Historische marketing op de gevoelige plaat vastgelegd
Vergeleken met bijvoorbeeld Times Square is de middenstand in onze hoofdstad maar zuinigjes met buitenreclame. Toch is het bewoners, beleidsmakers en andere strijders voor het behoud van monumentaal Amsterdam al jaren een doorn in het oog: de overdaad aan schreeuwerige borden, lichtbakken, contourverlichting en vlaggen die de binnenstad ontsieren. Vooral het Damrak, wat wel wordt gezien als de entree tot de binnenstad, moet het hierbij vaak ontgelden. Toch is dit niet iets van de laatste jaren, maar een verschijnsel dat al veel langer speelt dan de meeste mensen denken.
Het Parool besteedde zaterdag uitgebreid aandacht aan de tentoonstelling Reclametoezicht Amsterdam 1925-1935, een expositie die onderdeel uitmaakt van het Fotofestival Naarden. Dit evenement, dat plaatsvindt van 17 mei tot 10 juni, gaat dit jaar over nieuwe buitenreclame, hoewel het nieuwe er in dit specifieke geval wel af is. Voor de tentoonstelling over Amsterdam is namelijk gretig gebruik gemaakt van het gemeentearchief van de Dienst Reclametoezicht, waar vele marketingpareltjes tussen zitten. Zo zijn onder andere de eerste reclame-uitingen van Coca-Cola in Nederland te zien, maar ook een hoop merken die met de tijd uit beeld zijn verdwenen.
Reclametoezicht was een gemeentelijke dienst die erop toezag dat de regels op reclamegebied werden nageleefd. Overzicht was hierbij het sleutelwoord, compositie en de mate van verstoring van het straatbeeld de voornaamste criteria. Hoe anders is dat nu. Nadat de gemeente het beleid grotendeels vrijgaf in 1984 werd de buitenreclame vooral erg ordinair, schreeuwerig en armoedig en was er van compositie weinig sprake, laat staan dat het straatbeeld er niet door verstoord werd, integendeel zelfs. Gelukkig zag de gemeente dit ook in, wat in 1994 leidde tot een vernieuwde aanscherping van de regelgeving op het gebied van gevelreclame.
De foto´s en de reportage in Het Parool tonen aan dat de strijd tussen beschermers van het stadsgezicht en bedrijven die hun naam op de drukste en mooiste plekjes willen hangen ook toen al woedde. Muurschilderingen en gevelreclame die complete gebouwen besloeg waren in de jaren voor de oorlog eerder regel dan uitzondering. Dat er in 80 jaar eigenlijk weinig veranderd is als het gaat om buitenreclame, laten onderstaande foto´s zien.
Ik vind het altijd prachtig om die oude muurschilderingen te zien. Vooral als ze een klein beetje vergaan zijn. Geeft een mooi inzicht in hoe de stad vroeger was.
Zeer interessante post Jerry!
Dan moet je een keer in Liverpool gaan kijken, daar hebben ze blijkbaar niet zoveel met sloop en/of renovatie. Je kunt daar regelmatig verweerde borden tegenkomen boven winkels die er al zeker 100 jaar niet meer zijn. Erg fascinerend om te zien, alsof de tijd er heeft stilgestaan.
Pingback: Spotlight Effect - de communicatieblog van Nederland » Billboards: hoe groter hoe beter