One day you’ll dance for me
by Philip Rouwenhorst
Met Sam Adams in mijn tas liep ik naar het spoor. Het was bijna middernacht en de luchthaven kende haar meest romantische moment. De heldere vrouwenstem die me op het rookverbod wees en een verdwaalde reiziger die in de aankomsthal besloot te overnachten. Vijf dronken Engelsen. De sms’ende zakenman. Vader en zoon die elkaar in de armen vlogen. Maar ík was alleen vanavond. Alleen stapte ik in het treinstel waarvan de lichten kapot waren. Langzamer dan normaal liet ik Schiphol achter me. Met mijn hoofd steunend op het raam keek ik vanuit mijn donkere hemel naar buiten. Eerst de tunnel. Daarna de A10. Ik keek naar buiten zonder naar buiten te kijken. Ik luisterde naar wat ik zag en proefde Amsterdam steeds dichterbij komen. Ik had de stad gemist, maar de stad voelde alsof het zonder mij niet had stilgestaan. Continue Reading →
