Contraproductieve reclameboodschappen schieten doel voorbij
Gekscherend werd in mijn eerste jaar als student Communicatiewetenschap aan de UvA door de hoorcollegedocent gezegd dat de collegezaal de laatste plek op de universiteit was zonder reclame-uitingen. Dit zou ook nooit gebeuren, want de universiteit sneed zich in de vingers wanneer zou blijken dat studenten zich zouden laten afleiden door deze flashy en aantrekkelijke boodschappen. Zo niet vijfenhalf jaar later. En zo niet in de hoorcollegezaal, maar in de tentamenzaal. Waar de muren van het Universitair Sportcentrum (USC) normaal gesproken slechts gevuld worden met een onhandelbaar scorebord, had de UvA nu bedacht het gehele oppervlak af te stickeren met reclame spandoeken. Over afleiding gesproken. ‘Op deze vraag weet je wél antwoord. Wil je bij ons komen werken?’ Na een kwartier verbaasd om me heen gekeken te hebben kon ik eindelijk aan het tentamen beginnen: is de UvA te ver gegaan?
Ja! Ook de insinuatie dat je het tentamen niet goed genoeg kan maken. Gelukkig is je redding nabij, dan kan je nog altijd bij ons komen werken. Misschien zelfs wel antireclame voor dat bedrijf (was het de Volkskrant?), aangezien je daar blijkbaar kan komen werken zonder je tentamens goed te maken.
Volgens mij was het een uitzendbureau, in ieder geval niet de Volkskrant: die hadden bovenstaand plaatje in 4×4 m. opgehangen… Maar geniaal punt over de antireclame, stelletje sukkels :)