And I’ll take my clothes off and it will be shameless
by Philip Rouwenhorst
Ze zijn met miljarden. Overal kom je ze tegen. Op straat, zittend in de bus, of bij de warme bakker. Ver van huis, op de bank in je eigen woonkamer en op televisie. Er is niet aan te ontkomen, onttrekken is zinloos. Het is niet alleen zinloos, het is simpelweg onmogelijk. Ze zijn wit, ze zijn donker, of iets daar tussen in. Groot en klein, dik en dun. Naar sommigen kijk je drie keer om, terwijl anderen na verloop van tijd niet eens meer opvallen. Mooi en minder mooi, maar altijd in de perceptie van een stille getuige. Ze kunnen vervelend zijn. Ze kunnen echt héél vervelend zijn. Maar vooral aantrekkelijk. Vooral lief en indrukwekkend, indrukwekkend lief en mooi. Ze zijn met miljarden en laten zich door een objectief oordeel niet vangen. Ze zijn alles tegelijk en daarom niet te doorgronden. Ze zijn vrouw. Continue Reading →
