Ik had de hik en liet van schrik de augurk voor wat hij was
Ik kocht een boek omdat lezen goed voor je is. Ik gooide het boek in mijn fietskrat en reed naar het meest bekende Communicatiewetenschap-café van Amsterdam. Ik trok de leren gordijnen uit elkaar en groette enkele bekenden. Ik ging op zoek naar de jarige. Ik zag dat hij net andere gasten ontving en praatte eerst wat met andere vrienden. Ik gaf drie minuten later het boek aan de jarige. Ik zag dat hij er blij mee was. Ik zag ook dat ik niet de enige was die een boek had gegeven. Ik zag misschien wel achttien boeken liggen op de ronde tafel die naast de flipperkast stond. Ik liep naar de bar en kreeg een biertje van de engelachtige barvrouw. Ik zag op haar onderrug een getatoeëerde tribal. Ik liep weer terug en was blij iedereen te zien. Ik deed snel mijn muts af en zag op mijn horloge dat het ongeveer tien uur was. Ik was een beetje laat vanavond. Ik was ik vanavond.
Ik voerde een gesprek over Twitter. Ik realiseerde me dat ik de laatste tijd veel over Twitter had gesproken. Ik realiseerde me echter direct dat ik nog nooit op de website was geweest. Ik dronk nog een paar biertjes en poseerde voor een foto. Ik zag dat de foto met een Polaroid-camera werd gemaakt. Ik ben dol op Polaroid. Ik was onlangs zelfs nog op zoek gegaan naar een tweedehands exemplaar. Ik zag de jarige met de zojuist genomen foto schudden. Ik hoorde hem ‘shake it like a Polaroid picture’ zeggen. Ik hoorde andere mensen zeggen dat hij op deze manier de kleuren zou verpesten. Ik hoorde van weer iemand anders dat hij dol was op zijn Lomo-camera. Ik begreep dat de foto’s van een Lomo-camera net zo’n mooi jaren ’70 karakter geven als een Polaroid-camera. Ik was geïnteresseerd en deelde mijn passie met twee anderen. Ik wilde ook een Lomo-camera. Ik maakte een ezelsbruggetje en zou de naam van de camera voor de rest van de avond onthouden door aan ‘lomo’ te denken. Ik gebruik dat woord namelijk ook als ik het over Argentijnse biefstuk heb.
Ik voelde dat het inmiddels zaterdag was. Ik voelde aan mijn benen dat ik al even in de kroeg was. Ik voelde het toen ik naar de wc liep. Ik zag in de wc dat iemand ‘Spotlighteffect.nl’ op de muur had geschreven. Ik herinnerde me dat ik het al eerder had gezien en me niet meer herinnerde wie dat ooit had gedaan. Ik controleerde nog even of mijn rits wel dichtzat en ontmoette de familie van een vriend. Ik zag dat ze op elkaar leken. Ik maakte een grap die even verkeerd leek te vallen. Ik voerde hierna een gesprek met de vriendin van de jarige over oude tijden. Ik herinnerde me deze oude tijden als tijden die niet meer zijn. Ik vind het wel mooie herinneringen. Ik koester ze. Ik bedacht me op dat moment dat ik vannacht voor de tweede keer in vijf dagen Jerry Maguire zou gaan kijken. Ik vond de zin ‘you had me at hello’ zo mooi. Ik deelde dit plan met niemand. Ik had even een moment voor ik. Ik sprak hierna over salarisonderhandelingen en over mijn eerste boek. Ik denk dat het in mei wordt uitgegeven. Ik weet ook al door wie. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat worden. Ik moest even denken aan Spinvis. Ik vond dat hij zo’n leuke zin in een van zijn nummers had. Ik geloof dat hij het over poseren voor de foto op de achterkant van zijn eerste boek had. Ik bedacht me tijdens het denken dat ik nu steeds meer aan het denken was.
Ik zag steeds meer mensen weggaan. Ik zag iedereen weggaan en besloot ook weg te gaan. Ik zocht minuten lang in mijn jas naar mijn fietssleutel die ik net in het sleutelgat had gestopt. Ik luisterde naar muziek van Bruce Springsteen. Ik had eerder die avond nog een heel gesprek over hem gevoerd. Ik zette het volume heel erg hard. Ik gleed bijna uit op de Dam en vlak voor Centraal Station gooide ik mijn stuur naar links. Ik zette mijn fiets tegen een groene prullenbak waarvan ik de kleur zo lelijk vond. Ik had zin in McDonald’s. Ik vind het lekker om van McDonald’s te eten als ik ‘s nachts in bed lig. Ik heb dat al héél vaak gedaan. Ik liet me deze pret ook vanavond niet ontnemen. Ik wist zelfs dat het met deze temperatuur koud zou zijn als ik thuis was. Ik was opnieuw mijn fietssleutel kwijt. Ik zag gelukkig snel dat de sleutel nog steeds in het sleutelgat zat. Ik bestelde nonchalant een large-menu. Ik zag met mijn linkeroog dronken Engelsen cheeseburgers eten en een vrouw cola drinken. Ik denk dat het cola-light was. Ik vond namelijk dat ze er ongelukkig uitzag. Ik denk dat ze eenzaam was, maar dat ook graag even wilde zijn. Ik zag met mijn rechteroog dat mijn fiets schuin op het fietspad van het Damrak lag. Ik snelde naar huis.
Ik ruimde eerst de troep op mijn bed op. Ik kleedde me uit en ging liggen. Ik had de zak van McDonald’s in mijn fietskrat laten liggen. Ik ging naar buiten op mijn slippers en in een korte broek. Ik had wel even een trui aangetrokken. Ik ging weer naar binnen en ging in bed liggen. Ik voelde dat het eten inderdaad erg koud was geworden. Ik genoot er alleen maar meer van. Ik at zes patatjes tegelijk en haalde de augurk van mijn hamburger. Ik nam geen cola, want die was te koud. Ik gooide de negen servetjes naast mijn bed neer en jongleerde even met het rode patatbakje. Ik las nog vijftig bladzijden in Tirza. Ik vond Arnon Grunberg al tijden een moeizame man. Ik liet wederom mijn leesplezier er door bederven. Ik schreef deze column alvast in mijn hoofd. Ik merkte dat elke zin met ‘ik’ begon nadat ik had besloten dat ik elke zin met ‘ik’ zou laten beginnen. Ik vond dat ‘you had me at hello’ nu dus even niet gepast was. Ik denk dat deze column misschien wel een beetje als een boek van Grunberg leest. Ik merkte dat ik de hik had. Ik besloot in ieder geval eerst te gaan slapen. Ik zou morgen wel verder zien. Ik was alweer een beetje laat vanavond. Ik was ik vanavond. Hik.
Haha!
Mooi verhaal, Phil! Creatief.
groeten!
Eric Groothedde