Geen studiefinanciering: is dat wel eerlijk?
Stel, je bent een jonge ondernemer. Je hebt goede zaken gedaan afgelopen jaar en je komt, geheel onverwacht, boven de bijverdiengrens om nog in aanmerking te komen voor studiefinanciering. Omdat je een ondernemer bent zet je het verdiende geld op je spaarrekening – je wilt het graag in andere dingen investeren. Je had graag het geld op je bank laten staan, maar de IB-Groep wil graag dat je een fiks bedrag met terugwerkende kracht moet gaan terugbetalen. Met rente.
Omdat je uitwonend bent kreeg je minimaal € 250,- euro en je mocht een OV-kaart gebruiken. Tenminste, totdat je de grens bereikte van € 12.916,17 (in 2009 is dat € 13.215,80): je ‘verzamelinkomen‘ (het totaal van je inkomsten en aftrekposten). Omdat het bedrag te hoog is, moet je je stufi en OV met terugwerkende kracht gaan terugbetalen. Je kreeg € 250 voor je basis- en prestatiebeurs (het minimale bedrag) van de IB-Groep. Het bedrag boven de bijverdiengrens moet je gaan terugbetalen, dat kan dus oplopen tot € 3.000,-. Bovendien verlies je het recht op de OV-kaart en moet ook die gaan terugbetalen á € 80,- per maand. Een totaalbedrag van € 3.960,- euro…
‘Studiefinanciering is bedoeld om de financiële barrière om te studeren zo laag mogelijk te maken. Als je zelf meer dan een bepaald normbedrag bijverdient, gaat de overheid ervan uit dat er geen financiële barrière is en dat je geen financiële hulp nodig hebt om een opleiding te volgen’, zegt de IB-Groep.
Het systeem is in ieder geval niet erg motiverend voor de jonge ondernemer. Bovendien verdien je als ondernemer niet elke maand een vast bedrag; er zijn ‘goede’ en slechte maanden. Daarom is het ook niet gek dat elke verstandige ondernemer een buffer op zijn spaarreking bewaard. Wat denken jullie? Heeft iedereen recht op studiefinanciering, of moeten ondernemende studenten de (minimaal) € 400,- euro per maand uit eigen knip betalen…?
Het is inderdaad oneerlijk. Het bedag dat je extra verdient met ondernemen wordt gestoken in een diepte investering in je onderneming of het belandt op je spaarrekening. Ondernemen tijdens je studie wordt zo dus erg gedemotiveerd.
Er zou een onderneming of var regeling moetb komen waardoor je je verdiende geld legaal kan doorsluizen richting een spaarrekening… Of een regeling waar je kan bewijzen dat je investeerd in de toekomst.
Zal wel loslopen. Scherp artikel, hopelijk zorgt het voor een discussie
Het is inderdaad niet zomaar ‘winst’, ook al staat het op je bank…
Leuk artikel. Maar volgens mij is dit meer van toepassing op zelfstandig ondernemers. Ik ben genoot in een VOF en daarin is niet direct al het geld wat binnenkomt je inkomen voorde IBgroep. Zo is het dus mogelijk om toch en soort van reseveringen toe te passen.
Maar als de overheid Ondernemerschap willen promoten dan moeten ze daar vroeg mee beginnen. Het is geen gek idee om de zelfstandige tijdens hun studie beter te ondersteunen.
Over eerlijkheid gesproken: hoe denk je dat de ondernemer die geen student is overleefd? Zonder OV, zonder subsidie, en zonder al die andere kortingen die studenten krijgen. Moet die ook ondersteuning krijgen van de belastingbetaler?
Ik ben er helemaal voor om ondernemerschap bij studenten te bevorderen maar studiefinanciering is geen absoluut recht.
Ik zou voor een regeling zijn waarbij je je inkomen kan middelen over de jaren waarin je studiefinanciering geniet. Zo kan je de jaren waarin je nog fulltime studeert gebruiken als compensatie tegenover de jaren waarin je ook nog flink onderneemt of een (serieuze) parttime baan hebt.
Overigens lopen niet alleen ondernemers tegen deze grens aan. Als je tijdens je studie al een uitdagende baan kan vinden, is zo’n bijverdien-grens ook iets waar je rekening mee moet houden.
Tijme, alsnog van harte geietfcileerd. 1941 is toch wel een goed bouwjaar. Bedankt voor wederom een fraai verslag van de lunch. Vooral prettig wanneer je net zoals ik niet in de gelegenheid was om deel te nemen.
heel makkelijk… als wouter mij naait, dan naai ik eerst hem… gewoon een gedeelte van je omzet dan maar zwart…
@robert Als student betaal je naast 1500 euro aan inschrijvingsgeld voor hogeschool of universiteit, ook nog heel veel aan boeken en syllabussen. Dat zijn kosten die een niet-studerende-ondernemer niet hoeft te maken…
Die grens is er niet voor niets, het betekent simpelweg dat je dan genoeg geld verdiend om je studie zelf te bekostigen. Studeren in Nederland kost 1500 euro per jaar, dat is heel weinig en staat in schril contrast met studeren in Engeland (redelijke universiteit zit al rond de 5000 pond), laat staan studeren in de VS (begint rond de 25000 dollar). Die financiering is heel fijn maar als je zelf maandelijks over de duizend euro aan eigen inkomsten binnenhaalt dan heb je geen steun van de overheid nodig. Die studiefinanciering is er om studeren mogelijk te maken voor studenten die net rond kunnen komen. Natuurlijk moet ondernemerschap zoveel mogelijk gepromoot worden, maar 250 euro geven aan iemand die al 1000 euro per maand verdient is gratis geld weggeven.
Hoe moeten we ondernemerschap onder studenten dan wel promoten? Onder andere door handigheid. Bijvoorbeeld zoals de University of British Columbia dat doet: iedere (afgestudeerde) student kan een lening krijgen van zo’n 15.000 om daarmee een bedrijf op te zetten. Niet bijzonder veel, voor een bank nauwelijks interessant, maar genoeg voor een heleboel nuttige kleine dingen voor starters – zoals telefoon, pc, website, briefpapier, merkregistratie, bezoekje aan accountant, advocaat, busje, noem maar op. Daarvoor krijgt de Uni een aandeel van 10%. De student mag op ieder moment binnen de eerste 5 jaar dat aandeel terug (uit)kopen voor 75.000. Als een onderneming een beetje groeit is die na 5 jaar meestal al wel meer waard dan 750.000 en koopt de ondernemer zijn belang dus graag terug voor die prijs. Als minstens 1 op de 5 studenten daarin slaagt, financiert het systeem zichzelf dus al. Bij UBC was het al vanaf de eerste lichting een doorslaand succes. Ik dacht dat de score zelfs 3 a 4 op de 5 was. Zo’n slagingskans van minstens 1 op de 5 moet dan wel haalbaar zijn, en dat geldt misschien niet voor nog niet afgestudeerde studenten, en wellicht ook niet voor alle mogelijke studierichtingen. Maar je kunt natuurlijk met de cijfers en verhoudingen spelen, het gaat mij hier vooral om de handigheid van het mechanisme. Zo ingewikkeld is het niet, maar het werkt wel, en het kost niks. Copy/paste.
Ben hier vorig jaar tegenaan gelopen. Aan de ene kant is het ergens begrijpelijk, je verdient belastbaar inkomen, waarvan het rijk een graantje mee wil pikken. Het innen van belasting botst met het verstrekken van stufi (al zijn het op papier andere instanties) dus mag je naast de inkomstenbelasting ook je stufi terugbetalen.
Nadeel is dat de grens (mijns inziens) te laag gesteld is. De huidige grens ontmoedigt het opzetten van een rechtsvorm dusdanig dat ik ‘studenten ken’ die dan maar liever zwart gaan werken. Een grens van 20.000 euro bv. zou dit minder in de weg staan. Er wordt namelijk geen rekening gehouden met het feit dat het oprichten van een onderneming een zeker risico en bepaalde investeringen met zich mee brengt, waardoor er een duidelijk verschil is tov een regulier baantje.. Lijkt erop dat de overheid een grote kans om ondernemerschap onder studenten te bevorderen laat liggen.
@whois lewis Inderdaad, 12.000 euro per jaar is echt iets HEEL anders dan 1.000 per maand verdienen (als je ondernemer bent).
@peter 250 euro is geen ‘gratis’ geld, het is geld dat de overheid betaald. Iemand die 12.000 euro verdient, draagt daar misschien genoeg aan bij…?
Ik wil alleen even toevoegen dat studiefinanciering echt een groot recht is waar, degenen die het ontvangen, dankbaar voor mogen zijn.
In Argentinië waar ik woon, werken de meeste studenten fulltime om hun (fulltime) studie te bekostigen. Je kunt begrijpen dat zowel werk, als studie, áls de gezondheid van de student hier regelmatig onder lijden. Studeren duurt een paar jaartjes langer en je kunt dus pas op latere leeftijd als volwaardige werknemer, incl. bijbehorend salaris, de arbeidsmarkt op.
Dit geldt voor heel veel landen buiten Europa. Ik ben blij dat ik in Nederland de kans heb gehad te studeren mbv studiefinanciering en parttime bijbaan.
Ook ik vind de grens vervelend. Over het algemeen wel terecht, maar er is geen ruimte voor uitzonderingen.
Ikzelf heb 4 jaar duaal gestudeerd zodat ik direct werkervaring opdeed (4 dagen in de week) en gewoon mijn rekeningen kon betalen. Omdat het een duaal werkverband betrof verdiende ik niet meer dan het minimumloon. Elk jaar moest ik rond augustus precies uitrekenen hoeveel ik nou werkelijk verdiend had inclusief mijn extra bijverdiensten. Zo kon ik dan braaf in september of oktober mijn stufie opzeggen en mijn ov-kaart inleveren. De laatste maanden van het jaar moest ik dan ook steevast extra bijlenen. Van.. inderdaad de IB-groep.
Ik zeg, minder mensen aanstellen die papieren doorschuiven maar meer mensen die ook bezwaren of uitzonderingen behandelen. Dit gebeurd namelijk helemaal niet.
Simpelste en meest eerlijke oplossing: stop het verstrekken van uitkeringen en subsidies.
Subsidies houden iets in stand waar geen vraag naar is (anders had het wel geld opgeleverd en was de subsidie niet nodig geweest). En waarom studiefinanciering geven aan studenten? Bedrijven zijn opzoek naar gekwalificeerd personeel. Dan is er toch niks mis mee dat ik als 18 jarig bij een bedrijf aan klop? Als zij een ingenieur nodig hebben, betalen zij voor mijn opleiding. Lijkt mij een win-win voor student en bedrijf, daar hoeft de overheid geen financiering tegen aan te gooien. En dan sluit de opleiding eens aan bij het bedrijfsleven…
Jouw idee zijn voor studies die gericht zijn op het bedrijfsleven heel goed. Maar de meeste studies zijn gericht op de wetenschap. Ik weet niet zo snel waar een student sociologie moet aankloppen.
En hoewel ik vind dat er inderdaad zoiets is als de subsidiemaffia, lijkt het me gevaarlijk als je subsidie helemaal afschaft. Dan kunnen een paar van mijn favoriete filmhuizen bijvoorbeeld wel sluiten. Of kunnen bepaalde onderzoekers, die iets bestuderen wat misschien niet profitable is, maar wel belangrijk, wel stoppen met hun onderzoek.
Maar wellicht is je punt: het kan allemaal wat strenger. Dat ben ik met je eens. Alleen niet zo ver als je in je reactie suggereert.
Niet helemaal mee eens Ernst, subsidie is denk ik niet de reden dat jij naar het filmhuis kan. In heel veel landen en steden bestaan er helemaal geen subsidieregelingen en zijn er genoeg toffe filmhuizen. Berlijn is zo een stad, de overheid geeft daar bijna geen geld uit aan instanties etcetera en toch is er een zeer bloeiende en inspirerende creatieve sector…!
Of…?
Daar heb je inderdaad meer een systeem gebaseerd op giften e.d.
Enig idee hoe vaak jonge ondernemers hiermee in aanraking komen?
Vaker dan men denkt. Ook met lucratieve bijbanen, dus niet eens als ondernemer, zijn er in mijn naaste omgeving genoeg voorbeelden van studenten die opeens, zonder er van op de hoogte te zijn, de rekening gepresenteerd krijgen. Wat mij betreft mag de IB-groep daar iets duidelijker in zijn.
Tja, of een BV oprichten. Maar dat zie ik de meeste studenten ook niet snel doen met een eigen bedrijfje.
doe je eens iets goeds. word je kei hard gestraft door de overheid.
je zou zo op straat gaan hangen. en niks doen.
Deze mensen hebben tenminste geld,
Kijk na de 17 jarige van nu net van de middelbare school geen rooie cent om van te leven en hoppa eerste 2 maanden geen studiefinanciering en 1 maand geen OV kaart.
Stel je voor je woont in Maastricht gaat studeren Breda, dat is 1,5 tot 2 uur rijden, aangezien het NS is toch al gauw gemiddeld 3 uur.
Een abonnement voor de eerste maand ~300 euro. Kamer vinden is niet te doen vooral niet op die leeftijd.
Na 2 weken toch gelukt een kamer, borg van 2 maanden + eerste maand huur komt al gauw op 900 euro, school eist ook geld 300 euro.
Dat zijn de mensen met echte problemen. Dan komen de mensen die te veel geld hebben verdient en daarvan 20% verliezen.
Wie van jullie moet ik hebben? Edial of Ernst-Jan? Het gaat hierom: ik ben senior, zocht op google met zoekterm ‘geen studiefinanciering’, kwam op jullie site – of is dit een blog? – terecht, lees over jullie discussie hierboven. Keek naar jullie Missie, zag onder punt 4> Wij bevorderen groei van anderen. Aha, dat is ook MIJN MISSIE>
Nu wil ik jullie wat vragen. Maar eerst dit: ik richtte in 2008 een stichting op om ‘jongeren in moeilijke omstandigheden’ te ondersteunen bij studiekosten. Er zit een verhaal achter, maar dat voert nu te ver. Ik ga binnenkort een brochure maken om donateurs te winnen voor mijn stichting. Heb ook een klein 10-min. durend dvd-tje. Ik ben vanwege beperkte mankracht en leeftijd niet thuis en/of bedreven in ‘exposure’ van de nood van mijn stichting/fonds op internet.
Mijn droom: Ieder jaar 100.000 jongeren die één euro overmaken naar Stichting Studiefonds PLUS, banknummer enz….. Mag ik met jullie van gedachten wisselen over hoe ik dit zou moeten aanpakken?? En wie het voor me zou kunnen uitvoeren?? Oftewel: praktisch meedenken? Groet, Francoise Gaarlandt-Kist