Spotlight Effect

Online archief van het ter ziele blog Spotlight Effect

Smørrebrød Marketing

19 augustus 2010 by Laura Repko

De Denen hebben niet zo’n spectaculaire locale cuisine. Haring, drop en Smørrebrød. Haring en drop vindt lang niet iedereen lekker, en met roggebrood en Frikadelle (gehaktballen) gooi je ook geen hoge ogen, dat weten de Denen ook wel, dus focussen ze zich vooral op het Smørrebrød. Dat is Deens voor “boterham”. Daar zijn ze reuze trots op en doen ze heel interessant over, en de Lonely Planet vindt het ook enorm spannend: Een open sandwich met eindeloos veel beleg-mogelijkheden. Niet heel erg bijzonder, maar duidelijk goed gemarket, want iedereen heeft het erover als de culinaire uitspatting van Denemarken.

Ik stel me een paar ambtenaren van het ministerie van Toerisme, of Buitelandse Zaken, voor, aan tafel met een paar Marketing Consultants, in en poging de Deense keuken op de kaart te zetten: Wat zijn jullie Key Selling Points? Jullie Points of Differentiation? Wat onderscheidt jullie van de concurrent? De ambtenaren pruttelen wat bedremmeld. Geeft niks, geeft niets, laten we samen de 3C’s en vervolgens de 4P’s doorlopen, dan komen we vanzelf wel tot een mooie positionering van de Deense cultuur. Na geconstateerd te hebben dat Drop en Haring toch geen winstgeven marktpotentieel heeft (een paar Hollanders, die hun drop en haring net zo goed in Nederland kunnen halen, bovendien heeft Nederland zich al sterk gepositioneerd onder de toeristen als drop en haring lang) bleef er weinig over. Ja, Smørrebrød. Wat is dat dan, vroegen de Marketing Consultants enigzins wanhopig. Ze hadden immers een eer en een 92% success-rate hoog te houden. Smørrebrød? Och, dat is gewoon een boterham met lekker dik beleg. Ah, riepen de Consultants, maar daar kunnen we wel wat mee! We marketen het als typisch Deens, leggen de nadruk op ouderwetse belegsoorten die alleen de toeristen nog bestellen om de Deense gastronomie te proeven (leverpastei en (daar is ie toch weer) haring in alle vormen en maten), en vertellen bovenal dat het twee boterhammen naast elkaar, en dus niet op elkaar, zijn!

Zo werd Smørrebrød de locale specialiteit van Denemarken. En ze leefden nog lang en gelukkig. Nou hoef je niet achter elk sprookje een moraal te zoeken, maar het kan natuurlijk wel. Mogelijke moraal: Misschien kan je, in sommige gevallen dan, met een degelijke positionering het gebrek aan innovatie of orginaliteit van een product opheffen. Smørrebrød is duidelijk niets bijzonder: Het is brood met beleg. Maar door het te marketen als iets unieks heeft het toch internationale allure gekregen en staat het bekend als de culinaire specialiteit van Denemarken.

Laura Repko

Laura Repko heeft een BSc International Business Administration en een MSc Marketing behaald aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam, inclusief een semester op uitwisseling in Canada. Ze heeft de smaak te pakken en stoomt door naar een tweede master in Financial Economics aan HEC Paris in, jawel, Parijs.

More Posts - Website

Laura Repko heeft een BSc International Business Administration en een MSc Marketing behaald aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam, inclusief een semester op uitwisseling in Canada. Ze heeft de smaak te pakken en stoomt door naar een tweede master in Financial Economics aan HEC Paris in, jawel, Parijs.

3 comments | Categories: Internationaal, Microblog, Public Relations, Voorlichting | Tags: , ,

Comments (3)

  1. Hoe innovatief of origineel is:
    - Haring. Nederland doet ook of het iets heeeel bijzonders is. Het is gewoon rauwe vis.
    - Het dagboek van Anne Frank. Alsof zij de enige dagboekschrijfster is die leed heeft ondergaan. Wereldwijd ondergaan mensen oorlog en slachting. Nu nog en als je de geschiedenis goed kent, dan weet je dat Nederland daarin een belangrijke rol heeft gespeeld. Of is alleen het leed van een Jodin erg genoeg om wereldkundig te maken.

    Ik kan de lijst langer maken, maar volgens mij heb je de point wel begrepen, hoop ik.

  2. Een leuke vraag voor je. Wat is erger? Stelen van anderen en doen alsof het jouw uitvinding is, zoals geschiedt met tulpen (ze zijn niet Nederlands, maar Turks) en Delfts blauw (niet Nederlands, maar een goedkoop alternatief voor Chinees Blauw.Typisch Nederlands, voor een dubbeltje op de eerst rij willen zitten) of iets simpels als Deens brood als het culinaire nationale product willen verkopen?
    Wat is jullie culinair hoogstandje? Patat? Haring? Drop?

  3. Het punt is niet dat de Denen niet orgineel zijn of geen authentieke achtergrond zouden hebben. Kijk bijvoorbeeld maar naar het Danish Design, meubels die een enorm succes hebben over de hele wereld.
    Het punt is ook beslist niet dat het “erg” zou zijn van de Denen om hun Smorrebrod als iets bijzonders of speciaals te marketen. Sterker nog, dat vind ik persoonlijk bijzonder slim.
    Het punt is eerder dat orginaliteit of innovativiteit geen noodzakelijke voorwaarde is om iets tot een succes te maken, maar dat een goed doorgevoerde positionering en marketing het gebrek daaraan kan opheffen. Neem bijvoorbeeld Coca Cola Zero.