President’s Night 2008 in Melkweg spectaculaire chaos
Veggie burgers, freedom fries en laf bier zonder schuim. Pauw & Witteman, 3fm en AT5. Alexander Pechtold, Jack de Vries en Hans van Baalen. Charles Groenhuijsen, Maarten van Rossem en Max Westerman. Obama en McCain! Dinsdag werd de President’s Night 2008 in de Amsterdamse Melkweg georganiseerd. Vanaf 19.00 uur waren de Amerikaanse verkiezingen op CNN en FOX tot in de vroege morgen te volgen in de hoofdzaal en een heuze mediaroom. Gastcolleges van Amerika-deskundigen, films en documentaires, muzikale optredens en verschillende debatten maakten het een lange en tevens rijk gevulde avond. Spotlight Effect trok van zaal naar zaal en registreerde elk uur. Om klokslag 05.00 uur zag ik Obama glansrijk winnen.
19.03 uur: Tientallen mensen staan wanhopig voor de Melkweg verzameld om aan de laatste kaarten te komen. Wie heeft nog een toegangsbewijs over? Verder is het nog relatief rustig. Voor enige opwinding in de rij zorgt de bijzonder scherpe journaliste van Volkskrant TV. ‘Gaat u naar binnen?’, vraagt ze aan de meneer voor me. ‘Nee mevrouw, ik wacht tot ik bijna bij de deur ben en ga dan weer lekker naar huis.’
19.07 uur: Ik ben in ieder geval wél binnen! Binnen in het Nederlandse centrum van de wereldpolitiek. Direct krijg ik een kartonnen bord met de logo’s en namen van de kandidaten en hun running-mates in mijn handen gedrukt. Obama-Biden op de ene kant, McCain-Palin op de andere. Vanavond is het zaak kleur te bekennen. Zonder uitzondering zwaaien de gasten met de zijde van Obama naar eenieder die het maar wilt zien. Nederland kiest democratisch, voor een republikein is hier geen eer te behalen.
19.45 uur: Met het eerste biertje in mijn handen loop ik naar de grote zaal. Vlak voor de ingang zie ik de mobiele studio waarvanuit 3fm tot na middernacht live verslag van de avond zal doen. Op een van hun tafels liggen talloze buttons met de hoofden van Obama en McCain. Ik ga deze verkiezingen vol voor Obama en realiseer me dat een openlijke steunbetuiging aan de republikeinen simpelweg als provocerend opgevat zal worden. Ik ben wel in voor een goed gesprek en besluit de rest van de avond McCain op mijn borst te dragen.
20.10 uur: Na de speeches van Obama en McCain, gespeeld door Humberto Tan en Aad van den Heuvel, snel ik mij naar de oude zaal. Alexander Pechtold, ookwel Obama in de polder genoemd, wordt aan de tand gevoeld door Felix Rottenberg. In een amicaal gesprek kan het gezicht van D’66 het niet laten de vloer aan te vegen met het huidige kabinet, maar in combinatie met een bordje freedom fries luistert het lekker weg.
21.36 uur: Mijn hemel, ik word overvallen door onstilbare trek. Twee all-American burgers doen mij vervolgens knappen uit het getailleerde overhemd dat ik twee jaar geleden heb laten maken. Het is tijd voor muziek! Een van onze eigen rising-stars staat in de grote zaal: Giovanca. De muze van Mart Visser is tussen de nummers door echter zichtbaar geïrriteerd door het drukke publiek. Ze kan zichzelf niet horen en meent ‘nog nooit zo’n bizar optreden gedaan te hebben.’ Ze blijft geheel in stijl van de avond diplomatiek, maar ik kan me haar frustraties voorstellen. Na drie nummers houdt ze het voor gezien en maakt ze er een einde aan. Niemand lijkt het door te hebben. Snel haast ik me nog even naar de Oude Zaal. ‘Herfstige fluisterliedjes’ van Marten de Paepe. Hier een zelfde sfeer, en als Giovanca het luidruchtige publiek al niet kan overstemmen, heeft Marten helemaal geen kans.
22.40 uur: De rij voor het college van Maarten van Rossem is lang, erg lang. Ik besluit me direct naar de hoofdzaal te begeven om een goede plek te bemachtigen voor de uitzending van Pauw & Witteman. Later blijkt dat deze uitzending het enige moment was waarop te volgen viel wat er op een willekeurig podium gezegd werd. De sfeer is weliswaar uitgelaten en bereikt een hoogtepunt wanneer Maarten van Rossem vanuit zijn met het programma overlappende college over het podium naar zijn stoel in het publiek loopt. ’Zo, meneer Van Rossem is binnen’, bijt Charles Groenhuijsen hem toe.
23.45 uur: Een van mijn vrienden staat zijn plek vooraan het balkon hoffelijk af aan een dame. Op hetzelfde moment lijken mijn kuiten vol te lopen: kramp! Wat zou het lekker zijn als Palin ze eens even lekker kwam masseren. Om me heen is duidelijk dat het bier bij verschillende mensen zijn intrede heeft gedaan. Om kleine grapjes wordt bulderend gelachen en als Aad van den Heuvel in zijn rol als McCain meent dat Palin met haar vijf kinderen bewijst een ‘gever’ te zijn, wordt luid de dijenkletser gemaakt dat ze met zoveel nageslacht ook geregeld een ‘nemer’ moet zijn geweest.
00.58 uur: De eerste uitslagen stromen langzaam binnen en op het scherm dat naast het podium hangt waar C-mon & Kypski aan het draaien zijn, zien we de eerste kiesmannen verdeeld worden. Het staat nu 8-3 voor McCain. Een oudere meneer achter me krijgt het niet meer mee, hij is met zijn hoofd op een tafeltje vredig in slaap gevallen. Waar zal hij van dromen?
01.15 uur: Snel naar de grote zaal! Op het podium is het een gezellige chaos met door elkaar heen rennende en pratende journalisten, experts en belangstellenden. Nu en dan wordt het geluid van CNN aangezet. De verkiezingsavond is nu echt begonnen! Langzaamaan druppelen voorzichtige voorspellingen over enkele swingstates binnen. Zo ook een plastic bekertje bourbon.
02.30 uur: Ik zit er nu helemaal in. Vanaf het balkon aan de rechterkant van het podium heb ik een rustige plek gevonden om eens lekker naar CNN te kunnen kijken. Ik berg mijn manchetknopen op, stroop mijn mouwen tot aan de elleboog, doe mijn stropdas nog net iets losser en geef mijn kuiten de zo verdiende adem door mijn broekspijpen tot aan mijn kniën op te trekken. Hier ziet niemand me! Geconcentreerd en met veel moeite probeer ik te volgen wat de sterke Rocky Tuhuteru nu en dan te melden heeft. Ineens wordt mijn rust wreed verstoord: de Barock Obama’s. Veel meer wil ik er niet over zeggen, ik heb nog nooit zo’n slechte band gehoord. En volgens mij zijn, op het dronken groepje aan het podium na, de meesten het met me eens.
03.16 uur: Hij stond al een tijdje op het podium, maar nu is het echt Prem-Time. Prem ziet Pennsylvania en Ohio verdacht veel naar Obama opschuiven en kan zijn geluk niet langer op. Maandenlang sprak hij zich nadrukkelijk uit voor de democraat en nu leeft Prem het moment waar hij zo lang naar heeft uitgekeken. ‘Ik ga die staten gewoon allemaal callen mensen, Obama heeft gewonnen! Is er champagne? Laten we nu allemaal gaan zuipen!’ Ik gun het ‘m ook wel, het gaat hem duidelijk aan het hart. Van journalistieke onafhankelijkheid is dan overigens al lang geen enkele sprake weer. Diederik Samson geeft een opzichtige high-five en anderen laten zich verleiden tot ‘dit kan niet meer mis gaan!’
03.37 uur: Prem loopt even van het podium af, maar komt al snel terug met glazen champagne. De heren op het podium vieren nu hun eigen feestje en laten zich schaamteloos gaan. Op Rocky Tuhuteru na, die zijn werk net als eerder op de avond fantastisch en tevens wél professioneel blijft doen. Enkele minuten later wordt Beautiful Day van U2 hard ingezet: delen van de zaal lijken te ontploffen. Een negatieve uitslag voor McCain wordt steeds meer gepresenteerd als een geschenk uit de hemel. Ja, ik ben ook enorm blij dat Obama gewonnen heeft, maar de hele sfeer oogt wat respectloos naar het republikeinse kamp.
04.20 uur: Het is nu ook wel duidelijk: Obama will be the 44th president of the United States! Sommigen vieren het alsof het hun eigen overwinning is. Ze steken hun duimen omhoog, vouwen hun handen en joelen luidkeels. Een socioloog zou hier een interessante avond beleven. Omdat de speeches van McCain en Obama niet lang meer op zich kunnen laten wachten, snel ik naar huis om deze nu al historische redes goed te kunnen volgen.
05.00 uur: Vanuit mijn bed zie ik dat Anderson Cooper en Wolf Blitzer op CNN Obama officieel als winnaar uitroepen en iets later richt McCain zich tot zijn publiek in Phoenix, Arizona. Waardig en stijlvol, een goede verliezer. Zoals ze in bepaalde delen van de Verenigde Staten zouden zeggen: respect.
06.01 uur: Voor een uitzinnige menigte in Chicago, Illinois richt Obama zich op zijn beurt tot zijn publiek. Huilende mensen, en zelfs een afro-Amerikaanse journalist van CNN kan het in de studio niet drooghouden. Buiten hoor ik de eerste mensen al naar hun werk gaan, maar ik ben me er van bewust dat hier geschiedenis wordt geschreven. Het kippevel staat op mijn armen en benen: wat een moment. Driekwartier later zet ik de televisie uit en doe ik mijn ogen dicht. God bless America.
Maar waar was je op het belangrijkste moment van de avond, rond zessen toen de Melkweg ontplofte na de speeches van Mccain en Obama? Dit verslag is niet bepaald representatief voor de hele avond…volgende keer niet naar bed gaan when history is being written!
Vind ik ook. Als je halverwege afhaakt, had je net zo goed thuis kunnen blijven. Net als het stadion verlaten voor de strafschoppen beginnen.
Erg mooi beschreven. En knap dat je het zo nuchter hebt gehouden. Mij resten vlagen gejuich rond Philadelpia en telefoontjes met de USA waar alleen mijn telefoongeschiedenis mij vanochtend aan deed herinneren. Dank !
Kijk Alec en Hans, dat is nu precies waarom ik naar huis ben gegaan (en als je goed leest dus niet naar bed): er werd geschiedenis geschreven. En dan wil ik dat zelf rustig kunnen volgen, en niet in een chaotische zaal staan met slecht geluid en mensen die te lam zijn om op belangrijke momenten even hun mond te houden. Moet iedereen zelf weten, even goede vrienden, maar ik wil dat anders beleven.
En Arne: dank!
Heerlijk geschreven Philip! :-)
Leuk stuk! (En dan bedoel ik de tekst…)
Bestaan er dan echt Nederlands sprekende Republikeinen?
Als in dat ze McCain supporten zeker ja, en dan vooral om zijn standpunten die nauw met religie samenhangen.
@ Tim en Misha: thanks! Het was zondermeer een onvergetelijke avond in de Melkweg.
Leuk stuk, maar ik zat me wel te verheugen op een uitgebreid verslag van de interessante conversaties of provocaties die je button opgeleverd zouden hebben. Wat is daarmee gebeurd? Of was je zo’n paria dat je volledig genegeerd werd?
Mooie samenvatting van je avond Phil, history has been written ;o)
Hi Anneli, ik heb er inderdaad helemaal niets op gehoord! Erg jammer… @Elsbeth: thanks! Heb je gelukkig toch nog even letterlijk aan je mouw kunnen trekken! Hoe was het verder?