Hoe ik met social media al 3.300 euro ophaalde voor Alpe D’HuZes
Op maandag 23 februari hoorde ik voor het eerst van Alpe d’HuZes, een sponsorfietstocht over Alpe d’Huez. Zes keer Alpe d’Huez op één dag, opbrengst voor de KWF Kankerbestrijding. Met een aantal hele goede redenen waar het kanker aangaat was voor mij de keus eenvoudig: ik ga ook zes keer omhoog. In mijn wiel de mensen die dat zelf niet meer kunnen. En ik begin vandaag nog met trainen.
Overnight bouwde ik een blog en timmerde aan Het Plan: geld ophalen met social media. 24 februari verscheen de eerste post op mijn blog, 4 juni reed ik zes keer Alpe D’Huez op (en af) en deed ik live verslag van mijn avontuur via livevanafdealp.nl. Hoe heb ik dat aangepakt?
Maffe doelen
De fysieke uitdaging was één: ik ben ruim zes jaar geleden gestopt met fietsen, had zelfs geen materiaal meer. Dus trainen. Dus een slaapritme (ook voor het eerst). Dus verstandig eten, dus goed plannen. De sponsoruitdaging was een tweede: in 3 maanden moest ik €2500,- bij elkaar fietsen. En, omdat het hele gebeuren toch al het predikaat ‘maf’ kreeg, verdubbelde ik zelf dat doel tot €5000,-.
Voor mij stond voorop dat ik niet zomaar met de pet rond wilde gaan om tot dat bedrag te komen. Ik heb drie jaar Digitale Media op zak en met mijn functie bij Kweek denk ik een beetje te weten hoe het met social media zit. Ik had het alleen nog nooit gedaan.
Maar deed het dus wel. Hoe?
Bijt je vast
Ik koos voor een serieuze uitdaging die op zichzelf niet verschilt van willekeurig elk doel dat je jezelf stelt: je moet ervoor gaan. Zes keer Alpe d’Huez duurt één dag. Maar de weg naar die top is veel langer. Als je mensen over een dergelijk avontuur vertelt, kijken ze je in het beste geval vreemd aan. Meestal verklaren ze je voor gek. Later kijken ze hun ogen uit en maken ze een donatie over. Arden’s “do not seek praise” geldt hier eens temeer.
Stel jezelf de vraag: is dit haalbaar? Nee? Dan maak het haalbaar. Zoek daar hulp bij en leg je overtuiging erin: ik fiets omhoog tegen kanker, help jij me? Ben je bang dat mensen zich verplicht voelen? Dat zijn sentimenten die meteen ook donaties opleveren. Het heeft best even geduurd voor ik dat durfde uit te spelen. Bepaal ook meteen je grens: het is niet fair te beweren dat ik het alleen voor de KWF Kankerbestrijding gedaan heb. Ik wilde zelf ook de fysieke uitdaging aangaan en merk nu dat ik er qua netwerk niet slechter van geworden ben omdat ik een excuus had. Sta jezelf dat toe, maar laat het niet je drijfveer zijn. Dan moet je wel eens een verwijt van egoïsme slikken – kun je dat hebben?
Make a plan
Dat het idee wild is, wil niet zeggen dat hetzelfde voor je aanpak moet gelden. Ik wil 1) geld ophalen en 2) daar social media voor inzetten. Wat zijn dan mijn mogelijkheden, aan wie kan ik een voorbeeld nemen? Een blog is, in mijn geval, zo gebouwd. Ik vond een gratis veelzijdige WordPress-theme bij Function, (maar je kunt je lol op) heb zelf aan de stylesheet en de code geklust om het meer eigen te maken en het artwork maakte ik met Pixlr. Daarna kon ik gaan schrijven.
Maar welke insteek kies ik, wat is interessant om te lezen? Make up your mind, maar ben ook niet bang dat plan aan te passen als daar goede renenen voor zijn. In mijn geval heb ik moeten vaststellen dat ik tóch grotendeels afhankelijk was van familie en vrienden. Want die leveren geld op in dit verband. En dus meer schrijven over mezelf dan over livebloggen of maximale hartslagen en trapvermogens. Ik had het ook om kunnen draaien: juist meer schrijven over livebloggen en de aanpak om bezoekers te trekken. Dat is een keuze.
Hoe haal ik geld op? Doneren is iets lastigs, zeker voor mensen die je niet persoonlijk kent. Dus wilde ik de drempel verlagen en startte een doneer-via-sms-actie met het liveblog. Dat is financieel (€ 1,50) een lage drempel en zeer toegankelijk.
Laat ook geen kans liggen mensen te laten lezen over wat je uitspookt: blijven mailen, blijven schrijven. Gebruik Twitter, de tool bij uitstek om je plannen te verspreiden. Heb het erover (“ik ga NU trainen voor Alpe D’HuZes! Kut, het regent.”), zet je plan in je bio. Drop linkjes. ik deed voor de vorm mee aan de affiliate-actie van PowNed en versierde met een link op GeenStijl 600% meer bezoekers in een week. Zoek naar interviews, durf daar gewoon om te vragen – ik stond in het regiojournaal bij mijn ouders, heb drie keer het universiteitsblaadje in Tilburg gehaald, Kbiri.nl interviewde me met Alpe d’HuZes als excuus en nog steeds krijg ik nu en dan een aanvraag.
Voer het uit
Ik wilde mijn eigen verslaggever zijn. Maar hoe? Ik had twee problemen: het bouwen van de omgeving voor het liveblog zelf en de beperkte beschikbaarheid van internet op Alpe D’Huez. Het eerste probleem was snel opgelost: met wat googlen zat ik op het spoor van gratis tool ScribbleLive en met feedback van o.m. Edial Dekker, Tom van Altena en Luuk Langens had ik snel genoeg de opzet voor livevanafdealp.nl voor ogen. Van @polledemaagt kreeg ik de tip ook een widget te bouwen die op diverse blogs doorgeplaatst kan worden en bouwde die met WidgetBox.
Een aantal twitteraars vroeg ik stug mijn berichten door te posten. Door in Gmail filters in te stellen voor inkomende berichten met een “+” (bijv. adres+bericht@gmail.com of adres+foto@gmail.com) kon ik ze door laten sturen naar Mobypicture of Twitter (via TwitterMail). Mobypicture zette mijn beeldmateriaal automatisch op Flickr en postte het op Twitter. ScribbleLive trok mijn tweets automatisch binnen. Zo kon ik eenvoudig met alleen maar email als medium vanaf een mobiel apparaat het liveblog tekst, foto’s en video voeren. Kosten? Nul euro en één avondje hacks en workarounds verzinnen en testen.
Dat voeden was meteen de andere uitdaging: ik moest fietsen, laptop open en wat schrijven is er dan niet bij. Met wat geduld vond ik Vodafone bereid mijn avontuur te ondersteunen. Ik kreeg een BlackBerry mee naar Frankrijk en kon lustig met livevanafdealp.nl mailen. Zo kon ik zelfs vanaf de camping waar ik tijdens de week verbleef via Posterous gewoon posts schrijven voor het blog. Één detail heb ik over het hoofd gezien: ik was eigenlijk helemaal niet in staat echt vanaf de fiets berichten te posten, daarvoor was de fysieke inspanning te zwaar. En eigenlijk had ik dat door mijn optimisme heen ook tevoren kunnen bedenken.
Bottom line
Mijn doel was geld ophalen en iets terug doen door mezelf in te zetten en zoveel mogelijk in m’n kielzog mee te nemen. Dat ging niet altijd makkelijk. Het trainen en het bouwen en bijhouden van de websites kostte enorm veel tijd en geld en ik val tegenwoordig al om na één biertje. Maar dat hoort erbij. Dat is de romantiek en dat is de kick. En die €5000,-? Ik zit op €3300,- op dit moment, meer dan ik doorgaans in een collectebus doe. En je kunt me nog steeds helpen.
Laten we hopen dat er geen redenen bijkomen het nog een keer te doen.
“This is my body. I can make it do what I want. But that’ll be hard work”
Ten eerste: veel, heel veel, respect voor hoe je het hebt aangepakt en dat je zoveel geld hebt opgehaald.
Ten tweede, super dat je met dit artikel andere mensen een handleiding geeft om hetzelfde te doen!
Vraagje: je speelde op het geweten van mensen in, maar had je het gevoel dat het sommige te veel werd. Zoiets van: ‘Flikker op met die collectepot’. Zo ja, hoe ging je daarmee om?
@Ernst-Jan (1) & (2) – Gracias!
(3) Mensen zijn sociale dieren, met voelsprieten en impliciete verwachtingen. Ik kan in puur enthousiasme vertellen over wat ik gedaan heb. Mijn intentie is daarmee helemaal _niet_ in te spelen op een sociaal sentiment – zeg, zou jij mij niet eens een donatie gunnen?
Maar ergens ervaren mensen dat toch zo. Het verontschuldigen (“nee, joh; dat bedoel ik helemaal niet!”) heb ik na verloop van tijd losgelaten. Als mensen dat zo ervaren, is dat misschien helemaal niet erg. Feitelijk werkt dat hetzelfde als de donateurs op straat. En eigenlijk kan ik die doorgaans schieten.
Daarbij maak ik wel heel duidelijk een onderscheid: als ik een product te verkopen heb waar ik zelf beter van zou worden (of zoals zo’n donateur een provisie op te strijken heb), sec commercieel, dan had ik het ranzig gevonden.
Hier waren het doel en de motivatie gewoon heel eenvoudig – fietsen tegen kanker. Als je bereid bent daar voor te geven, graag. Laat onverlet dat ik liever van-harte donaties zie, natuurlijk.
Echte, harde afwijzingen -behalve bij zakelijke sponsoring- ben ik niet tegengekomen.
We zijn blij met de bijdrage die we namens Vodafone hebben kunnen leveren. Nogmaals onze complimenten met je plan van aanpak en de uitvoering ervan.
Richard en Jan
Jezus man, wat een prestatie! Respect!
Je post komt voor mij wel precies op het juiste moment. Ben nu voor mezelf een mashup pagina aan het bouwen voor de nijmeegse 4daagse over 2,5 week. Ik ga dan 4x50km lopen en wil dan dmv tweets/foto’s/filmpjes de sfeer over proberen te dragen. Handige tips heb je dus!
Dank je Martijn!
Blij dat je er iets mee kunt, Vierdaagse is een prachtig festijn. Kun je laten weten waar je we je precies kunnen volgen? Ben erg benieuwd hoe je het aanpakt en hoe het je vergaat!
Een laatste tip: ik heb het niet kunnen gebruiken ivm de dataintensiteit, maar kijk ook eens naar Coachr (http://www.coachr.nl/), een applicatie trainingsanalyse die ook live data kan weergeven (locatie, snelheid, etc).
Goed initiatief hoor, goed gebruik gemaakt van de technologie van tegenwoordig.