Eens per maand keren we de Spotlight op ons eigen functioneren
by Philip Rouwenhorst
Zoef! De pen vloog ietwat ongecontroleerd langs mijn hoofd. Met een lichte afwijking naar links, recht op het hoofd van mijn buurman. Het is de taal van de werkvloer. De taal van een Spotlight-vergadering. Een moment van scherpteverlies wordt genadeloos afgestraft. Een dromerig karakter is binnen onze redactie af te lezen aan kleine putjes in het voorhoofd. Hele kleine putjes. De acceptatiegrens ligt hoog, op het E.K. zouden we ongetwijfeld goed gepresteerd hebben: we zijn een vriendenteam. Het percentage redactieleden dat op tijd ons vaste restaurant in kwam lopen was ook vanavond vertrouwd laag geweest. De mannen hadden gemiddeld genomen een strakkere broek dan de vrouwen aan, maar er werd wél bier gedronken. Volgens beproefd recept zou de avond verlopen. Continue Reading →
