Mannen plassen meestal met hun stift
Nu de creatieve plaatjesmensen van Spotlight Effect een logo hebben ontworpen voor mijn Zaterdagcolumn, voel ik druk. Naast zo’n prachtige beeltenis is het natuurlijk moeilijk een kwalitatief minimaal gelijkwaardige column te schrijven. Een column over de gebeurtenissen van afgelopen week, of over kleine momenten die voor mij romantiek aan het leven geven. Ga er maar aan staan. En dat net in een week dat ik elke dag op de UvA mijn thesis schreef en er van direct sociaal contact weinig sprake was. Weinig meegemaakt dus, maar wel geregeld blootgesteld aan een van de meest interessante en tevens intelligente communicatievormen. Letterlijk blootgesteld.
Een andere plek waar namelijk veel druk op staat, is de toiletruimte op de UvA. De kleine ruimtes geven vanuit elke hoek een andere kijk op het leven. Zittend met het hoofd vooruit brengt je meestal in de banale regionen van onze samenleving. De diepere boodschap achter “Ik steek je neer met mijn pik” en “Heracles Almelo Hooligans” ontgaat mij vooralsnog. Wanneer je besluit niet langer na te denken, breek je al weer je hoofd over “I Love Wilders in een Burka.” Zit hier een politieke boodschap achter? Gelukkig kom ik hier niet vaak.
Iets dieper zijn de teksten die tot je komen tijdens een korte plas. De meeste mannen buigen hun hoofd op zulke momenten licht voorover om snel door te kunnen trekken. Binnen dit oogveld worden de teksten in het wc-hok echter sterker. Deze ruimte lijkt gereserveerd te zijn voor politieke uitingen. “Druk één keer op de witte knop om te zien waar de kabinetsplannen heen gaan.” Kijk, nu worden ook de hersenen aan het werk gezet! Ik weet zeker dat genoeg mannen na het plassen geregeld een minuutje blijven staan om over de materie na te denken. Uit mijn wc-hok-analyse blijkt vooral dat extreem geörienteerde boodschappers een Edding-stift mee het toilet op nemen. “Ook SP-hoort bij het establishment”, “Kijk naar beneden om de president te zien” en “Vlees is Moord!” zijn slechts enkele voorbeelden.
Om niet geconfronteerd te worden met deze opmerkingen, spaar ik liever mijn plas op. Veel koffie drinken, af en toe een biertje en om de drie uur naar het toilet. Nu zijn we aangekomen in mijn favoriete gezichtsveld: de ruimte van de lange plas. Nu realiseren mannen zich niet direct weg te komen. Het hoofd wordt in een hoek van 110 graden naar boven gericht, terwijl de ogen van links naar rechts en naar boven gaan. Hier komt de humor vandaan! Hier hebben de mensen die nadenken over het leven tijd om op elkaar te reageren. Op een simpel “FC Groningen is the best” wordt gereageerd met “Blijf je dan wel van het toiletpapier af?” en op “GeenStijl is een kudtblog” volgt de eeuwige wijsheid “It takes one to know one.”
Net wanneer je denkt wederom een nette plas afgeleverd te hebben, kijk je nog even richting het plafond. “Als je dit leest pis je mis”, en zo geschiedde. Simpel in zijn vorm, maar getuigende van een hoge intelligentie. Ik lach nog een keer, bedenk me dat ik op toilet te schijterig ben zelf iets te schrijven en was mijn handen. Ik verlaat de gesloten wereld van anonimiteit, waarin men schaamteloos kan posten zonder dat iemand achter de identiteit van de afzender komt. En dat alles zonder een ip-adres achter te laten — het toilethok zou wel eens de voorloper van internet kunnen zijn.
Toch is er nog één vraag die me bezighoudt en me misschien wel altijd bezig zal blijven houden. Wat is de aard van de boodschappen op het toilet van de eeuwig zittende vrouw?
De vrouwentoiletten in het binnengasthuis zijn schoongemaakt (is er binnenkort open dag?), dus op het moment staat er niets! Afgezien van een aantal stickers voor studentenverenigingen en feesten ed. Maar doorgaans is het ook een hele beleving om naar de damestoilet te gaan. Politieke discussies, mooie one-liners, oma’s wijsheden en veel reacties (vooral op spelfouten die dan ook weer fout zijn dus waarop óók weer gereageerd wordt). Maar bovenal heel veel bullshit. Helaas weet ik niet hoe ik hier een foto kan uploaden oid (vrouw, blond.. je kent het) anders hadden jullie mannen ook mee kunnen genieten van de uitzonderlijke tekenkunsten waarmee een aantal kunstenaressen de hokjes hebben versierd. In het OMHP is het trouwens ook altijd heel spannend om naar de wc te gaan. Je hebt keuze uit zo’n 10 hokjes (reken me niet af op de hoeveelheid hokjes, ik heb werkelijk geen idee, er staan er iig heel veel naast elkaar) waar in elk hokje een totaal andere discussie aan de gang is. Het is altijd weer een verassing waar je terecht komt :) Ik kan bijna niet wachten op de volgende keer dat ik er college heb!
Hi Sara, als je de foto’s naar me toestuurt, schrijf ik een nieuw artikel met beeldmateriaal: philip@spotlighteffect.nl Dank!
Ik heb nu mn kabel van mn telefoon niet bij me dus ik kan ze pas morgen sturen, is dat een probleem?
Nee, prima!
Dit moeten we vastleggen in beeld!
‘Het toilet in beeld gebracht: een visuele reis door de wereld van spelfouten en oneliners in openbare toiletten’
Wie zegt dat burger journalistiek dood is? De mooiste foto’s krijgen volgende week een plekje op Spotlight Effect!
Ik kan niet wachten: ik roep bij deze iedereen op mooie foto’s van UvA-toiletten (we moeten ons onderzoek érgens afbakenen…) naar me op te sturen: philip@spotlighteffect.nl
Ik zag laatst ook dat een of andere fan “spotlighteffect.nl” op het toilet van de Engelbewaarder heeft geschreven…
Bewijs?
Het was onze hoofdredacteur; wat een boef!
Schuldig! Maar er staat “Stamkroeg Spotlighteffect.nl”. Dus de graffiti heeft wel informatieve waarde, Philip.
EJ je weet dat ik je op handen draag.