Amsterdam waande zich voor een dag in Latijnse sferen
Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Naar mijn mening de meest verschrikkelijke uitspraak die met Nederlandse woorden gevormd kan worden. In de Nederlandse keuken zijn gemak, voordelige producten en een korte bereidingstijd dan ook vereiste ingrediënten voor een geslaagde maaltijd. Het is een van de weinige dingen waar we ons voor mogen schamen in dit land. Niet voor niets kennen we eigenlijk geen nationaal gerecht. Waar andere landen koken tot een kunst hebben verheven en men met oprechte liefde fantastische maaltijden op tafel zet, moeten we het in Nederland doen met traditionele stamppot. Flink prakken en een kuiltje-jus. Zo niet in de Haarlemmerstraat. Amsterdam organiseerde zaterdag de New Food Fair 2008.
Ontelbare olijven, ambachtelijk brood en bijzondere chocola. Verse sappen, een scherpe kaas en opvallend veel wijn. Of zoals de website van het eet- en drink evenement zelf zegt: lopend van marktkraam naar gedekte tafels haal je hier een glas champagne en daar een Bara, hier een oester en daar een stukje Tome d’Auvergne. Amsterdam liet zich duidelijk van haar meest bourgondische kant zien. Massaal stroomden de mensen naar de rand van De Jordaan om eindelijk eens ‘de westkant van het Centraal Station’ te zien.
Nu wordt de Haarlemmerstraat sowieso een steeds exclusievere straat. In de goede zin van het woord. Gespecialiseerde restaurants en traiteurs lijken bijna wekelijks hun deuren te openen, terwijl originele kledingwinkels inspelen op de exclusieve wens van klanten. In slechts enkele honderden meters voert de straat je langs Portugese producten, de vetste sneakers, Spaanse delicatessen, in het vat bewaarde olijfolie en azijn, ambachtelijk brood en een stijlvol ingerichte coffeeshop. Wat hou ik toch van mijn buurt.
Als criticus van het Nederlandse onvermogen te kunnen genieten, zou ik me vandaag als een vis in het spreekwoordelijke water hebben moeten voelen. Toen ik de straat twee keer heen en weer had afgelopen, begon ik echter steeds bewuster te raken van de geforceerde sfeer die bij sommige stands heerste. Eind-dertigers en begin-veertigers met brede riemen, dunne sjaaltjes, een hip overhemd, vale spijkerbroek, slechte schoenen en wijnkoelers vol Prosecco. Het type Amsterdammer dat wanhopig jong probeert te blijven. Aan de organisatie daarentegen geen klacht: wat een heerlijk initiatief! Ik hoop oprecht dat het massale diner om 18.00 uur inderdaad de sfeer oproept ‘als in een oude Italiaanse film: met z’n allen op straat zitten eten.’ U heeft nog een half uur.
Ze hebben toch wel de straat afgesloten voor auto’s mag ik hopen?
Jawol! Je mocht er zelfs niet fietsen van een vriendelijke brigadier…
Ik mis Amsterdam…
Zeur niet! :)
Niet gelezen wat je nu vond van het buitendiner. Ook te geforceerd of viel het wel mee?
Hoi Nel, begrijp me niet verkeerd: daarmee doelde ik op bepalde mensen, en zeker niet op het zeer goede initiatief! Het diner heb ik uiteindelijk zelf niet mee kunnen maken, dus ben benieuwd hoe het was!
Dag Philip
Wel een hele late reactie. Het is inmiddels alweer maart 2009. Maar…het buitendiner was zeer geslaagd. Wederom waren de weergoden ons ook goed gezind. Dat maakt zo een buitendiner natuurlijk nog leuker. We gaan alweer een beetje aan de slag met de voorbereiding van de NewFoodFair 2009. Blijf je dan wel eten? We houden het gewoon heel simpel maar wel gezellig/smakelijk, zoals voorgaande jaren. Inmiddels zijn er weer wat nieuwe winkels bijgekomen, dus wie weet. Groet Nel