TSS deel 1 – De verafgoding van celebrities
Dit bericht is onderdeel van een zevendelige serie waarin Times Square symbool staat voor de mondiale media.
Times Square, einde van de middag. In alle drukte weet een chaotische gebeurtenis toch op te vallen. Onder een groot raam staat een grote groep adolescenten massaal in extase te raken. Schreeuwend, huilend, lachend, armen naar de hemel geheven, elke tien seconden een foto makend; de groep jongens en meisjes stelt een ongekende staat van opwinding ten toon. Ben ik getuige van een religieus ritueel dat zojuist een climax bereikt heeft? Is het einde der tijden nabij?
Teleurstelling overvalt me als ik hoor wat écht aan de hand is. MTV neemt haar dagelijkse paradepaardje Total Request Live (TRL) op. Vanaf Times Square kan het gewone volk ‘meegenieten’ van de show. Ideaal voor eenieder die een half uur van de ruggen van de presentatoren en celebrities wil genieten. Waarom staan deze mensen uren in de kou te blauwbekken om naar de achterkant van een show te kijken?
Misschien is het toch een religieuze bijeenkomst, zijn de beroemdheden de goden van tegenwoordig. De halve wereld aanbidt ze, en de mondiale nieuwsmedia volgen de wil van het volk. Toen Anna Nicole Smith vorige week overleed, domineerde zij de rest van de week de nieuwsbulletins van CNN. Topjournalisten discussieerden urenlang over de toedracht van het tragische sterfgeval. Relevante informatie is het niet, maar het publiek wil het nu eenmaal horen. Doordat de media steeds meer aan die vraag gaan voldoen, is er inmiddels sprake van een dominante beroemdheidcultuur.
Steeph van politiek weblog Sargasso attendeerde me op een Amerikaans onderzoek dat met empirisch bewijs aantoont hoe scheef de verhouding ligt. In juni 2005 besteedde CNN 878 minuten aan Micheal Jackson en 199 minuten aan Tom Cruise. De genocide in Darfur, die op dat moment in alle hevigheid oplaaide, werd slechts 47 minuten belicht. En daarmee doet CNN het nog het best, andere stations besteedden 41 (FOX), 23 (MSNBC), 10 (NBC), 5 (NBC) en 0 (CBS) minuten aan de vele slachtoffers die vielen.
Journalisten hebben de taak bevolking te informeren, teneinde de democratie te stimuleren. Speculaties omtrent de doodsoorzaak van mevrouw Smith dragen niet bij aan dat hogere doel. Natuurlijk kunnen de mondiale media melding maken van een zeer opvallende gebeurtenis rond een beroemdheid. Maar zodra het de nieuwsbulletins gaat domineren, is de democratie daar de dupe van. Laat oppervlakkige ‘raad-de-doodsoorzaak-van-Anna’ over aan entertainmentprogramma’s en draag alstublieft zorg voor een goedgeïnformeerde burger.
Goed verhaal!
trieste cijfers zeg…
goed stukje!
Inderdaad triest. Tegelijkertijd kunnen we ons gelukkig prijzen dat het in Nederland nog niet zover gekomen is.
Of is het achtuurjournaal nu ook druk bezig met de kale kop van Spears en de begrafenis van Anna Nicole Smith?
Pingback: Spotlight Effect - de communicatieblog van Nederland » Teveel media-aandacht voor OJ Simpson
Pingback: Teveel media-aandacht voor OJ Simpson