De koelkasthouder
Dit is een bijdrage van Liza Jansen, studente Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Eerder deed ze verslag van de Model United Nations Conferentie aan de UvA. Ook meeschrijven aan Spotlight Effect? Klik dan hier.
Vrijwel iedere hand in New York lijkt er een vast te houden: een Blackberry of een iPhone. Als een TomTom leiden smartphones de New Yorker van A naar B, en e-mails worden per direct beantwoord in sms-stijl. In de gemiddelde Amsterdamse tram zie je de apparaten anno 2009 steeds vaker opduiken, maar in New York is het al tijden het tijdverdrijf bij uitstek voor de gemiddelde metroreiziger.
Bij de lancering van de iPhone in Nederland waren het nog slechts de gadgetfreaks die zich obsessief voor de T-Mobile winkel nestelden alsof Michael Jackson z’n laatste popconcert gaf. Waar mijn vrienden de apparaten voor de lancering structureel afzwoeren, hebben de meesten hun mening inmiddels bijgesteld. De ene iPhone domino valt na de andere, waarmee een heuse strijd om de hipste applicatie is ontstaan. “Heb jij de Things, Hotspot of Noise.io al?” “Ja, maar wat dacht je van App Sniper, PaklSound1 of Flick Fishing?”
Met de komst van de smartphone heeft de identiteitsbewuste burger er een extra keuze bij gekregen. Er ontwikkelt zich een groep mensen in dit iPhone tijdperk die, haast als vorm van verzet, voor de oudere Blackberry kiest. Zo vertelde iemand me bij mijn aanblik van haar splinternieuwe Blackberry dat ze er weloverwogen voor gekozen had: “Het straalt zakelijkheid uit. De iPhone is speelgoed voor grote kinderen.” En ze is vast niet de enige die er zo over denkt.
Naast de iPhoners en Blackberry-bezitters is er een derde groep met een opmars bezig: de koelkasthouder. Deze mensen grijpen bewust terug op de oerdegelijke, kinderlijk eenvoudige, oude Nokia koelkast telefoon. “Als je maar kunt bellen en sms’en!”, blijft hun motto. Steeds vaker zie ik splinternieuwe oude toestellen uit tasjes tevoorschijn komen. Is dit misschien te danken aan Albert Heijn? De supermarktketen lanceerde destijds een nieuwe afdeling met goedkope, simpele telefoons. Dit was zo een succes dat het assortiment zich al snel enorm uitbreidde.
Ik twijfel momenteel nog, of ik bij de verlenging van m’n abonnement mijn Sony-Ericsonn K770i inruil voor de kinderlijke iPhone, de zakelijke Blackberry, of back to basic ga met een Nokia koelkast.
iPhone natuurlijk, er is geen ontkomen aan. Gemiddeld switched iemand elke 18 maanden naar een geavanceerder handset, dus het zal niet lang duren voordat mensen allemaal een iPhone of iPhone-like handset hebben. Ik zie en gebruik beroepsmatig heel veel telefoons en qua gebruiksgemak vind ik dat er nog vrijwel geen handset is dat bij de iPhone in de buurt komt. De G1 wellicht, maar heel indrukwekkend vind ik die ook weer niet. Er is ook een simpele sociaalpsychologische verklaring voor dat we binnenkort allemaal met Shazam, Shozu en het NOS Journaal in onze broekzak lopen. Zie technologisch determinsime -> http://en.wikipedia.org/wiki/T.....eterminism
De iPhone heeft misschien wel een grote hoeveelheid aan beschikbare spelletjes, maar dat komt ook door de extra mogelijkheden ten opzichte van, bijvoorbeeld, de Blackberry. Speelgoed is de iPhone allerminst, bij Apple lopen gewoon betere ontwerpers rond.
Verder sluit ik me volledig bij Peter aan, ga voor de iPhone.
Kort gezegd: Blackberries zijn om te e-mailen. De rest werkt niet of niet goed.
In andere woorden: de zakelijkheid druipt er vanaf.
Ik mis iets in je stukje Liza …
Want ondanks het hoge “ikook” gehalte mis ik jou mening of het punt dat je wil maken.
Appie