Het Parijs van Oost-Europa?

Ter aanvulling op de communicatiewetenschappelijke trip naar Boedapest, en om een aantal extra dimensies te belichten – zoals de historie en cultuur van de Oost-Europese metropool -, stond op vrijdag 20 juli een debat geprogrammeerd over Cultural Policies and emerging European citizenship aan de Central European University. Wellicht klinkt dit niet relevant voor een communicatiewetenschapper, het tegendeel werd echter bewezen.
De deelnemerslijst bestond uit een aantal ex-ministers van cultuur, vertegenwoordigers van onafhankelijke culturele instituten, festivalorganisators en hoogleraren van de universiteit. Dit ensemble werd bij elkaar gebracht door bezoekend professor Dragan Klaic, die de afgelopen jaren ook aan de Universiteit van Amsterdam en Leiden heeft gewerkt.
Het was van het begin af aan duidelijk merkbaar dat er onvrede bestond over de situatie waarin Boedapest zich bevindt. De debatdeelnemers waren het al snel eens dat deze eens zo befaamde en machtige metropool van Oost-Europa sinds de jaren negentig is blijven steken in haar ontwikkeling. Het afgelopen decennium wordt het Parijs van het Oosten op cultureel en toeristisch gebied flink ingehaald door omliggende (hoofd)steden uit Centaal en Oost-Europa. Zoals Praag, Ljubljana, Warschau, Krakau en Bratislava.
Deze negatieve ontwikkeling ligt aan de gemakzucht van de Hongaren na de val van het communisme. In eerste instantie deden de inwoners er alles aan om van de stad een cultureel paradijs te maken. Na deze make-over zou het allemaal goed komen met Boedapest. Dit leek de eerste jaren ook zo te zijn. Dus rustte de bevolking daarna op haar lauweren. Vervolgens zette de terugval in.
Bovendien is volgens de deskundigen uit het debat na de onafhankelijkheid alsnog te weinig gedaan aan de promotie en cultuur van de stad. Stilstand blijkt dus echt achteruitgang te zijn, concludeert Dragan Klaic. Opmerkelijk is dat de oud-ministers van cultuur geen argumenten gaven tegen deze aantijging. Daardoor liepen de gesprekken niet uit tot een flink debat, maar eerder een panelgesprek.
Het publiek kreeg de kans om af en toe (scherp) te reageren op de deskundigen. Naar voren kwam bijvoorbeeld de kwestie van de Hongaarse taal, wat volgens velen als één van de grootste struikelblokken geldt voor buitenlandse bezoekers. Een simpel voorbeeld is dat bij de meeste musea de beschrijvingen niet eens vertaald worden naar het Engels. Dit bevordert natuurlijk communicatief gezien niet het toerisme. Simpele tekortkomingen als deze, leiden tot grote struikelblokken op cultureel en toeristisch gebied.
De avond van dit debat waren de Rolling Stones toevallig in Boedapest. Een bezoek wat normaliter niet al te bijzonder zou moeten zijn. Toch waren de media er gedurende de hele week vol van en kondigden zij het aan als een van de grootste popevenementen van de afgelopen jaren.
Boedapest moet nog heel wat investeren in haar culturele aanbod, wil het terecht het Parijs van het oosten genoemd worden.
En toch brengt vergane glorie een zekere romantiek met zich mee..
Zolang het uiteraard niet je eigen glorie is ;)
Hoewel het praktischer zou zijn als iedereen die je op straat aanspreekt fatsoenlijk Engels spreekt, is dat dan misschien juist weer de glorie en charme van een voormalige Oostblokstad.
Gelukkig merk je wel dat jongeren steeds beter Engels gaan spreken: positieve ontwikkeling lijkt me.
Terechte aandacht voor de Stones overig! ;)