Spotlight Effect

Online archief van het ter ziele blog Spotlight Effect

In de ban van de avatar

28 maart 2007 by Peter Evers

De avatar. Ik meen dat dat vroeger niet meer was dan een (bewegend) pictogrammetje bij mijn naam op baanbrekende sites als AlmereRulez en CU2. De avatar 2.0 is die status echter ontgroeid. In de veelbesproken virtual-realityomgeving Second Life is de avatar een compleet virtueel mens, je avatar heeft dus een geslacht en een zorgvuldig uitgekiende look nodig. Een mooie avatar is verworden tot een must voor elke fanatieke bewoner van de Second Life-omgeving.

Maar niet alleen Second Life maakt gebruik van de avatar. Het internet barst inmiddels van de applicaties waar een ‘virtuele ik’ een absolute voorwaarde is. Laat mij u meenemen op een korte reis over het internet:

In al mijn cynisme ga ik me dan toch afvragen waar dit eindigt. Hebben we over vijf jaar wellicht allemaal een DigiYou, een virtuele ik om al onze bank- en overheidszaken online te regelen?

Peter Evers

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

More Posts - Website

Peter Evers (1984) is actief als Business Development Manager bij yoMedia in Amsterdam. Hiervoor werkte hij een jaar lang als mobile marketeer bij Unanimis in Londen. Daarnaast is hij fervent drummer en blogt hij tevens op zijn eigen weblog PeterEvers.net. Peter studeerde Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en was tijdens zijn studie onder andere actief als sales trainer, workshopleider, ondernemer en bestuurslid bij Studievereniging Mercurius.

2 comments | Categories: Communicatietrends, Internet

Comments (2)

  1. ‘t geeft bepaalde mensen de kans iets te zijn wat ze in het dagelijks leven niet zijn, denk dat het daarom zo populair is.

    Geniaal ideee trouwens zo’n virtuele dubbelganger die al je zaken regelt.

  2. Waarom gaan we er altijd vanuit dat mensen iemand anders willen zijn? Mensen die graag een andere gedaante aannemen hebben toch wel een soort identiteitscrisis? Of is het echt heel logisch dat we allemaal heel graag iets of iemand anders willen zijn dan in ons dagelijks leven?