Mediawijze leraren hoeven niet te twitteren
by Pim ten Thije
Er is de laatste tijd veel te doen om social media in het onderwijs. We worden doodgegooid met de gevaren en succesverhalen. Maar wat is wijsheid, en hebben wel het echt wel nodig? Ik zit zelf in gymnasium 3 en denk van niet. Social media zal geen baanbrekende bijdrage leveren aan het onderwijs van nu of morgen. Maar de opkomende technologieën zeker wel.
Ik zie het niet voor me, mijn geschiedenislerares van in de vijftig, die even op Twitter zet wat de opdracht voor morgen is. Waarschijnlijk vindt ze Twitter onzin; als ze er al aan zou beginnen dan weet ze nog niet wat een mention is.
Sociale media in het onderwijs, ik zie er geen toepassing voor. Er bestaat voor mij een ongeschreven wet die stelt dat je ons jongeren niet moet proberen te bereiken over kanalen die wij normaal ergens anders voor gebruiken. School bereikt ons via schoolmail en ELO (elektronische leeromgeving) en niet via Facebook of Twitter. Ik durf zelf te beweren dat mijn klasgenoten zich anders gestalkt zouden voelen.
Maak leraren mediawijs
Waar zeker veel meer tijd en geld ingestoken moet worden, is de mediawijsheid van onze leraren. Elke dag maak ik weer mee hoe de leraar een bereidwillige leerling naar voren roept om een DVD te starten of een site op full screen te krijgen. Is die leerling er niet, dan staat de docent met zijn mond vol tanden en neemt hij de smartphone in van de ongelukkige leerling die net voorin de klas zat te Whatsapp’en.
Want dat doen leraren wel, in plaats van nieuwe technologieën te omarmen zijn ze vaak nog te bang voor het onbekende. Het innemen van een smartphone is immers veel makkelijker dan je te verdiepen in de mogelijkheden. Onze telefoon kunnen we onder begeleiding van een mediawijze leraar ook echt nuttig inzetten. Denk bijvoorbeeld aan het opzoeken van het Wikipedia-artikel over het onderwerp waarmee we bezig zijn. In eerste instantie zal de leraar het voor zijn eigen gemoedsrust moeten toestaan, maar later kan het misschien ook uit onszelf.
Leraren weten zich helaas nog maar al te vaak geen raad met technologie. Op mijn school heeft iedereen een laptop, maar die staat meer in mijn kluisje dan dat ‘ie aanstaat in de les. Daarnaast heeft ook mijn school een eerder genoemde ELO. Elk vak heeft zijn eigen pagina waar leraren – als ze daar zin in hebben – opdrachten kunnen plaatsen, informatie kunnen verzamelen en extra opdrachten kunnen stallen voor later.
Potentieel van een digitale leeromgeving
Een goede ELO heeft naar mijn idee een enorm potentieel. Nu staan nog veel van de digitale klaslokalen leeg. Maar denk aan de interactie die zou kunnen ontstaan als leraren live feedback zouden kunnen geven op een opdracht of online toetsen in je agenda zouden kunnen schrijven. Ik zie meer voor- dan nadelen.
Uit een ELO zou meer gehaald kunnen worden als leraren een serieuze training zouden krijgen over het hoe en wat. Desnoods van leerlingen, want veel van mijn klasgenoten weten beter hoe hun computer werkt, dan hun ouders. De ‘generation-gap’ begint het onderwijs van nu parten te spelen. Waar technologie eerst nog makkelijk in het hoekje gedrukt kon worden, blijkt dat nu steeds moeilijker.
Dan kan ik weer bijna in huilen uitbarsten als er weer een fijn onderzoekje opduikt over het gebruik van mobieltjes in de klas, waarin toch vooral de negatieve kanten van het gebruik van mobiele technologie worden benadrukt. Leesstof die menig schooldirecteur gretig zal verslinden en de smartphoneban in zijn reglement nog eens dubbel zal doen onderstrepen. Waarom dat niet klopt zou ik Ken Robinson hem willen laten uitleggen.
Smartphones, laptops en een goede ELO kunnen een grote stap voorwaart betekenen voor het onderwijs van nu en morgen, mits ze goed worden toegepast door een mediawijze leraar. Het is niet dat mijn leraar Grieks het niet wil, maar meer dat hij het nog niet kan.
Gastblogger Pim ten Thije is 15 en zit in 3 Gymnasium. Hij schrijft voor Scholieren.com en op zijn eigen blog over de internetgeneratie. Onderwerpen als onderwijs, marketing, innovatie en social media komen telkens terug. Daarnaast is hij panellid van de 21st Learners of the 21st Century, een Kennisnet denktank over vernieuwing in het onderwijs.
Foto door Jeff Filman.
