In 26 letters terug naar tijden waarin Oprah nog underground was
by Philip Rouwenhorst
In de nachttrein tussen Den Haag en Amsterdam raakte ik in gesprek met een visionair. Met een iPhone in zijn hand keek hij in gedachten uit het raam. Terwijl steden als flitsende lichtjes aan ons voorbij schoten, betoogde hij de dood van sms. De berichtenservice die hele sociale groepen bij elkaar houdt valt weg! Had hij als zovelen in deze coupé teveel gedronken? Toen de visionair meende dat binnen enkele jaren eenieder gebruik zou maken van mobiel internet kreeg ik door waar hij deze nacht naartoe wilde. ‘Denk je dat we elkaar dan alleen nog maar een e-mail sturen?’, was mijn concluderende vraag. De visonair keek me aan, wreef met zijn rechterhand over de kin en knikte instemmend. Het klonk aannemelijk, SMS GAAT DOOD! Ik dacht weemoedig terug aan mijn eerste mobiele bericht. Van T9 had ik nog nooit gehoord en mijn Sagem-telefoon werkte slechts moeizaam en tevens sporadisch mee. Snel maakte een gevoel van herkenning zich meester over mijn melancholische bui. Vergaan uiteindelijk immers niet alle hoogtepunten op media- en communicatiegebied? Continue Reading →
