Zo maakt Google van jou een held
by Ernst-Jan Pfauth
,,Ik ben jaloers op David Remnick, de hoofdredacteur van The New Yorker. Op zo’n jonge leeftijd met een Pullitzerprijs op zak het beste blad ter wereld leiden, dat is me te veel van het goede. Hij ziet er waarschijnlijk ook nog goed uit.” Aan het woord is Matthijs van Nieuwkerk. Toen ik hem in februari interviewde, adviseerde hij me de biografie van Remnick op te zoeken. ,,Ik weet zeker dat jij hem ook inspirerend vindt.”
Natuurlijk nam ik het advies van Van Nieuwkerk aan en zocht ik Remnicks bio op. Die was inderdaad indrukwekkend. Toen hij als Moskou-correspondent voor The Washington Post werkte, schreef hij een prachtig boek over de val van de Sovjetunie, Lenin’s Tomb. Daar kreeg hij die Pullitzerprijs voor.
Van mensen als Remnick ga ik harder werken. Wanneer de gedachte dat-ik-nog-drie-uur-moet-bloggen-terwijl-de-zon-buiten-schijnt me teistert, denk ik aan de indrukwekkende carrière van Remnick en krijg ik nieuwe energie.
Dus ik ben blij dat Matthijs van Nieuwkerk me adviseerde om Remnicks meestwerken op te zoeken. Aan de andere kant, Remnick is ongelofelijk goed in wat hij doet. Kan ik daar ooit in de buurt komen? Ik kan helemaal geen Pullitzerprijs-waardig boek schrijven. Ik heb het al moeilijk met dit artikel. Arme ik, ontmoedigd door ‘s werelds beste journalisten.
Gelukkig is er goed nieuws. Jammer hoor, dat ik het moeilijk heb, maar over tien jaar hebben beginnende journalisten niet hetzelfde probleem.
De eerste stukken van je held
Stel je het jaar 2019 voor. Ik adviseer een jonge jongen – laten we hem Bob noemen – het werk van twee geweldige journalisten op te zoeken: Paul Vereijken en Jaap Stronks (twee twintigers die nu het fundament voor een mooie carrière leggen). Bob googled – of de moderne equivalent daarvan – en vindt het werk van de twee journalisten. Tot nu toe hetzelfde scenario. Maar het grote verschil met het jaar 2009 is dat Bob niet alleen het beste werk van Vereijken en Stronks vindt. Bob stuit ook op hun eerste journalistieke producties. Zoals Twitterradio.
Stronks en Vereijken presenteren Mediaminds, een wekelijks radioprogramma over nieuwe media. De pilot voor die show staat nog online en heet Twitterradio. In hun eerste uitzending hoorde je ze experimenteren met over-the-top jingles, geluidsniveaus, Skype-telefoontjes en elkaars presentatiestijl. Afgezien van deze kinderziektes, was het een informatieve en vermakelijke eerste uitzending. ‘Twitterradio, gewoon doen dus’, twitterde de adjunct-hoofdredacteur van de NOS Tim Overdiek.
Terug naar Bob. Hij heeft Vereijken en Stronks opgezocht en komt er achter dat zij last hadden van een raar soort echo tijdens de eerste uitzending van Twitterradio. Soms liep een interview een beetje stroef. Opeens worden die helden een stuk menselijker. ‘Ze stonden voor dezelfde uitdagingen als ik’, denkt Bob. De journalistieke droom lijkt dichtbij. Met hard werken en een beetje geluk kan hij ook een held worden.
