteindelijk is slechte publiciteit toch ook gewoon publiciteit?
Had inderdaad al wat mensen over deze commercial gehoord. Blijkbaar werkt het helemaal goed om gewoon veel celebrities in 1 commercial te stoppen. Zo kan ik me nog steeds die legendarische Nike reclame herinneren met Eric Cantona uit 2002: http://www.youtube.com/watch?v=egNMC6YfpeE Was daar als zestienjarige jongen zeer onder de indruk van.
Leuke blog Leroy! Maar wat doe je als high end merk celebrities (en daarmee vele anderen) de boel gaan faken? Check http://www.dutchcowgirls.nl/shopping/1962