Gedachten van daar naar hier eindigden wirwarrig op papier
In een week waarin ik met ruime vertraging kennis maakte met Grand Theft Auto en derhalve op weerloze vrouwen schoot in de straten van New York, liep ik na lange tijd weer eens door nachtelijk Amstelveen. De stad waar ik ben opgegroeid. Een stad vol nette kinderen, SUV’s en een hoog opleidingsniveau. Een waar bolwerk van VVD’ers. Groene parken, witte huizen en kwakende eendjes in net onderhouden sloten. Maar laat ik even terug gaan naar de nacht. Op verschillende straathoeken stonden groepjes jongeren doelloos om zich heen te kijken. Ik waande mij in Guarulhos en stond klaar om op R2 van mijn denkbeeldige controller te drukken.
Maar dit had niets met de criminele voorstad van São Paulo te maken. Dit was niet de stad waar het vliegveld van de Braziliaanse metropool is weggestopt, maar Amstelveen. Mijn Amstelveen! Ik kon mijn ogen niet afhouden van de kleding die mijn opvolgers als helden van de Amstelveense straat droegen. Wijde broeken, oversized jassen, basketballschoenen en een pet. Uiteraard zonder gebogen klep en bij voorkeur voorzien van de zilveren of gouden sticker die je er vroeger gewoon aftrok.
Ik vroeg mijn nachtelijke partners-in-crime naar hun mening. Ik werd uitgelachen en bespot: ga toch eens mee met de tijd, Phil! Ik bleef er echter aan denken. De nette Amstelveense jongeren hadden zich laten beïnvloeden door de media. De media: schuldigen aan vele problemen in de maatschappij! Criminaliteit is rechtstreeks te herleiden aan schietspellen op de PlayStation, misbruik van vrouwen wordt aangemoedigd door respectloze videoclips. En nu ook nog de kleding van mijn voormalige stadgenoten! Ik wist me geen raad, hoe had dit zover kunnen komen?
Ik dacht direct terug aan mijn eigen jeugd en keerde de spotlight op mijn eigen modegrillen. Ik liet me destijds toch niet inspireren door clips op MTV? Nu zou inspiratie nog tot daar aan toe zijn geweest, maar klakkeloos kopieergedrag kan ik niet tolereren! Hoe gaan deze jongens eigenlijk met hun zusje om? Ik voelde mij een hedendaagse vertolker van Het Dorp van Wim Sonneveld. De wereld glipte uit mijn handen, vroeger was alles beter: HELP!
Nu is algemeen bekend dat mediagebruik grof is toegenomen en dat populaire cultuur een steeds prominentere rol is in gaan nemen op televisie. Mag ik het de opgeschoten jeugd dan eigenlijk wel kwalijk nemen een vleesgeworden hiphop-ster uit te willen dragen? Hoe dan ook, het lijkt een feit dat men zich steeds jonger bezig begint te houden met uiterlijk en mode. Het is cool om cool te zijn, en niet cool om niet cool te zijn. En wie anders dan de media kunnen ons hier in sturen? Die strakke spijkerbroek en ruime V-hals heb ik immers ook niet zelf verzonnen.
sluit leuk aan op dit stukje van Jerry van 10 maart 2007: http://www.spotlighteffect.nl/.....tto-lingo/
Helemaal mee eens. Vroeger was alles beter. Help wat worden we volwassen…