Bekijk het eens vanuit een ander perspectief
Donderdag 13 november rond een uurtje of vijf stap ik de deuren van het castingbureau binnen. Helaas, vele wachtenden voor mij. Terwijl ik keurig aanschuif en de lijst invul, vraag ik voorzichtig hoe lang de andere meiden al wachten. De antwoorden zijn niet echt veelbelovend: van twintig minuten, ruim een uur tot bijna twee uur. Wanneer meisje no. 23 weer naar buiten komt lopen, luister ik aandachtig mee wanneer mevrouw vier beurten voor mij “en hoe was het?” vraagt.
Al snel krijg ik een beeld van wat mij te wachten staat. Eerst een doorsnee voorstelrondje voor de camera: een opsomming van naam, leeftijd, naam modellenbureau en eventuele eerder gedane commercials, gevolgd door een blik recht in de camera, profiel links, profiel rechts, een hele draai om de lichaamsas, het tonen van beide handen en een paar keer heen en weer lopen. Het gedeelte dat daarop volgt, is echter iets minder doorsnee.
Als ik het goed heb begrepen is het de bedoeling dat je even op muziek gaat dansen, gaat zitten op een stoel en vervolgens een (klein detail: niet ‘je’) slipje uit- en aantrekt terwijl je de camera op kruishoogte houdt. Uhh… Ik besluit mijn buurvrouw eens te vragen waarvoor deze casting eigenlijk is. “Voor Lactacyd”. Als ik haar niet veelbegrijpend aankijk, voegt ze toe “je weet wel, die dozenzeep”. Dozenzeep, dat verklaart een hoop.
Mijn overbuurvrouw overhandigt mij een A4-tje. Deze keer niet bedrukt met een stuk tekst die ik last-minute uit mijn hoofd moet leren, maar met een sfeerimpressie in de vorm van een soort stripverhaal. Op afbeelding één kijk ik recht in het kruis van een damesslip. “Bekijk het eens vanuit een ander perspectief”, moeten de reclamemakers hebben gedacht. Waar Page toiletpapier de kijker al eerder stil liet staan bij het leed dat de billetjes dagelijks te verduren hebben, gaat Lacatcyd nog een stapje verder: de alledaagse avonturen van de vagina. Ik word getroost door de gedachte dat er in de commercial slechts benen en geen andere, herkenbare lichaamsdelen te zien zullen zijn.
Als ik eindelijk aan de beurt ben, besluit ik alles rustig over mij heen te laten komen. Na de voorstelronde laat ik zonder enige schaamte mijn broek zakken en doe een dansje. Het slipje dat uit- en aangetrokken moet worden, blijkt inmiddels vervangen te zijn door een kort rokje. Voor de afwisseling. Dat is trouwens nog best lastig, een rokje elegant omhoog trekken met de ene hand, terwijl de andere hand een camera – waar het rokje ook nog eens overheen moet – vasthoudt. Maar de doorzetter wint. Rond half zeven stap ik weer een ervaring rijker naar buiten, de casting zit er op en nu maar afwachten…
Anderhalve maand later herken ik tijdens het zappen in een flits de Lactacyd-commercial. Ik moet toegeven dat ik het concept ‘een reclame vanuit vaginaperspectief’ in eerste instantie nogal bedenkelijk vond. Met name de stripplaatjes deden het ergste vrezen. Maar eerlijk is eerlijk: het resultaat is een vrij flitsend geheel. Activiteiten als sporten, scheren, seksen en het inbrengen van een tampon worden – onder begeleiding van een hip muziekje – vanaf schaamstreekhoogte expliciet en overduidelijk in beeld gebracht. Een commercial die in het vrije en allesbehalve preutse Nederland gewoon rond etenstijd op de buis kan, waar in de VS heel wat commotie zou ontstaan. Hoewel misschien ook hier niet iedereen op deze wellicht ietwat shockerende beelden zit te wachten, weet Lactacyd in ieder geval wel de aandacht vast te houden. Een hele prestatie in het overvolle land der reclames.
De originaliteit in combinatie met de stijlvolle productie doen het imago veel goed. Ik weet niet of ik ooit Lactacyd zal kopen, maar het idee dat deze zeep alleen voor middelbare dames is, is verleden tijd. Wel vraag ik mij af in hoeverre mannen deze reclame kunnen waarderen. Ik als vrouw zijnde ben in ieder geval erg nieuwsgierig geworden naar reclames voor lullenzeep of ballenbadschuim.
Geweldig verhaal! Laat die mannelijke versie maar komen, moet vast met genoeg stereotypering ook iets van te maken zijn :-)
Leuk geschreven stuk! Maar die zeep is natuurlijk onzin.
@Lisa op een zeker moment hadden alledrie mijn vrouwelijke huisgenoten Lactacyd in de douche staan. Dus tenzij ze allen extreem vatbaar zijn voor marketing betwijfel ik of het onzin is ;)
Mannelijke versie lijkt me geweldig, kun je een hoop kanten mee op!
Leuk stuk Anniek! Op mijn beurt kan ik niet wáchten op lullenzeep en ballenbadschuim.
En nou hoor ik zojuist dat de reclame van de buis is gehaald…
De commercial is inmiddels al van de buis gehaald, de precieze reden is nog niet bekend: http://www.adformatie.nl/nieuw.....an-de-buis
Pingback: Ad Monday: Je vagina is kwetsbaar – carrièremagazine Spotlight Effect
Pingback: Ad Monday: Het Lactacydconcept vanuit telefoonperspectief – carrièremagazine Spotlight Effect